28/9/10

Διεθνείς εγκληματίες στα Κατεχόμενα

Απίστευτο ρεπορτάζ των Γάλλων δημοσιογράφων για τους διεθνείς εγκληματίες που ζουν ανενόχλητοι στο ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου.

24/9/10

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΘΟΔΩΡΕ;

Αυτή είναι η πολιτική κουλτούρα μας στα χρόνια του παπανδρεϊσμού από το 1981 ώς σήμερα. Και είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο το επίπεδο των πολιτικών είναι τόσο χαμηλό στις μέρες μας.
«Ολοι μαζί τα φάγαμε», είπε ο κ. Πάγκαλος και θεώρησε, προφανώς, ότι έκλεισε τους λογαριασμούς του με τις ιστορικές ευθύνες του.Πιστεύει, δηλαδή, ο κ. Πάγκαλος ότι αρκεί μία αθυρόστομη, κυνική μέχρι αηδίας στην ουσία του περιεχομένου της παρέμβαση, για να εκτονωθεί η οργή που υπάρχει σήμερα στην κοινωνία για την πολιτική και τους πολιτικούς;
Και καλά, αυτοί που τα έφαγαν μαζί με τους άλλους, που τα μάσαγαν αδιάκοπα και βουλιμικά και που σίγουρα είναι πολλοί.
Είναι σημαντικό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που διαβρώθηκε την τελευταία 35ετία και πίστεψε ότι μπορεί να κλέβει με όποιο τρόπο το κράτος και να μη δίνει ποτέ λογαριασμό σε κανέναν και για τίποτα. Κάποιοι όμως πρωτοστάτησαν στον μαζικό εκμαυλισμό αυτού του τμήματος της κοινωνίας.Και αυτοί οι κάποιοι, όλως τυχαίως, βρέθηκαν στην πρωτοπορία του ΠΑΣΟΚ σήμερα, ως  ''σωτήρες του έθνους και του ελληνισμού'',και που με τη σοσιαλιστική του αύρα βάφτισε το κρέας ψάρι, ταύτισε την έννοια του κράτους με το κόμμα, εξέθρεψε παράγοντες και παραγοντίσκους και δημιούργησε τα σημερινά «στερεότυπα επιτυχίας».
Φυσικά και δεν εξαιρώ την αποτυχημένη πολιτική της N.Δημοκρατίας επί τον ημερών της.Απλά θα εστιάσω περισσότερο στην τακτική που ακολούθησαν τα λαμόγια και συντροφια, του  χορτασμένου θοδωρου.
Ολοι οι άλλοι όμως; 
Όλοι αυτοί που δεν έκλεψαν,σε βάρος των άλλων, μόνο χλεύη και οργή μπορεί να νιώσουν για κάτι τέτοιες ισοπεδωτικές γενικότητες.
 Δεν λέω ότι η κοινωνία είναι ,αθώα, αλλά «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». και με τις ευλογίες του πολιτικού συστήματος τη μερίδα του λέοντος την έχουν ιδιοποιηθεί τα μεγάλα «ψάρια» της διαπλοκής, για τα οποία ο Πάγκαλος, βεβαίως, δεν λέει λέξη.

Σε μια κοινωνία όπου οι κοινή λογική υπερτερεί έναντι τον κομματων,εγείρονται δυο ερώτημα:
  1. Καθώς η δήλωση Πάγκαλου συνιστά μια κραυγαλέα παραδοχή εγκλήματος, πώς και δεν έχει παρέμβει η εισαγγελία να του ζητήσει περαιτέρω στοιχεία;
  2. ένα τέτοιο αυτοκριτικό ξέσπασμα δεν θα είχε νόημα μόνο αν συνοδευόταν από μια ειλικρινή παραίτηση;

Y. Γ Παρατήρηση σχετικά με το "πόθεν έσχες"
-Παρατήρησα με έκληξη θα έλεγα,( ναι υπάρχουν ακόμα πολλά που με εκπλήσσουν )τον τρόπο με τον οποιο μερικοί βουλευτές σκαρφίζονται προκειμενου να περάσουν αυτό που θέλουν η αυτό που είναι υποχρεωμένοι τέλος πάντων στο "πόθεν έσχες",χωρίς να φαίνονται προκλητικοί όσο τουλάχιστον είναι δυνατόν. Για να αποφύγουν λοιπόν τους γραμματοφιλολογικούς μπελάδες, αντλήσανε από την τεράστια δεξαμενή της σοβαροφάνειας τους,και χαρακτήρισαν τις πισινες τους ως«δεξαμενές κολύμβησης!» και με την ίδια άνεση χαρακτήρισαν «βάρκα», εξάμετρα σκάφη των 15.000 ευρώ!

16/9/10

Βαγγέλης Κορακάκης-"Πρώτο φθινόπωρο".

Και ένα τραγούδι που μου αρέσει ιδιαιτερα,γραμμένο από έναν σημαντικό τραγουδοποιό τον Βαγγέλη Κορακάκη,και ερμηνευμένο από τον Δημήτρη Μητροπάνο.
Είναι από τα τραγούδια εκείνα που με αγγίξανε από το πρώτο κιόλας άκουσμα.Το γιατί δεν το ξέρω,αλλα τι σημασία έχει...
"Πρώτο φθινόπωρο".

Γ. ΝΤΑΛΑΡΑΣ : ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ "ΚΑΝΕ ΛΙΓΑΚΙ ΥΠΟΜΟΝΗ" (Live)

Συνέντευξη του Γιώργου Νταλάρα στην ET 1 και στη δημοσιογράφο k.Δ.Γκουντούνα το 1989,αναφορικά με τον πολιτισμό.

15/9/10

Κοινωνική «έκρηξη» φοβάται το ΔΝΤ

από Daily Telegraph
  
Η χειρότερη εργασιακή κρίση από τη δεκαετία του 1930 δημιουργεί τον κίνδυνο κοινωνικής «έκρηξης» σε Ευρώπη και Αμερική, προειδοποιεί το ΔΝΤ
 Σε «επικίνδυνα νερά» βρίσκεται η αγορά εργασίας, καθώς η ύφεση έχει αφήσει πίσω μία «έρημο ανεργίας», είπε ο Ντομινίκ Στρος Καν, επικεφαλής του ΔΝΤ, μιλώντας σε συνδιάσκεψη στο Όσλο σχετικά με την κατάσταση της αγοράς εργασίας διεθνώς, την οποία το ΔΝΤ είχε διοργανώσει μαζί με τη Διεθνή Οργανισμό Εργασίας (ILO).
Κατά τον Στρος Καν, μία νέα ύφεση είναι μάλλον απίθανη, αλλά παρόλα αυτά ο κόσμος δεν έχει γλιτώσει ακόμη από τον κίνδυνο μίας βαθύτερης, κοινωνικού χαρακτήρα αυτή τη φορά, κρίσης. Συγκεκριμένα, χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» το να θεωρεί κανείς ότι η Δύση είναι ασφαλής ξανά, έχοντας φτάσει κυριολεκτικά στο χείλος του γκρεμού μόλις τον προηγούμενο χρόνο. «Δεν είμαστε ασφαλείς» επεσήμανε.
Σύμφωνα με κοινή μελέτη των ΔΝΤ και ILO, 30 εκατομμύρια θέσεις εργασίας έχουν χαθεί λόγω της κρίσης, τα 3/4 εκ των οποίων σε ανεπτυγμένες οικονομίες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι άνεργοι έχουν φτάσει τα 210 εκατομμύρια. «Η ύφεση έχει αφήσει πίσω πληγές. Η μεγάλης διάρκειας ανεργία αποτελεί έναν μεγάλο κίνδυνο για τη σταθερότητα των υπαρχόντων δημοκρατιών» αναφέρεται σχετικά.
Η μελέτη επικαλείται στοιχεία, κατά τα οποία τα «θύματα» της ύφεσης που ηλικιακά βρίσκονται στις αρχές της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους επιβαρύνονται περισσότερο ψυχολογικά για όλη τους τη ζωή, καθώς χάνουν την πίστη τους στους θεσμούς. Επίσης, ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι η ένταση της οικονομικής ανάπτυξης όσον αφορά την απασχόληση δεν είναι όσο «ισχυρή» αναμενόταν, καθώς απαιτούνται λιγότεροι εργαζόμενοι- κάτι που «μεταφράζεται» ως αδυναμία επανα-απορρόφησης αυτών που έχασαν τη δουλειά τους. Εκτιμάται ότι πρέπει να δημιουργούνται 45 εκατομμύρια θέσεις εργασίας ετησίως στον κόσμο για την επόμενη δεκαετία, απλά και μόνο για να μιλούμε για μία βιώσιμη κατάσταση.
Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, δήλωσε ότι το ποσοστό των εργαζομένων που παραμένουν άνεργοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα μεγαλώνει σε κάθε περίοδο ύφεσης εδώ και δεκαετίες- αλλά επί της προκειμένης οι αριθμοί σημείωσαν άλμα.
«Η ανεργία μακράς διαρκείας είναι ανησυχητικά υψηλή: στις ΗΠΑ, οι μισοί εκ των ανέργων έχουν μείνει χωρίς δουλειά για διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών, κάτι που δεν έχουμε δει από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης ακόμα» είπε σχετικά.
Το μεγαλύτερο σοκ το έχει δεχτεί η Ισπανία, με ανεργία που πλησιάζει το 20%. Στη Μ. Βρετανία έχει σημειωθεί άνοδος του ποσοστού από 5,3% σε 7,8% μέσα στα δύο τελευταία χρόνια, κάπως καλύτερα από το μέσο όρο που υποδεικνύουν τα στοιχεία του ΟΑΣΑ. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κατάσταση το 1970 και το 1980, όταν τα πράγματα στη χώρα ήταν σαφώς χειρότερα. Το σύνολο των ανέργων στην Μ. Βρετανία αυτή τη στιγμή ανέρχεται στα 2,48 εκατομμύρια.
Ο Μπλανσάρ ζήτησε επιπλέον μέτρα οικονομικής αναζωογόνησης ως «πρώτη γραμμή άμυνας» εάν οι φόβοι για επιβράδυνση της ανάπτυξης αρχίσουν να επιβεβαιώνονται.
«Οι πιο ανεπτυγμένες χώρες δεν θα έπρεπε να επιβάλουν περιοριστικά μέτρα στις δημοσιονομικές πολιτικές τους πριν από το 2011- κάτι τέτοιο θα υπονομεύσει την ανάκαμψη» αναφέρεται στη μελέτη, που «επιτίθεται» εναντίον των υπερμάχων της λιτότητας σε Μ. Βρετανία, Γερμανία και ΗΠΑ (Ρεπουμπλικάνοι).

11/9/10

Οι ελπίδες μας και η Μποτσουάνα

Tης Ελλης Τριανταφυλλου

''Πέρυσι ψάχναμε στον παγκόσμιο άτλαντα την Μποτσουάνα, για να δούμε ποια είναι η χώρα που βρίσκεται ακριβώς πάνω από εμάς στη λίστα του World Economic Forum που κατατάσσει τις χώρες του πλανήτη με βάση την ανταγωνιστικότητά τους. Φέτος δεν χρειάζεται να ψάξουμε. Είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη βαθμολογία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, κατέχοντας μία από τις χαμηλότερες κατατάξεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Πίσω από χώρες του τρίτου κοσμου, που πριν από μερικά χρόνια μαστίζονταν από εμφύλιο πόλεμο ή από τον ιό του έιτζ.
Η γειτονική μας Αλβανία, για παράδειγμα, όπως και η Μολδαβία και η Γκάμπια, υιοθέτησαν πιο γρήγορα από εμάς τις νέες τεχνολογίες και εφοδίασαν όλα τα σχολεία τους με κομπιούτερ. Ανήκουμε στη δύση, αλλά η τεχνολογία αιχμής είναι στη χώρα μας πιο... εξωτική από τις χώρες του ανατολικού μπλοκ και την Τουρκία. Είμαστε παραδοσιακά η νούμερο ένα ναυτική υπερδύναμη, αλλά 73 χώρες έχουν πολύ καλύτερες υποδομές στα λιμάνια από ό, τι εμείς. Οσοι κατηγορούμενοι μιλούν στις κάμερες εκφράζουν εμπιστοσύνη στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Οταν καλούνται να το επιβεβαιώσουν στους ερευνητές του World Economic Forum, έχουν άποψη. Τέτοια, που οι πολίτες της Ελλάδας εμφανίζονται λιγότερο ικανοποιημένοι από τους πολίτες του Πακιστάν, της Αιγύπτου και του Ιράν. Το βάρος της γραφειοκρατίας βουλιάζει την εγχώρια επιχειρηματικότητα στην 129η θέση, ενώ σε 91 χώρες τα φορολογικά βάρη είναι ελαφρύτερα και το φορολογικό καθεστώς πιο αποδοτικό και φιλόξενο για επενδύσεις.
Τα διαβάζεις όλα αυτά και σαστίζεις. Αναζητάς τις προγραμματικές δηλώσεις όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Και τις μετεκλογικές δηλώσεις των εκάστοτε μελών του υπουργικού συμβουλίου. Προσπαθείς να καταλάβεις τα στοιχειώδη, έστω. Οχι γιατί έχουμε εκρηκτικό χρέος, ούτε τι πήγε στραβά με τα σπρεντ, αλλά γιατί, διάολε, δεν έχουμε καν κομπιούτερ στα σχολεία μας.
Χρόνια τώρα, όλοι, μα όλοι, μιλούν για την αδήριτη και επιτακτική ανάγκη να προωθηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές. Μηδενός εξαιρουμένου, οι εκπρόσωποι των κομμάτων εξουσίας υμνούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της παιδείας στη νέα ανταγωνιστική εποχή και υποκλίνονται στις νέες τεχνολογίες, ως όχημα για τη μετάβαση σε αυτήν την πολυθρύλητη νέα εποχή. Κάνουν συζητήσεις, περνούν νομοσχέδια, αντιπαρατίθενται με μανία με την εκάστοτε αντιπολίτευση. Επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια ακόμη και στην υποτιθέμενη κριτική τους, που πάντα εξαντλείται στην παραδοχή «έπρεπε να τρέξουμε πιο γρήγορα και να είμαστε πιο τολμηροί και αποφασιστικοί».
Μοιραία, το ποσοστό των πολιτών που δηλώνει απογοήτευση, αν όχι απέχθεια, για τους πολιτικούς και την ασκούμενη πολιτική κοντεύει να φτάσει στο ταβάνι, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο πήχυ! Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, όταν μια χώρα με πραγματικές δυνατότητες, όπως η δική μας, έφτασε να μην μπορεί να ανταγωνιστεί ούτε χώρες που οι δικοί της πολίτες περνούσαν κάποτε τα σύνορά μας νιώθοντας ότι έρχονται στον παράδεισο. Αν δεν το έχουν καταλάβει οι πολιτικοί μας ταγοί, η Ελλάδα έξω από το κοινοβουλευτικό μαντρί αγωνιά και παλεύει να σωθεί, έστω την τελευταία στιγμή. Οργισμένοι όλοι ακόμη και με τον ίδιο τον εαυτό τους, οι πολίτες σφίγγουν δόντια και ζωνάρια και προχωρούν ελπίζοντας ότι το φως στην άκρη του τούνελ δεν είναι το τρένο που έρχεται. Αντέχουν τα σκληρά μέτρα. Αλλωστε, υπό τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί είναι ευκολότερο από ποτέ να τους επιβληθούν. Το δύσκολο είναι να έχουν και αντίκρισμα. Δεν «πετάνε λευκή πετσέτα». Παλεύουν και αγωνίζονται να μην καμφθούν από την οικονομική δυσπραγία ούτε από τον ορυμαγδό των επικριτικών σχολίων κατά της χώρας μας. Δεν παραδίδονται. Περιμένουν ακόμη και ελπίζουν ότι του χρόνου θα είναι σε καλύτερη σειρά κατάταξης. Πάνω ή στην ίδια τουλάχιστον σειρά με εκείνη άλλων μικρών χωρών που κατάλαβαν και έπραξαν το στοιχειώδες: Εφεραν τους μαθητές σε επαφή με τις νέες τεχνολογίες (που είναι ήδη πολύ παλιές σε άλλες χώρες).
Είναι, άραγε, υπερφίαλο να ελπίζει κανείς γι’ αυτό το τόσο αυτονόητο;

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_10/09/2010_414457

2/9/10

ΈΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΩΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ, ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ

Νέοι, πτυχιούχοι και μετανάστες
Eπτά στους δέκα πτυχιούχους ΑΕΙ ή ΤΕΙ θα προτιμούσαν να εργαστούν στο εξωτερικό και τέσσερις στους δέκα έχουν ήδη ξεκινήσει ενέργειες για να μεταναστεύσουν, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Κάπα Research για το Βήμα. Ενα νέο κύμα μετανάστευσης από την Ελλάδα προς το εξωτερικό έχει αρχίσει να σχηματίζεται όχι μόνο από φοιτητές που αποφασίζουν να μείνουν «έξω», αλλά από επαγγελματίες όλων των κλάδων που βλέπουν την παραμονή στη χώρα σαν δρόμο που οδηγεί σε αδιέξοδο.
Πέρασε ανεπιστρεπτί η περίοδο που το μεταναστευτικό κύμα από την Ελλάδα αποτελείτο από νύφες και αγρότες που εγκατέλειπαν τα χωριά τους για τα Γερμανικά ορυχεία ή τα αμερικανικά εστιατόρια.
Η νέα γενιά μεταναστών έχει πτυχίο και αντιμετωπίζοντας την έλλειψη προοπτικής καριέρας στην Ελλάδα αναζητεί αξιοκρατία και ελπίδα στο εξωτερικό.
Το συμπέρασμα-σοκ που προκύπτει από τη μεγάλη έρευνα της Κάπα Research την οποία παρουσιάζει «Το Βήμα» είναι ότι επτά στους δέκα Έλληνες οι οποίοι είτε έχουν ολοκληρώσει είτε ολοκληρώνουν τις σπουδές τους θα εγκατέλειπαν ευχαρίστως την Ελλάδα για μια δουλειά στο εξωτερικό, ενώ οι μισοί από αυτούς έχουν ήδη προβεί και στις σχετικές ενέργειες.
Στις απαντήσεις που δόθηκαν απεικονίζονται ανάγλυφα η αγωνία τους για το μέλλον και η απογοήτευσή τους για την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά. Εκφράζεται επίσης η έλλειψη εμπιστοσύνης στα κόμματα και στο κράτος, ενώ τονίζουν ότι η εκτεταμένη διαφθορά που επικρατεί και η έλλειψη κανόνων αξιοκρατίας τους οδηγούν στην απόφαση να αναζητήσουν την τύχη τους εκτός των συνόρων της χώρας.
Το πιο εντυπωσιακό συμπέρασμα της έρευνας της Κάπα Research είναι ότι η μεγάλη πλειονότητα των νέων με πτυχίο στην Ελλάδα δηλώνει πρόθυμη να εγκαταλείψει τη χώρα για να βρει μια σταθερή και καλά αμειβόμενη εργασία. Από το σύνολο των ερωτηθέντων, το 73,6% δηλώνει ότι θα έφευγε από την Ελλάδα, ενώ το 42% δηλώνει ότι έχει ήδη προβεί σε συγκεκριμένες κινήσεις για να το επιτύχει, αναζητώντας εργασία στο εξωτερικό, κατοικία ή κάποιο ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα πρόσθετης επιμόρφωσης. Από εκείνους οι οποίοι δηλώνουν πρόθυμοι να εργαστούν στο εξωτερικό, το 66,4% δηλώνει ότι το κάνει για να έχει καλύτερη ποιότητα ζωής συνολικά, το 44,7% για να βρει μια καλή δουλειά και το 32,6% για να διασφαλίσει περισσότερη αξιοκρατία στην εξέλιξή του.
Σύμφωνα με την κοινοτική δημοσκόπηση, τα υψηλότερα ποσοστά ετοιμότητας για εγκατάσταση σε άλλη περιοχή ή χώρα εμφανίζουν η Κύπρος, η Σουηδία και η Γαλλία με 66%, ενώ τα χαμηλότερα η Πορτογαλία.
Αξίζει δε να σημειωθεί ότι στο πρώτο μόνο εξάμηνο του 2010 οι αιτήσεις για χορήγηση βίζας στην πρεσβεία της Αυστραλίας στην Αθήνα ξεπέρασαν τις 77.000 απο νέους που επιθυμούν να μεταναστεύσουν!