30/6/12

APURIMAC-Έλλη Πασπαλά "MI ULTIMO TANGO EN ATENAS"


 Η ορχήστρα παίζει τον αργεντίνικο ρυθμό της και ο «κορυφαίος», σαν σε χορό τραγωδίας, απαγγέλλει τις λέξεις που ηχούν σαν καρφιά. Πίσω, η γειτονιά της Αθήνας. Μία εικόνα γνωστή από τα εκατοντάδες τηλεοπτικά ρεπορτάζ που μεταδόθηκαν από τις τηλεοράσεις όλου του κόσμου.

Οι λέξεις καρφώνονται η μία πίσω από την άλλη.
Μεγαλομανία, υποκρισία, τραγωδία, αντίθεση, οργασμός… και χάνονται μέσα στο τραγούδι.

Η Ελλάδα και όλος ο κόσμος παλεύουν για να αρθρώσουν έναν καινούργιο πολιτικό λόγο.
«Estamos Todos Griegos». - «Είμαστε όλοι Έλληνες»
Δεν είναι μόνον ένα σύνθημα συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Είναι κάτι παραπάνω πια. Είναι έκκληση, κραυγή, οργή, σκέψη,χορός, κίνηση, εικόνα.
Είναι κάλεσμα για τη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας από εκείνους που νιώθουν και ένιωσαν στο πετσί τους την ανάγκη για αλλαγή πορείας αυτού του κόσμου.



21/6/12

Η εφορία κυνηγάει τον Νικόλα Άσιμο !!!

Νικόλας Άσιμος 

"Ελπίζω κάποτε ν' ακουστώ μέσα στο φαλημέντο του κόσμου..."


 Απίστευτο κι όμως αληθινό.
Το υπουργείο Οικονομικών έστειλε ειδοποίηση στον διάσημο αυτόχειρα καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο ότι σε περίπτωση που δεν έχει… διακόψει τις εργασίες του ως ελεύ­θερου επαγγελματία, θα θεωρηθεί ότι άσκησε τη δραστηριότητά του και για το 2011 και θα πρέπει να πληρώσει το τέλος επιτηδεύ­ματος! Πώς είπατε; Κι όμως. Ναι, στο υπουργείο ακόμα περιμένουν την απάντησή του.
Και θα περιμένουν για πολύ ακόμα, αν δεν τους διαφωτίσει κάποιος.

Ο διάσημος στιχουργός, συνθέτης, συγγρα­φέας και τραγουδιστής του ελληνικού ροκ, εμβληματική φιγούρα της περιθωριακής διανόησης των δεκαετιών του ’70 και του ’80, και σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς των Εξαρχείων, ο οποίος έδωσε δραματικό τέλος στη ζωή του στις 17 Μαρτίου 1988, είναι για τα σαΐνια που κυνηγούν τους φοροφυγάδες ζωντανός και πρέπει να… τακτοποιήσει το φορολογικό μητρώο του!
Αλλά αυτό μας πείραξε;
 Εδώ δεν μπορούν να πατάξουν τη φοροδιαφυγή με τους ζωντανούς, σου λέει ας αρπάξουμε ό,τι μπορούμε κι όποιον πάρει ο… χάρος.
Μα καλά, ένας δεν βρέθηκε που να ξέρει ότι ο Άσιμος βρίσκεται μακριά από τον επίγειο και υλικό κόσμο και ότι δεν γίνεται να περιμένουν από αυτόν ούτε δεκάρα τσακιστή; Αλλά εδώ που τα λέμε, ακόμα και να ζούσε ο Άσιμος, για όποιον γνωρίζει έστω και στο ελάχιστο το έργο του - που δεν μπορεί, λίγο ραδι­όφωνο να έχει ανοίξει κάτι θα έχει πάρει το αυτί του - ποιος είπε ότι θα πλήρωνε τα χαράτσια και τις έκτακτες εισφορές ή ότι θα ήταν συνεπής απέναντι στις υπο-χρεώσεις του στο ΤΕΒΕ; Μια τέτοια σκέψη είναι εξ ορισμού σουρεαλιστική.


 Αυτός που δεν χωρούσε ούτε σε ταμπέλες - ακόμα και ο προσδιορισμός του «αναρχικού» τον ενοχλούσε. Αυτός που πάθαινε δυσανεξία σε οποιαδήποτε μορφή λογοκρισίας, από όπου κι αν προερχόταν. Αυτός που ακόμα και τη δισκογραφία του τη βά­φτιζε «παράνομες κασέτες» και ηχογραφούσε σε σπίτια φίλων το υλικό του για να μην υποταχθεί στην επίσημη λεωφόρο της δισκογραφίας. Ακόμα και το βιβλίο του, «Αναζητώντας Κροκάνθρωπους», που γράφτηκε το 1980-81, κυκλοφόρησε όχι από εκδοτικό οίκο, αλλά σε φωτοτυπημένα αντίτυπα. Αυτός που τραγουδούσε «Είσαι θύμα του νόμου και της τάξης/δεν ξέρεις καν το λόγο/για να με υποτάξεις». Ε, λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος, όχι μόνο δεν θα πλήρω­νε παράνομους φόρους και χαράτσια, αλλά θα πρωτοστατούσε σε οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας απέναντι σε όλο αυτό που συμβαίνει σήμερα. Φυσικά μέσα από τα τραγούδια του. Αυτά κι αν τα χρειαζόμαστε σήμερα! Όλο αυτό που ζούμε στα σπίτια μας, στους δρόμους, στις πλατείες, δεν έχει σάουντρακ. Δεν έχει στίχο, ούτε ρυθμό. Είναι μια επανάσταση βουβή, δί­χως κανένα σάουντρακ.

Ακούγεται σαν ανέκδοτο αυτό που συνέβη.
Και είναι. Βρε «Μπαγάσα» Άσιμε, εσένα που σου αρέσανε τόσο οι πλάκες, ούτε να το ’χες σκηνοθετήσει τέτοιο χουνέρι στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, που εν έτει 2012 σου στέλνε ι ακόμα… ραβα­σάκια, στην οδό Καλλιδρομίου 55, εκεί όπου έμενες.
 Και μετά σου λέει να μας πάρουν οι ξένοι στα σοβαρά, ότι προσπαθούμε να βάλουμε τάξη στο ελληνικό χάος.
Εμείς πάντως είμαστε σίγουροι ότι αν ο Άσιμος βρίσκεται κάπου εκεί ψηλά και βλέπει όλους αυτούς τους άσχετους χαρτογιακάδες θα έχει βάλει κάτι γέλια… Και θα ψι­θυρίζει στους φωστήρες του κρατικού μηχανισμού τους ωραίους στίχους του

«Εγώ με τις ιδέες μου
κι εσείς με τα λεφτά σας
νομίζω πως τα θέλετε
 μονά ζυγά δικά σας
δε θέλω την κουβέντα σας
ούτε τη γνωριμιά σας...»



20/6/12

ΚΟΠΗΚΕ ΣΤΟΝ "ΑΕΡΑ" ΤΟΥ BBC Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ K ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΟΤΑΝ ΕΞΗΓΟΥΣΕ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΞΕΠΛΗΡΩΘΕΙ


Ανήμερα των εκλογών της περασμένης Κυριακής ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης μίλησε ζωντανά στο βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBCΩστόσο η σύνδεση κόπηκε όταν ο κ. Βαρουφάκης εξηγούσε γιατί η Ελλάδα δεν θα καταφέρει να αποπληρώσει το χρέος της και ενώ ετοιμαζόταν να καταγγείλλει ως σκανδαλώδες το δίλημμα των εκλογών προς τους έλληνες ψηφοφόρους.
 Στη συνέντευξη αυτή ο Γιάννης Βαρουφάκης περιγράφει το δίλημμα που ετέθη στους Έλληνες. Αναφέρει δε ότι έχουν προσέλθει στις κάλπες προκειμένου να ψηφίσουν δύο διαφορετικά πρόγραμματα, τα οποία εκπροσωπούνται από τα δύο μεγάλα κόμματα αυτή την εποχή στη χώρα, τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Χαρακτηριστικά σημειώνει ότι ο κοινός άξονας των δύο αυτών προγραμμάτων είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ

Από τη μία η ΝΔ να διατυπώνει ότι δεν πιστεύει στην αποτελεσματικότητα των μέτρων λιτότητας αλλά να προκρίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συναγωνιστεί τη Γερμανία με αποτελέσμα, δηλώνει ο κ. Βαρουφάκης, το μόνο που η Νέα Δημοκρατία να πιστεύει ότι της απομένει να κάνει - και πρόκειται να το κάνει - είναι να συνεχίσει την έως σήμερα εφαρμοζόμενη πολιτική με την ελπίδα να αλλάξει στάση κάποια στιγμή η Γερμανία και συνολικά προσανατολισμό η Ευρώπη.

Αντιθέτως ο ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνει ο κ. Βαρουφάκης, αυτό που λέει είναι ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν πάει άλλο. Οι όροι του Μνημονίου είναι αδύνατον να εφαρμοστούν ενώ τα μέτρα έχουν ήδη αποτύχει με αποτέλεσμα εάν επιλέξουμε να συνεχίσουμε έτσι η Ελλάδα να βυθιστεί και αυτομάτως η χώρα θα τεθεί εκτός ευρώ.

Ο δημοσιογράφος του BBC σημειώνει στην συνέχεια ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι το γεγονός ότι πρέπει να αποπληρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια. Τότε ο κ. Βαρουφάκης απαντά «Ας μου επιτρέψετε να είμαι ειλικρινής. Δεν πρόκειται να αποπληρωθεί το χρέος. Όπως και το τεράστιο μεγεθος του χρέους των ισπανικών, των ιταλικών καθώς και άλλων τραπεζών των κρατών- μελών της Ευρωζώνης».

Στη συνέχεια της απάντησης του ο κ. Βαρουφάκης επισημαίνει ότι έπειτα από την κρίση το 2008 το συνολικό χρέος που πνίγει την Ευρώπη είναι τόσο υψηλό που θα πρέπει να υπάρξει επαναδιαπραγμάτευσή του συνολικά και υπενθυμίζει το εξώφυλλο του Economist την περασμένη εβδομάδα στο οποίο απεικονίζεται από τη μία πλευρά η παγκόσμια οικονομία να βυθίζεται και από την άλλη ο καπετάνιος της να ρωτάει την Άνγκελα Μέρκελ εάν ήρθε η στιγμή να ανάψουμε τις μηχανές... Από τη μία πλευρά το BBC, το CNN και οι άλλοι οι παγκόσμιοι διαμορφωτές της κοινής γνωμής, έχετε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η στρατηγική της ευρωζώνης για την κρίση έχει αποτύχει και από την άλλη πλευρά οι έλληνες ψηφοφοροι να ακούνε ότι ''ναι, αυτό το σχέδιο είναι καταδικασμένο για αποτυχία αλλά πρέπει να το επιλέξετε και εάν δεν το κάνετε τίθεστε αυτομάτως εκτός ευρωζώνης''. Μπορείτε να παρατηρήσετε λοιπόν μία σκανδαλώδη...».

Σε αυτό το σημείο κόβεται η σύνδεση όπως αναφέρει η δημοσιογράφος του δικτύου και ζητά συγνώμη. Αρκεί να σημειώσουμε ότι αυτό είναι κομματάκι δύσκολο αφού το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο λαμβάνει την εικόνα κάθε συνδεσής του από δορυφόρο...

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 





www.newpost.gr

5/6/12

Η Ελλάδα και η Ευρώπη

Στην Ελλάδα μια ευρωπαϊκή συντακτική εξουσία αρχίζει για πρώτη φορά να βρίσκει πολιτική έκφραση.

Iσως να μην είναι τυχαίο ότι το πεπρωμένο της Ευρώπης αποφασίζεται σήμερα στην Ελλάδα, δηλαδή στη χώρα που γέννησε τη δυτική δημοκρατία. Η έκβαση αυτής της απόφασης θα εξαρτηθεί από το αν ο ελληνικός λαός θα μπορέσει να απορρίψει το μοντέλο της Ευρώπης που προσπαθεί να επιβάλει ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός, ένα μοντέλο που όχι μόνο στερείται πλέον οποιουδήποτε πραγματικού πολιτικού περιεχόμενου, αλλά ανάγεται σε τελευταία ανάλυση στην επιβολή των συμφερόντων της πλουσιότερης και πιο βάρβαρης μειοψηφίας –η οποία τις περισσότερες φορές συμπίπτει με μία μόνο χώρα- πάνω σε μια πιο πολιτισμένη και πιο φτωχή πλειοψηφία.

 Εάν η Ελλάδα καταφέρει στις προσεχείς εκλογές να αντικρούσει αυτό το μοντέλο, μπορεί σε άλλες χώρες –στην Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Γαλλία- να μπει σε κίνηση μια διαδικασία που να οδηγήσει στην επανεξέταση ενός προτάγματος, η ανεπάρκεια του οποίου γίνεται όλο και πιο εμφανής.

Πρώτα απ’ όλα σε συνταγματικό επίπεδο, είναι καιρός να πούμε δημόσια ότι το λεγόμενο ευρωπαϊκό σύνταγμα στερείται νομιμότητας, διότι το κείμενο που εμφανίζεται με την ονομασία αυτή είτε δεν υποβλήθηκε σε λαϊκή ετυμηγορία είτε, όπου υποβλήθηκε (όπως στη Γαλλία), απορρίφθηκε πανηγυρικά. Από νομική άποψη, το έγγραφο αυτό δεν αποτελεί σύνταγμα, αλλά το ακριβές αντίθετό του, δηλαδή μια συμφωνία μεταξύ κυβερνήσεων. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να είναι κανείς νομικός για να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύνταγμα χωρίς συντακτική εξουσία και ότι, από συνταγματική άποψη, η Ευρώπη είναι σήμερα ένα ανδρείκελο χωρίς καμία πραγματική πολιτική οντότητα. Και όπου δεν υπάρχει πραγματική πολιτική οντότητα, η οικονομική ενότητα είναι μια μυθοπλασία που συγκαλύπτει ιδιαίτερα συμφέροντα.

Η ιδέα μιας ευρωπαϊκής συντακτικής εξουσίας είναι ένα φάντασμα που σήμερα κανείς δεν τολμά να αναφέρει. Ωστόσο, μόνο μια συντακτική εξουσία θα μπορούσε να ξαναδώσει ζωή και πραγματική ύπαρξη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Και όντως, στην Ελλάδα μια τέτοια ευρωπαϊκή συντακτική εξουσία αρχίζει για πρώτη φορά να βρίσκει πολιτική έκφραση.  
Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι και πάλι, όπως στην αρχή της ευρωπαϊκής ιστορίας, ο τόπος των καθοριστικών επιλογών.
Γι’ αυτό προσβλέπουμε σε αυτήν ως τη χώρα όπου η μαριονέτα, την οποία ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός αποκαλεί «Ευρώπη», θα αποκαλυφθεί μια για πάντα με το αληθινό της πρόσωπο, και όπου ένα πραγματικό ευρωπαϊκό σύνταγμα θ’ αρχίσει να παίρνει σχήμα και μορφή.

 * Ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν είναι καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας

1/6/12

Τηλεφωνική παρέμβαση από Αρχάγγελο Ροδοu


Πολιτικαντηδες και θολοκουλτουριαρηδες της συμφοράς.

Θύελλα έχει προκαλέσει στο διαδίκτυο αλλα και στα ΜΜΕ,η επιστολη που έστειλε προς την Άνγκελα Μέρκελ ο Θάνος Τζήμερος, ο οποίος σημειωνει μεταξυ άλλων: 

¨ ..Εξοχότατη, αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα «να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα». Εμείς, οι σκεπτόμενοι και αξιοπρεπείς Έλληνες σάς είμαστε ευγνώμονες που δεν έχετε πάρει (ακόμα) αυτή τη θέση και εξακολουθείτε να μας στηρίζετε. Αλλά. για να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος που συσσώρευσαν η ανικανότητα και οι μίζες των πολιτικών μας, σας παρακαλούμε: υποχρεώστε τους σε ένα και μόνο πράγμα: να αλλάξουν το κράτος-τέρας που δημιούργησαν. Να καταργήσουν την μονιμότητα της κομματικής τους πελατείας που έχουν διορίσει με απίστευτους μισθούς και προνόμια (θα γνωρίζετε υποθέτω για το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» που έπαιρνε όποιος απλώς πήγαινε στην ώρα του στη δουλειά του!). Να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν κανόνες οικονομικής διαφάνειας στα ίδια τα κόμματα και σε κάθε συναλλαγή του Δημοσίου. Αν δεν τους υποχρεώσετε δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν μόνοι τους! Μην τους δώσετε ούτε ένα ευρώ παραπάνω, χωρίς αυτή την προϋπόθεση, θα σας το κλέψουν! Εξοχότατη, παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει, όπως το έχουν κάνει χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, σε χώρες όπως η δική σας, όπως το έχει καταφέρει η ελληνική ναυτιλία. Μόλις το κράτος – αγχόνη σταματήσει να πνίγει όσους έχουν και ιδέες και διάθεση και παραγωγικό σφρίγος, η Ελλάδα θα ανθίσει. Βοηθήστε μας να το πετύχουμε. Απαγορέψτε στους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς μας εσάς να εξαπατούν, εμάς να εξευτελίζουν και να στερούν από τον κόσμο του αύριο τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα – αυτό που ποτέ δεν έσβησε σ΄αυτόν τον τόπο. 
 Θάνος Τζήμερος.

Οι αντιδράσεις στο διαδίκτυο πολλές,μεταξύ των οποίων αυτή της Ελενας Ακριτας στο Facebook στο οποίο και θα προσυπογράψω.
«Εγώ πάλι θα πρότεινα να πάει στο διάολο ο κάθε πικραμένος που την είδε πολιτικός ηγέτης ξαφνικά και στέλνει επιστολές στην «Εξοχοτάτη» Μερκελ, όπως την αποκαλεί. Στο διάολο κι ακόμη παραπέρα. Πώς το ακούτε κ. Τζήμερε»;