21/12/13

ΤΟ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ.

Πρόκειται για το βίντεο, του οποίου την προβολή εμπόδισε η γερμανική κυβέρνηση ως "πολιτικά επιζήμιου", με αποτέλεσμα να διαμαρτυρηθεί ο εμπνευστής και υπεύθυνος για το βίντεο Marcelo Rebelo de Sousa,πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών και τέως υπουργός στην Πορτογαλία στην Γερμανική Πρεσβεία στη Λισαβώνα , δηλώνοντας, πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω και πως είναι αποφασισμένος να δείξει το βίντεο στο γερμανικό λαό, στον οποίο και απευθύνεται.

12/12/13

Ο Λεωνίδας Καβάκος υποψήφιος για Grammy

Ο Καβάκος είναι ένας από τους σπουδαιότερους βιολονίστες στον κόσμο! 
Το κοντσέρτο για βιολί του Σιμπέλιους, έχει την σφραγίδα του! 
Μπράβο για την υποψηφιότητα και ελπίζω να το πάρει γιατί του αξίζουν δέκα τέτοια βραβεία. Όχι μόνο ένα.

 Ο πρώτος δίσκος του Λεωνίδα Καβάκου στην Decca μαζί με τον Ιταλό πιανίστα Enrico Pace στις Σονάτες για βιολί του Beethoven, του χάρισε και την πρώτη του υποψηφιότητα για το βραβείο Grammy στην κατηγορία Καλύτερης ερμηνείας μουσικής δωματίου/μικρού συνόλου.

http://www.apotis4stis5.com/klasikip/1297-grammy.html
,

4/12/13

Οι διαβόητες φυλακές Μεντρεσέ στην Πλάκα όπου γεννήθηκαν τα «μουρμούρικα», τα πρώτα ρεμπέτικα που τραγουδούσαν οι κατάδικοι [ηχητικό]

Εδώ, στην καρδιά της πόλης μας, στην Πλάκα, βόρεια των σημερινών «Αέρηδων», άλλοτε περιοχή του Ωρολογίου του Κυρρήστου, έλαβε χώρα το 1834 μία σημαντική πολιτισμική «γέννα»: εδώ δημιουργήθηκαν τα πρώτα ρεμπέτικα, τα λεγόμενα «μουρμούρικα», τα οποία τραγουδούσαν οι κατάδικοι των Φυλακών Μεντρεσέ.

Ο Μεντρεσές των Αθηνών, του οποίου την πύλη μπορεί να θαυμάσει ακόμη κανείς στην Πλάκα, ήταν Ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο που είχε ιδρυθεί τον 17ο αιώνα. Αυτό άλλωστε σημαίνει και η τουρκική λέξη Μεντρεσές.
Επί εποχής Όθωνα και Γεωργίου Α' χρησιμοποιούνταν ως φυλακές και τόπος εκτέλεσης καταδίκων. Μάλιστα, οι απαγχονισμοί λάμβαναν χώρα στα κλαδιά του αιωνόβιου πλάτανου στο κέντρο της αυλής του, περιμετρικά της οποίας ξεδιπλώνονταν τα κελιά των φυλακισμένων, άλλοτε δωμάτια των ιεροσπουδαστών.

Από εκεί βγήκε και η έκφραση «χαιρέτα μου τον πλάτανο»: μία φράση που την έλεγαν οι κατάδικοι σε όποιον «συνάδελφό» τους επεδείκνυε παραβατική συμπεριφορά, διακινδυνεύοντας έτσι να βρεθεί κρεμασμένος από τα κλαδιά του πλάτανου, ο οποίος καταστράφηκε το 1915 από κεραυνό!
Ένας τόπος άμεσα συνδεδεμένος με την προϊστορία, τη γέννηση και τα πρώτα βήματα του μουσικού ιδιώματος που φέρει το όνομα «ρεμπέτικο»: εκεί, στις φυλακές του Μεντρεσέ το 1834, άρχισαν να σημειώνονται στην Αθήνα τα πρώτα ρεμπέτικα ακούσματα τα λεγόμενα «μουρμούρικα».

Την ίδια εκείνη εποχή οι Βαυαροί προσπαθούσαν να εισάγουν στη τότε αθηναϊκή κοινωνία τις καντρίλιες και την πόλκα. Αντίθετα στη πλατεία του Ψυρρή τα μουρμούρικα, και τα σεβνταλήτικα άρχισαν να βρίσκουν ανάπτυξη. Στις αρχές του 1900 τα ρεμπέτικα αποτελούσαν το λαϊκό τραγούδι των φτωχών συνοικιών των κυριοτέρων πόλεων.
Η μετέπειτα ιστορική εξέλιξη είναι εν πολλοίς γνωστή...
Οι φωτογραφίες του Μεντρεσέ που ακολουθούν αντλήθηκαν από τον ιστότοπο: http://athensville.blogspot.gr:


Η απομείνασα πύλη του Μεντρεσέ.
















 Το εσωτερικό της αυλής











 Ο πλάτανος από γκραβούρα του 18ου αιώνα










Ακούστε μερικά δείγματα «μουρμούρικων», απευθείας από τον «υπόκοσμο»:
 
Πηγή: Οι διαβόητες φυλακές Μεντρεσέ στην Πλάκα όπου γεννήθηκαν τα «μουρμούρικα», τα πρώτα ρεμπέτικα που τραγουδούσαν οι κατάδικοι [ηχητικό] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/133405#ixzz2mXzQ4tYy


.

2/12/13

Το αμαρτωλό γεφύρι της Κρεμαστής Ρόδου

Έτοιμο κονδύλιο ύψους 4.000.000 ευρώ, είχε διασφαλίσει στις 5 Μαρτίου 2004, μέσω του Σπατόσημου ο βουλευτής Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας κ. Τάσος Καραμάριος, προκειμένου να γίνουν ουσιαστικές παρεμβάσεις στο οδικό δίκτυο Αεροδρομίου – Ρόδου, μεταξύ των οποίων (σε πρώτη προτεραιότητα) και η φονική γέφυρα της Κρεμαστής.

Τα έγγραφα που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα η «Ροδιακή» αντιστοιχούν σε έναν δεκαετή αγώνα, χωρίς αποτέλεσμα, του πρώην βουλευτή του νομού μας, αλλά και μια διαχρονική διαπίστωση: ότι δηλαδή το βαθύ κράτος των Αθηνών , σε συνδυασμό με ορισμένους από τους
τοπικούς του εκπροσώπους που διαφεντεύουν τον τόπο για πολλές δεκαετίες, έχουν καταφέρει να εμπαίζουν μια ολόκληρη κοινωνία, στερώντας από εμάς βασικά έργα υποδομής, αλλά και πόρους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που δικαιούμαστε και μας ανήκουν.

Η υπόθεση, για τους παλαιότερους που θυμούνται, αντιστοιχεί στην περιβόητη έγκριση ποσού ύψους 4.000.000 ευρώ, από τα 40.000.000 που εισπράττει ετησίως το αεροδρόμιο Διαγόρας, προκειμένου να γίνουν τα απαραίτητα έργα υποδομής περιμετρικά του αεροδρομίου και στην οδό Ρόδου – Αεροδρομίου, περιλαμβανομένης και της γέφυρας της Κρεμαστής.

Η υπόθεση, όχι μόνο δεν προχώρησε, αλλά «τορπιλίστηκε» σφόδρα, τόσο σε κεντρικό όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Αντίθετα, όπως είχε αποκαλύψει η «Ροδιακή» πριν από δύο περίπου χρόνια, με άλλη απόφαση του τότε υπουργού Μεταφορών, 80.000.000 ευρώ, έκαναν… φτερά μέσα από τον ειδικό τραπεζικό λογαριασμό της ΥΠΑ του αεροδρομίου της Ρόδου, με προορισμό το αεροδρόμιο της Σάμου, προκειμένου να καλύψουν τις οικονομικές απαιτήσεις για τις απαλλοτριώσεις που απαιτούνταν, έτσι ώστε να επεκταθεί το αεροδρόμιο της Σάμου!

Για την ιστορία, οι αντιδράσεις τότε, στα απανωτά δημοσιεύματα της εφημερίδας μας ήταν… απόλυτα χαλαρές. Κάποιοι, έκαναν ότι δεν κατάλαβαν, άλλοι φοβήθηκαν μην κακοκαρδίσουν τα… αφεντικά τους κι άλλοι τρόμαξαν μην τυχόν ο αγώνας αυτός, θα είχε επιτυχία και κατά συνέπεια θα δικαιώνονταν ο Τάσος Καραμάριος. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και μέρος του το εισπράττουμε σήμερα.

Στις αρχές του 2010 η γέφυρα της Κρεμαστής, εξαγγέλθηκε και… δημοπρατήθηκε για ακόμα μια φορά από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τον Γιάννη Μαχαιρίδη. Μόνο που η δημοπράτηση ήταν και πάλι στα… λόγια, αφού από τότε δεν έγινε ούτε το παραμικρό.

Στα λόγια έμειναν βεβαίως και οι σχεδιασμοί από το Δήμο Πεταλούδων και βέβαια στη συνέχεια από τον ενιαίο δήμο της Ρόδου.

Για την ιστορία επίσης, τα τελευταία χρόνια, οι καταθέσεις των ποσών αυτών που αντιστοιχούν στις εισπράξεις από το Σπατόσημο μόνο για τη Ρόδο εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 50.000.000 ευρώ ετησίως(!) ενώ ποσό της τάξης των 15.0000 – 20.000.000 ευρώ, υπολογίζεται ότι εισπράττει και η Κως.

Αντί λοιπόν με τα ποσά αυτά, η Ρόδος να διαθέτει τον πιο σύγχρονο και άνετο αερολιμένα της χώρας, εν τούτοις η κατάσταση δεν είναι αυτή που πρέπει.

Κουβάδες κάνουν την εμφάνισή τους συχνά – πυκνά όταν βρέχει, ενώ ακόμα και για το πιο ελάχιστο και ασήμαντο κονδύλιο που απαιτείται, χρειάζεται να εκλιπαρούμε την εκάστοτε κεντρική διοίκηση για να μας το εγκρίνει, αν τελικά το εγκρίνει.

Τα ντοκουμέντα που αντλήσαμε από το αρχείο του Τάσου Καραμάριου, είναι σε κάθε περίπτωση αποκαλυπτικά: Και για το πώς λειτουργεί αυτό το κράτος και για το πως λειτουργούν οι τοπικοί μας φορείς και για το πώς όλοι εμείς, ανεχόμαστε πρόσωπα και καταστάσεις τέτοια, που μόνο ζημιές και καταστροφές προκαλούν στον τόπο μας.

www.rodiaki.gr

´

29/10/13

BLOG-ΛΟΓΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ

Tώρα που δεν μπορούν πιά να βρεθούν δανεικά, το κομματοσκυλικό κράτος ζητιανεύει.

Το κομματοσκυλικό κράτος,αφού σπατάλησε επί 40 χρόνια τα χρήματα των ελλήνων φορολογουμένων, και επειδή δεν του έφταναν,πήρε και σπατάλησε μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα 120 δις ευρώ ευρωπαικές επιδοτήσεις, 420 δις ευρώ δάνεια,και το σύνολο των αποθεματικών των ταμείων σύνταξης της χώρας, εξασκείται τώρα στον ρόλο του ζητιάνου. Πριν μερικές ημέρες ο υπουργός άμυνας ζητιάνεψε και έλαβε καύσιμα γιά 40.000 ευρώ από τον Βαρδινογιάννη γιά να μπορέσει να γίνει η στρατιωτική παρέλαση στην Θεσσαλονίκη. Σήμερα, μαθαίνω από το παρακάτω δημοσίευμα, ότι οι κομματοσκυλικές δυνάμεις ζητιανεύουν γιά μερικά αυτοκίνητα από τις ευρωπαικές χώρες.Ετσι, το Λουξεμβούργο τους έδωσε σήμερα 8 αυτοκίνητα αξίας 40.000 ευρώ.Δηλαδή όσα παίρνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε δύο μήνες.
 
http://www.anixneuseis.gr/?p=79790 
 
Το καταγράφω σήμερα, όχι επειδή με εκπλήσσει η αναξιοπρέπεια των κομματοσκυλικών δυνάμεων, αλλά γιά να ξέρουν οι νέοι μας ότι η χώρα αυτή δεν υπάρχει πλέον παρά μόνο στα χαρτιά.Κιάν θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς στην ζωή τους,θα πρέπει να φύγουν το συντομότερο δυνατόν, και να πάνε σε οποιαδήποτε χωρα, αρκεί αυτή η χώρα να μήν έχει πολιτικούς που ζητιανεύουν γιά να γίνουν παρελάσεις.

Read more: http://logikiellada.blogspot.com/2013/10/blog-post_29.html#ixzz2j9Db4SOB

27/10/13

Απίστευτο θράσος από αυτούς που παρέδωσαν την ανεξαρτησία και την εθνική κυριαρχία στους ξένους

Είναι απίστευτη η αντίδραση του πολιτικού συστήματος και ειδικά του Πασοκ,μετά την απόφαση του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα να προσκαλέσει την Χρυσή Αυγή να συμμετάσχει στην παρακολούθηση της στρατιωτικής παρέλασης για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου,κάτι που σήκωσε σωρεία αντιδράσεων και από τα 2 κόμματα που συγκυβερνούν.
Αμέσως εθάρρησαν οι νεολαἰοι και οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και ζητούν την κεφαλήν του Περιφερειάρχη επί πίνακι!
O Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας,απάντησε δηλώνοντας μεταξύ άλλων "Θα μπορούσα να μην καλέσω το ΠΑΣΟΚ ως εγκληματική οργάνωση λόγω Τσοχατζόπουλου''.

Μια δήλωση που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.Ας μην ξεχνάμε πως το κόμμα της Χρησής Αυγής είναι νόμιμα εκλεγμένο από 450.000 πολίτες.Είτε συμφωνεί κανεις,είτε όχι με τις πολιτικές τους θέσεις,δεν μπορεί να αγνοήσει ότι βρίσκεται καθόλα νόμιμα στην Βουλή.
Προσωπικά θεωρώ την Χρυσή Αυγή ναζιστικό κόμμα.
Με την διαφορα ότι προσωπικά θεωρώ μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση το Πασοκ και τη Νέα Δημοκρατία,παρα τους αγράμματους της Χρυσής Αυγής.

Αλλα να μιλούν για ναζισμό αυτοί που έφεραν την γερμανικη μποτα στην Ελλαδα δημιουργώντας μια 2η κατοχη;
Να μιλάνε αυτοί που αφαίρεσαν την ανεξαρτησια και την εθνική της κυριαρχία της Ελλάδας εξαιτίας της  ανικανότητας τους να μεταρρυθμίσουν το τέρας του Δημοσίου,τα τελευταία 40 χρονια δημιουργώντας ένα πελατειακό σύστημα,που δεν έχει προηγούμενο σε καμια άλλη χωρα του κόσμου;
Να μιλάνε και αυτοί που έφεραν την μεγαλύτερη κοινωνικη πολιτική και οικονομική καταστροφή,στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας;
 Ποσο ξεφτίλα πια!!
Και από την άλλη το σύνολο των Μεσων μαζικής αποχαύνωσης πιστά παραμάγαζα του πολιτικού συστήματος,και διοικούμενα από πιστα κομματόσκυλα,να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για την συμπεριφορά του περιφερειάρχη,δηλώνοντας από εκλπηκτοι μέχρι και σοκαρισμένοι για την απόφαση του να καλέσει τους ναζιστές,στην παρέλαση της 28 Οκτωβρίου;

 Η πιο σωστή απόφαση κατ εμέ,θα ήταν η παντελής απουσία όλων των πολιτικών κομματων,ακόμα και θεσμικών προσωπων.Οι θεσμοί στην Ελλάδα είτε υπολειτουργούν,είτε λειτουργούν κάτω από τον έλεγχο του κομματοσκυλικου συστήματος,κάτι που δεν συνάδει βεβαια με την δήθεν ανεξαρτησία των θεσμών.
Και για να είμαι πιο συγκεκριμένος,ο θεσμός της δικαιοδύνης,δεν λειτουργεί έτσι όπως θα έπρεπε.
Δεν είμαι από εκείνους που βροντοφωνάζουν με περίσσια υποκριτική τέχνη για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.Ανεξαρτησία στη δικαιοσύνη δεν υπάρχει,και προσωπικά δεν έχω καμια εμπιστοσύνη στην Ελληνική δικαιοσύνη.Τα υπόλοιπα τα αφήνω για τους μαϊντανούς των τηλεοπτικών panel.

Εάν η δικαιοσύνη λειτουργούσε αυτόνομα και ανεξάρτητα,θα έπρεπε ο κύριος Βενιζέλος να κάνει της δηλώσεις του μέσα από τα κάγκελα της φυλακής μαζί με άλλους,γνωστούς υπουργούς και πρωθυπουργούς,κατηγορούμενοι για εσχατη προδοσία της χώρας.
Τα υπόλοιπα είπε,δεν είπε,το κάθε κομματόσκυλο,αλλα και η δήθεν δημοκρατικές ευαισθησίες που τραντάζουν σοκαρίστηκα το πολιτικο κατεστημένο,δεν είναι τίποτα άλλο από ένα καλοστημένο θέατρο του παραλογου.

22/10/13

Γιώργος Δελαστίκ: Ο Σαμαράς Ή Ζει Σε Άλλον Κόσμο Ή Μας Θεωρεί Ηλίθιους!

Άρθρο του δημοσιογραφου,Γιώργου Δελαστίκ.

Από το 2008 μέχρι σήμερα έχουν χαθεί 930.000 θέσεις εργασίας. Πόσες δεκαετίες θα περάσουν για να δημιουργηθούν πάλι αυτές οι θέσεις εργασίας σε συνθήκες κρίσης και εκτεταμένης καταστροφής της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας;

Θρασύτατη ήταν από πλευράς πολιτικού περιεχομένου η ομιλία που εκφώνησε ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, στη Θεσσαλονίκη το περασμένο Σάββατο. «Ένα μικρό θαύμα αρχίζει να γίνεται στην Ελλάδα… Την επιτυχημένη στροφή της Ελλάδας κανείς δεν την αμφισβητεί πλέον» ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός, δίνοντας την εντύπωση ότι ή αυτός ζει σε έναν άλλον, φανταστικό κόσμο ή ότι θεωρεί τους Έλληνες παντελώς αδαείς και πολιτικά ηλίθιους!

Ο πληθυσμός της χώρας μας συνεχίζει να φτωχαίνει με ραγδαίους ρυθμούς και ο Αντώνης Σαμαράς κομπάζει ότι δήθεν πέτυχε «ένα μικρό θαύμα» και μια αναμφισβήτητη «επιτυχημένη στροφή»!Κατά την εφιαλτική μνημονιακή τριετία οι μισθωτοί, όπως αποκαλύπτει μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ, έχασαν συνολικά 37 δις ευρώ λόγω της μείωσης των αποδοχών τους και του άγριου φορολογικού γδαρσίματός τους από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά.

Ως αποτέλεσμα αυτής της πτώσης των εισοδημάτων των μισθωτών υπέστη καθίζηση και η εγχώρια ζήτηση, η οποία συρρικνώθηκε κατά 31,3% και γύρισε… είκοσι (!) χρόνια πίσω, στα επίπεδα του 1994.Άγρια μείωση υπέστησαν και οι συντάξεις, καθώς οι κοινωνικές δαπάνες (οι οποίες αφορούν ακριβώς στις συντάξεις, στις δαπάνες υγείας και στα προνοιακά επιδόματα) μειώθηκαν θεαματικά κι αυτές. Από 55,2 δις ευρώ που ήταν το 2009 έπεσαν στα 40,3 δις ευρώ το 2013 – μειώθηκαν δηλαδή κατά 27%.

 «Απλή και δίκαιη φορολογία»!«Για πρώτη φορά οδηγούμαστε σε φορολογία απλή και δίκαιη με διεύρυνση της φορολογικής βάσης» διακήρυξε πανευτυχής για το επίτευγμά του ο πρωθυπουργός.Το λέει αυτό τη στιγμή που, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι υπέστησαν μείωση του εισοδήματός τους κατά 18% βάσει των στοιχείων που υπέβαλαν στις φορολογικές τους δηλώσεις πέρσι –και ως γνωστόν μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν μπορούν να κρύψουν το μισθό ή τη σύνταξη που παίρνουν– και παρά τη μείωση του εισοδήματός τους φορολογήθηκαν κατά μέσο όρο… 52% περισσότερο!
Από πού κι ως πού είναι «δίκαιο» κατά Σαμαρά ένα φορολογικό σύστημα που όσο μειώνονται οι αποδοχές σου τόσο πιο πολλούς φόρους πληρώνεις;Οι περσινές φορολογικές δηλώσεις αποκαλύπτουν κι ένα άλλο παράδοξο: οι ελεύθεροι επαγγελματίες –που, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχουν τεράστιες δυνατότητες απόκρυψης εισοδημάτων και εν γένει δηλώνουν ό,τι θέλουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και τα δικά τους εισοδήματα δεν έχουν καταποντιστεί– δήλωσαν εισοδήματα μειωμένα κατά 38,5%. Αυτών όμως η μέση φορολογική επιβάρυνση δεν αυξήθηκε, αλλά μειώθηκε κατά 17,7%.Αυτή είναι η «απλή και δίκαιη φορολογία» του Σαμαρά!

Η μαθηματική επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και παραδίνεται αμαχητί στα λαμόγια της Δεξιάς! «Η ανεργία φρέναρε»Με περίπλοκες… «μπουρδολογικού» χαρακτήρα εκφράσεις ο πρωθυπουργός προσπάθησε να συσκοτίσει τη δραματική κατάσταση ακόμη και στον τομέα της ανεργίας. «Υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι η αύξηση της ανεργίας φρέναρε. Κι ότι οι νέες θέσεις εργασίας που δημιουργούνται αρχίζουν να εξισορροπούν ή και να ξεπερνούν όσες χάνονται. Η επιβράδυνση της ανεργίας έχει ήδη καταγραφεί. Οι μετρήσεις που έχουμε σε πραγματικό χρόνο δείχνουν ότι η τάση αντιστρέφεται» ήταν όλα όσα είπε ο Αντώνης Σαμαράς για το θέμα αυτό που έχει βυθίσει στη συμφορά την ελληνική κοινωνία.

Τι καταλαβαίνει από αυτά ο απλός άνθρωπος; Ότι η ανεργία μειώνεται, βέβαια. Πράγμα ψευδέστατο! Μια προσεκτική ανάγνωση των δηλώσεων από έναν έμπειρο αναλυτή που γνωρίζει τα στοιχεία δείχνει ότι πουθενά ο πρωθυπουργός δεν λέει ότι η ανεργία μειώνεται. Οι λέξεις είναι έτσι επιλεγμένες ώστε να εξαπατήσουν τον αφελή και αδαή δεξιό ψηφοφόρο κατώτερου πολιτικού και πνευματικού επιπέδου.

Η αλήθεια είναι εντελώς αντίστροφη. Η ανεργία συνεχίζει να αυξάνεται με εφιαλτικούς ρυθμούς.
Το 2012 ήταν 24,2% και το 2013 αναμένεται να φτάσει στο 29%, ενώ και του χρόνου θα αυξηθεί και πάλι και εκτιμάται από το ΙΝΕ ότι θα κινηθεί γύρω στο 31,5%. Αυτό είναι το… «φρενάρισμα» της ανεργίας κατά Σαμαρά! Μισόν αιώνα πίσω!Οι εργαζόμενοι ήταν 4,8 εκατομμύρια το 2009, ενώ φέτος ο αριθμός τους έχει πέσει δραματικά, στα 3,9 εκατομμύρια. Από το 2008 μέχρι σήμερα έχουν χαθεί 930.000 θέσεις εργασίας.
Πόσες δεκαετίες θα περάσουν για να δημιουργηθούν πάλι αυτές οι θέσεις εργασίας σε συνθήκες κρίσης και εκτεταμένης καταστροφής της παραγωγικής βάσης της ελληνικής οικονομίας, πέρα από το γεγονός ότι οι νέες τεχνολογίες δημιουργούν έτσι κι αλλιώς πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας από το παρελθόν;Σε συνθήκες εκρηκτικής ανόδου της ελληνικής οικονομίας με τα δανεικά που παίρναμε λόγω ευρώ και για να κατασκευαστούν τα έργα υποδομής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, χρειάστηκαν όχι τέσσερα και πέντε, αλλά… δεκαεφτά (!) ολόκληρα χρόνια, από το 1992 έως το 2008, για να δημιουργηθούν αυτές οι 930.000 θέσεις εργασίας που χάθηκαν μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια μνημονιακής πολιτικής.

Με βαρύγδουπο, σοβαροφανές ύφος ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι δήθεν «οι πιο συντηρητικοί υπολογισμοί θεωρούν ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στα επίπεδα ευημερίας που ήταν πριν από την κρίση γύρω στο 2020»!Πώς είναι δυνατόν να τον πιστέψει όποιος έχει υποτυπώδη γνώση των προαναφερθέντων στοιχείων; Εδώ η πολιτική η δική του και του Γ. Παπανδρέου οδήγησε την ανεργία στα επίπεδα του… 1961, όπως διαπιστώνεται, ενώ η πραγματική σύγκλιση της αγοραστικής δύναμης του μέσου ελληνικού νοικοκυριού σε σύγκριση με την αντίστοιχη του μέσου όρου των δεκαπέντε πιο προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών έχει οπισθοδρομήσει… μισόν αιώνα, στα επίπεδα του 1964!Ποιος πιστεύει τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού ότι αυτός ο μισός αιώνας θα καλυφθεί σε… εφτά (!) χρόνια; Προφανώς, κανένας. Ούτε καν ο ίδιος! Έτσι κι αλλιώς όμως ο Αντώνης Σαμαράς θα περάσει στην πολιτική προϊστορία της χώρας μόλις γίνουν βουλευτικές εκλογές, οπότε κανείς δεν θα του ζητήσει τότε το λόγο για τα σημερινά του φληναφήματα.

299-125 = 321!

Εκεί, πάντως, που ο πρωθυπουργός ξεπέρασε τον εαυτό του σε απίθανες μαθηματικές πρωτοτυπίες ήταν στο θέμα του δημόσιου χρέους.«Ξέρετε πόσο ήταν το χρέος μας το 2009; Ήταν 299 δις ευρώ» δήλωσε στη Θεσσαλονίκη και συνέχισε θριαμβευτικά: «Ξέρετε πόσο χρέος κόψαμε ήδη; Πάνω από 125 δις! Και με την αναστολή πληρωμής τόκων και χρεολυσίων που υπογράψαμε πέρσι το Νοέμβριο, η συνολική περικοπή χρέους φτάνει ονομαστικά τα 145 δις!»

Κι εκεί που απορούσαμε αν από το 299 έπρεπε να αφαιρέσουμε το 125 ή το 145 για να διαπιστώσουμε αν η χώρα μας χρωστάει πλέον 174 δις ευρώ ή μόνο 154 δις, ο πρωθυπουργός δίνει μια και μας αφήνει στον τόπο: «Ξέρετε πόσο είναι το χρέος μας σήμερα; 321 δις!» Το ότι 299-125 = 174 ή το ότι 299-145 = 154 το ξέρουν ως και τα παιδιά του Δημοτικού, αλλά το 299 μείον 125 ίσον… 321 πάει κατευθείαν για Νομπέλ Μαθηματικών, έστω κι αν τέτοιο βραβείο δεν υπάρχει!

Απτόητος όμως ο Σαμαράς: «Δανειστήκαμε τεράστια ποσά για να πληρώσουμε τεράστια ελλείμματα, που έγιναν ακόμη πιο μεγάλα λόγω της μακροχρόνιας ύφεσης που μεσολάβησε, κι ύστερα δανειστήκαμε κι άλλα γιατί είχαν καταρρεύσει οι τράπεζές μας» εξήγησε για να καταλήξει πανηγυρικά: «Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας, δανείστηκε, ξαναδανείστηκε και το καθαρό της χρέος αυξήθηκε ελάχιστα»!

Τι να πει κανείς; Άλαλα τα χείλη των απίστων! «Ελάχιστη απόκλιση»!Πραγματικά παραληρηματικός ήταν ο πρωθυπουργός στο θέμα του δημόσιου χρέους: «Σε κάθε περίπτωση, το ποσό που θεωρούν ότι αποκλίνει για να θεωρηθεί το χρέος βιώσιμο είναι ελάχιστο» ισχυρίστηκε, αφήνοντας άναυδους όσους τον άκουσαν.Πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος «αποκλίνει ελάχιστα» από του να θεωρείται «βιώσιμο»; Αφού το όριο βιωσιμότητας που έχουν καθορίσει για το χρέος είναι να φτάνει μέχρι στο 120% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της Ελλάδας φέτος θα φτάσει γύρω στο 165% του ΑΕΠ και του χρόνου περί το 175% του ΑΕΠ, όπως εκτιμούν η ΕΕ, ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και όλοι οι αρμόδιοι οργανισμοί των δανειστών!
 «Ελάχιστο» είναι το 40% ή το 50% του ΑΕΠ και παραπάνω που απέχει το ελληνικό δημόσιο χρέος από τον χειρότερο οριακό δείκτη βιωσιμότητας που έχουν καθορίσει οι δανειστές;
Είναι εξόφθαλμο ότι ο πρωθυπουργός ψεύδεται συνειδητά και ασύστολα, με μοναδικό στόχο να παραπλανήσει όσους περισσότερους αδαείς πολίτες μπορέσει προκειμένου να παρατείνει όσο κατορθώσει περισσότερο την παραμονή του στην εξουσία, τώρα που ζει το όνειρο της ζωής του και έχει γίνει πρωθυπουργός. Όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα γι’ αυτόν…

17/10/13

Η Ελληνίδα που δίδαξε Αντιγόνη στις γυναίκες της Καμπούλ - Τι σημαίνει να κάνεις θέατρο στο Αφγανιστάν [βίντεο]

Πριν από έναν χρόνο, η Αννέτα Παπαθανασίου πήγε να διδάξει την Αντιγόνη του Σοφοκλή στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ για να ανακαλύψει πως η υποκριτική τέχνη εκεί θεωρείται ανήθικη και πως οι γυναίκες ηθοποιούς αντιμετωπίζονται σαν πόρνες.
Αποφάσισε να το κάνει ταινία.

Το ντοκιμαντέρ Playing With Fire αφηγείται τις συγκλονιστικές ιστορίες των Αφγανών γυναικών που έχουν την τόλμη να ασχοληθούν με το θέατρο και αντιμετωπίζουν σκληρή κριτική, κοινωνική αποδοκιμασία, απειλές για τη ζωή τους.

Η ομάδα του Playing With Fire θα μιλήσει για το ταξίδι αυτό, ταξίδι ακόμα ανολοκλήρωτο, για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και οι καλλιτέχνες στο Αφγανιστάν, καθώς και για τον εναλλακτικό τρόπο χρηματοδότησης που επιλέχτηκε από την ομάδα παραγωγής μετά από το κλείσιμο της ΕΡΤ".
Στο πλαίσιο της σειράς συναντήσεων "Πρόσκληση στο εργαστήρι του δημιουργού", η ομάδα του "Playing With Fire" θα μιλήσει στο "Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων" για το ταξίδι αυτό, για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και οι καλλιτέχνες στο Αφγανιστάν και για τον εναλλακτικό τρόπο χρηματοδότησης που αποτελεί το crowd funding.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από την ολοκλήρωσή της, η ταινία κατέχει ήδη μία σημαντική διάκριση αφού έλαβε το βραβείο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ για το καλύτερο υπό ανάπτυξη πρότζεκτ στη Θεσσαλονίκη τον Μάρτιο του 2013 (EDN – Doc OnAir Prize).


Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2013Ώρα: 21.00
Είσοδος ελεύθερη.
Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων
Κύπρου 91Α & Σικίνου 35ΑΚυψέλη, ΑθήναΤ : 213 00 40 496

Πηγή: Η Ελληνίδα που δίδαξε Αντιγόνη στις γυναίκες της Καμπούλ - Τι σημαίνει να κάνεις θέατρο στο Αφγανιστάν [βίντεο] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/126324#ixzz2i0kb7xpd

13/10/13

Eνας ιταλός που θέλει ν΄αγοράσει δύο ερειπωμένα κτίρια στο μικρό νησί της ψωραδιάς, εγκαταλείπει τον τριετή αγώνα του με την γραφειοκρατία και στρέφεται πρός μιά επένδυση στις δαλματικές ακτές.

Τα δύο ερειπωμένα κτίσματα που φαίνονται στην ανωτέρω φωτογραφία, είχαν φτιαχτεί από τους Ιταλούς κατά την περίοδο που κατείχαν τα Δωδεκάνησα, και βρίσκονται σ΄ένα μικρό νησάκι του συμπλέγματος Καστελλορίζου, το νησί Ψαρωδιά, που βρίσκεται πολύ κοντά στο λιμάνι του Καστελλορίζου...

9/10/13

Στηβ Βρανάκης -Με ενθουσιάζει η ιδέα ένας από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς στον κόσμο να μπορέσει να μετατραπεί σε έναν από τους πιο σύγχρονους.

Στιβ Βρανάκης γεννήθηκε στον Καναδά. Το μυαλό του σκέφτεται αγγλικά, η καρδιά του, όμως, χτυπά ελληνικά. Πληγωμένη από την κατάσταση στη χώρα μας. Περήφανη για την ταλαντούχα νέα γενιά. Θέλει να βοηθήσει αυτά τα παιδιά και, όντας ρομαντικός, θεωρεί πως θα το πετύχει μέσω της συμμετοχής του στην ομάδα εργασίας που έχει αναλάβει το rebranding της Ελλάδας...

2/10/13

Κλείνουν τα σύνορα για Έλληνες που αναζητούν εργασία!

Και όμως,κάποιοι εξακολουθούν να το ονομάζουν "Ευρωπαϊκή Ένωση".

Άγγλοι,Ολλανδοί,Σουηδοί,και Γερμανοί κλείνουν τις πόρτες στους Έλληνες μετανάστες. Ζητούν να μπεί πλαφόν στον αριθμό των εργαζομένων που θα μετακινούνται από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που αντιμετωπίζουν εντονότατο πρόβλημα ανεργίας.

" H Eυρωπαϊκή Ενωση ετοιμάζεται να κλείσει τα σύνορα της για τους Έλληνες που αναζητούν εργασία μετά από πρόταση Βρετανών, Ολλανδών και Σουηδών και τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών.
Τι ζητούν; Να υπάρξουν σκληρότεροι νόμοι για την αντιμετώπιση και την ανάσχεση του ρεύματος της οικονομικής μετανάστευσης στην Ευρώπη από χώρες του Νότου, όπως η δοκιμαζόμενη Ελλάδα. Να μπεί δηλαδή πλαφόν στον αριθμό των εργαζομένων που θα μετακινούνται από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που αντιμετωπίζουν εντονότατο πρόβλημα ανεργίας.
Απειλούν μάλιστα όσες επιχειρήσεις τολμήσουν περαιτέρω «εισαγωγή» εργαζομένων από τις καθημαγμένες από την ανεργία ευρωπαϊκές περιοχές με ποινικές κυρώσεις.
Το μείζον αυτό θέμα προέκυψε πριν από λίγες ημέρες (στις αρχές Σεπτεμβρίου) όταν σε κλειστή σύσκεψη της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες το Κολέγιο Επιτρόπων ενημερώθηκε πως στις προθέσεις Ολλανδών, Βρετανών και Σουηδών ευρωβουλευτών είναι η κατάθεση πρότασης για την τοποθέτηση αριθμητικού περιορισμού στην απορρόφηση οικονομικών μεταναστών από χώρες της Ε.Ε., αλλά και για επιβολή ποινών σε όσες επιχειρήσεις προχωρούν σε «εισαγωγές» εργαζομένων από χώρες που βρίσκονται σε κρίση είτε από τη Νότια Ευρώπη είτε από τα Βαλκάνια.

Το θέμα πήρε διαστάσεις, με αποτέλεσμα να αντιδράσει έντονα η Ελληνίδα επίτροπος κυρία Μαρία Δαμανάκη ζητώντας τη διακοπή κάθε τέτοιου είδους συζήτησης. Παρ' όλα αυτά, τόσο η αρμόδια Σουηδή επίτροπος για θέματα Εσωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. Σεσίλια Μάλμστρομ όσο και ομάδα υπουργών της Ε.Ε. από τις βόρειες χώρες φαίνεται να επιδιώκουν την αλλαγή ατζέντας και την εφαρμογή σκληρών τακτικών, αφού οι κυβερνήσεις τους πιέζονται από μεγάλο κύμα οικονομικών μεταναστών λόγω της κρίσης που πλήττει την Ε.Ε. - και δη χώρες όπως η δική μας, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

Το οξύμωρο είναι πως η συγκεκριμένη Σουηδή επίτροπος συντονίζει τις δράσεις κατά της λαθρομετανάστευσης και στη χώρα μας, τοποθετώντας, όπως όλα δείχνουν, πλέον την Ελλάδα στην ίδια μοίρα με τα υπανάπτυκτα κράτη που στέλνουν λαθρομετανάστες στα σύνορά μας.

Αιτία για την κινητοποίηση που ξεκίνησε στις Βρυξέλλες -και η οποία αναμένεται να κλιμακωθεί μέσα στο επόμενο διάστημα και πριν να μπει το 2014- είναι το γεγονός πως από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους αίρονται και οι τελευταίοι περιορισμοί στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας."

23/9/13

Ενας πεθαινει,ο αλλος το πουλαει, και εσυ το αγοράζεις.Ο θάνατος σου η ζωη μου.

Αρχίζω να γράφω,και στις πρώτες λέξεις αρχίζω να σβήνω,ότι έχω γράψει.Ξαναγράφω, και τούμπαλιν, ακρη δε βρισκω.Δε γαμιετε!
Πως να αρχίσεις ένα θέμα όταν το κυρίαρχο συναίσθημα που σε κυριεύσει είναι ο θυμος;
Και από ποια λογική πλευρά να το δεις;Πολύ αίμα και μπόλικη υποκρισία από το σύνολο το ΜΜΕ.
Τόσο πολύ που μου δίνουν την εντύπωση ότι η μιση Ελλάδα και πλέον ζούσε κάπου στο Μονακό.

Να με συγχωρείτε, αλλα θεωρώ πολύ υπερβολική όλη αυτή την τρομολαγνεία με τη χρυσή αυγή.Έως και υποκριτική, θα έλεγα.
Οι αλλωτε επαναστατες του πολυτεχνειου, και σημερινοί ραγιάδες της πολιτικής και οικονομικής ζωής της ψωροκώσταινας,αφου εφεραν τη δημοκρατια στα δικα τους μετρα, δεν ειχαν ιδέα για το τι σήμαινε Χρυσή αυγη!

Τώρα ξύπνησαν,ενώ τόσο καιρό ξιφομασκουσαν στα τηλεοπτικά panel,ως ξεβαμμένοι πρασινοφρουροι, αριστεροι θολοκουλτουριαρηδες του τιποτα,και δεξιοί βολεμενοι βασιλόφρονες.Εντρομοι, ξαφνιασμενοι,φοβισμενοι, αγανακτισμενοι,έκπληκτοι απο την δολοφονια του νεαρου Παυλου Φυσσα, μα τόσο πολύ,που θα τους ζήλευε ακόμα και ο αείμνηστος μεγας δάσκαλος του θεάτρου,Κάρολος Κουν,για την υποκριτική τους τέχνη,βρεθηκαν ξαφνικα μπροστα στο αυγο του φιδιου, που οι ιδιοι ετρεφαν, δεκαετίες τώρα.

Ανεπάγγελτοι πολιτικάντηδες, χωρις ουτε ενα ενσημο εργασιας,και ωρυώμενοι δημοσιογράφοι,οι πιο πιστοι υπηρέτες του πιο σάπιου πολιτικου συστήματος, που οδήγησε μια χωρα στα προθυρα καταρευσης, διαρρηγνυουν τωρα δήθεν τα ιμάτια τους, και χτυπώντας το χερι στα τηλεοπτικά πανελ, φωνάζουν για τη δήθεν δημοκρατία τους,μια δημοκρατία που εκανε πολιτικάντηδες και δημοσιογράφους της λεγομενης πρωτης γραμμής, να εχουν υπέρογκους τραπεζικους λογαριασμους,που θα τους ζήλευαν ακόμα και μεγαλοεπιχειρηματίες, και ας είναι κοινώς γνωστό,οτι σε μια καθώς-πρέπει χώρα ολοι αυτοί δεν θα ηταν ουτε περιπτεράδες.

Αλλα εμεις ως γνήσιοι Έλληνες, μας αρέσει το παραμύθι,γουστάρουμε ιστορίες για άγριους καβγαδες,με αιμα, τιμη,και ουρακοτάγκους της χρυσής αυγής,να ακολουθούν τις εντολές του αιμοσταγη αρχηγού τους, σαν αλλοι ταλιμπάν,αρκεί να μην ακούμε για τα χαλια μας, και τη μίζερη καθημερινότητα μας.
Κομπλεξικοί τηλεθεατές στη νιρβάνα του Ευαγγελατου, και του Καψη, και ολων των τηλε-πωλητών,του επιπεδου τους, με το προϊόν σε αφθονία, και σε  τιμή κόστους.Τοσο κοστίζει το αιμα του Παύλου Μελά. Οσο και η εφημερίδα του Θεμου.Με πρωτοσέλιδο,το παλικάρι να ψυχορραγεί.Ενας πεθαινει,ο αλλος το πουλαει, και εσυ το αγοράζεις.
Νομος του εμπορίου ή η νομος της ζουγκλας;Το ίδιο κανει.
Ο θάνατος σου η ζωη μου.
Μονο που η ζουγκλα στην Ελλάδα εχει ονομα και λέγετε πολιτικο σύστημα.

Τι και αν τα κομματα πηραν τις επιχορηγήσεις απο το κράτος, μεχρι και για το 2016, την ωρα που παιδιά πεινάνε στα σχολεία, και στα ιδρύματα!
Τι και αν κεφάλαια εκατομμυρίων φευγουν στο εξωτερικό, με την ανεργια να παιρνει διαστάσεις μαστιγας για την Ελληνική κοινωνία!
Τι και αν η αυτοκτονίες εχουν γίνει καθημερινή είδηση, τι και αν χιλιάδες νέοι αναζητούν την τύχη τους σε ξένες χώρες!
Ο Ελληνας αγοράζει οτι του πουλάνε.Η εξυπνάδα του τελειωνει, εκεί που αρχίζει του Ευαγγελατου και του Αυτια,στο δελτια των ειδήσεων.
Ειναι φθηνή η διχόνοια, δεν κοστιζει τιποτα,και εξυπηρετεί τους λίγους.
Για ολα φταίει ο Μιχαλολιακος, και πρεπει να παει φυλακή, αυτος και το σινάφι του.

Εμεις ανηκουμε στο δημοκρατικο τόξο, ενω οι άλλοι οχι.Εμεις και οι άλλοι. Δημοκρατες και φασιστες.Ολυμπιακοι-Παναθηναϊκοί.
Η λογικη απλη και δοκιμασμενη.Τους βαζουμε απεναντι, και ξαναμαζευουμε τους πελατες μας, σε ενα μαντρί. Τους χρειαζόμαστε τωρα, ερχονται τυφώνες μεγαλοι!Για αυτο σκασε,και ελα εδω.Μαζι μας.
Και ο Παυλος ελευθερο πνευμα ήτανε, και ανένταχτος.Και κοιτα τι επαθε.
Στην μαντρα τώρα! Μαζεψου για ονομα...της Δημοκρατιας!

Καμια συζητηση,κανενα γιατι,και πως.
Ο δημοσιος διάλογος πέθανε,στα τηλε-παραθυρα, και σειρα τωρα εχει μια υπεροχη παράσταση απο ενα καλοστημένο θίασο, πανω σε άθλιο σκηνικο.Οι "ηθοποιοί" γνωστοί, κομματοσκυλαδες,και εμεις στο ιδιο εργο θεατές, φανατικοί της πιο μεγάλης εξουσιας,όπως λεει και το γνωστό ασμα.

Και το ερώτημα παραμένει.

Και οι υπόλοιποι;
Αυτοί που έφεραν μια ολόκληρη χώρα στην κατάρρευση;
Τι θα γινει με αυτούς που με τις πολιτικες τους οδήγησαν εκατομυρια Ελληνων στην εξαθλιωση και στην ανεργια;
Τι θα γίνει με αυτους που σκότωσαν, αξιοπρέπεια και ελπίδα;
Πως και γιατί έρχονται τώρα ερχονται ως τιμητες και υπερασπιστές της Δημοκρατίας,υποσχόμενοι οτι θα χτίσουν, οτι αυτοι οι ίδιοι γκρέμισαν;
Ποιοι ειναι αυτοι που παρουσιάζονται τωρα ως προστατες της έννομης ταξεις,και του νομου,οταν αυτοί οι ιδιοι καταντησαν την χώρα περιγελο, σε ολόκληρο τον κοσμο;
Κανενας δεν ρώτησε.
Το αιμα, πουλάει, και οι πελάτες διψούν.

"Τι παράξενο, αλήθεια! Οι άνθρωποι κουβεντιάζουν μόνο για όσα τους είναι απόμακρα και ξένα. Τ' άλλα, αυτά που τους καίνε, μην αφήνοντας τους τις νύχτες να κοιμηθούν τα ζει καθένας μονάχος, μέσα στη σιωπή. Και πεθαίνοντας τα παίρνει μαζί του στον τάφο. Γι' αυτό κι οι νεκροί είναι αμίλητοι. Γιατί ζουν την πιο δική τους ζωή..."

T.Λειβαδίτης


Δυστυχώς ο Ελληνικός λαος, εκπαιδευμένος καλα, κυρίως απο τη μεταπολίτευση και μετά, κοιταζει το δεντρο και οχι το δάσος, και αυτο βολευει το σύστημα, αναμασώντας ετσι την τροφη που του δίνουν, τα μεσα μαζικης ηλιθιοποιησης και αποπροσανατολιζοντας τον, τελειως απο το κυριως πρόβλημα.

Μια δολοφονια ενός αθώου ανθρώπου, και καλλιτέχνη,  απο τα χέρια ενος παρανοϊκού, ηταν βουτηρο στο ψωμι, της πιο προδοτικης κυβερνησης,με κόμματα,και ειδικα τις δυνάμεις ασφαλείας (βλ.ΓΑΔΑ) να κλεινουν το ματι πονηρα,στο γεγονός.

Εχει τον τρόπο αυτό το σύστημα, να στρέφει την προσοχη των συγχρονων τηλε-βουδων,εκει που αυτο μας ορίζει,και εμείς ασφαλεις στους καναπεδες μας, και συναμα αφελείς στο μαντρι του ανκορμαν,και του καθε γελοίου τηλεαστερα,αγοραζουμε ως καλοι πελάτες, την απογευματινη μας παθητικότητα, και μαλιστα,πολυ ακριβά.

Η ειδήσεις των 8, τελείωσαν,και σειρα τωρα εχει το διαδικτυο.Οι φωτογραφίες με πανεμορφα Ελληνικά τοπια, αρχαιους ημών προγόνους,και ηρωες του '21,παίρνουν σειρά στις σελιδες κοινωνικής δικτύωσης, σε μια ύστατη προσπάθεια  να ξορκισουμε την εθνικη μας μοναξιά.
Like κα ξανα Like, κοινοποίηση,και ξανα κοινοποίηση, και μια αράδα με εξυπνάδες, ισα-ισα να χωραει σε μερικες δεκαδες χαρακτήρες,στο Twitter, και ενα τσεκ στα email.

 Στο YouTube παιζει Σωκράτης, και οι στίχοι του επαναπροσδιορίζουν και βαζουν σε τάξη τις σκόρπιες σκεψεις μου.
"Καληνυχτα μαλακα η ζωη εχει πλακα...."

31/8/13

Το βίντεο που με συγκλόνισε…Αξίζει να το δείτε


Της Λένας Λυδάκη.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο ανθρώπινος πολιτισμός, η τσιμεντωμένη οπτική μας για τον κόσμο που δεν μας αφήνει να δούμε την ουσία… Κάθε τόσο βγαίνει ένα βιντεάκι που σε συγκλονίζει από εκεί που δεν το περιμένεις. Το The Employment είναι μια ανεξάρτητη παραγωγή του Αργεντίνικου Animation Studio Opusbou και η επίτιμη ομάδα του Vimeo Staff Picks το ξεχώρισε αμέσως και τώρα εξαπλώνεται σαν φωτιά στο διαδίκτυο.

http://parathiro.net/

Μαλαματένια λόγια | Γιάννης Χαρούλης

πώς έγινε με τούτο τον αιώνα και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια να μην ακούσεις έναν ποιητή..
 

20/8/13

Τζήμερος για Σταυρίδη: Ιδανικός τύπος για να τον μισούν οι Ελληνες κομπλεξικοί

Ως τον ιδανικό χαρακτήρα για να τον μισούν οι «Ελληνες κομπλεξικοί» περιγράφει τον αποπεμφθέντα Πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ Στέλιο Σταυρίδη, ο Θάνος Τζήμερος σε άρθρο του:
Γράφει μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του Δημιουργία Ξανά:

«Ο Σταυρίδης δέχθηκε τη θέση του προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ. Γιατί το έκανε; Γιατί πιστεύει, εδώ και χρόνια, στην αξία των μεταρρυθμίσεων.Δεν τις ανακάλυψε χτες, ούτε του τις έμαθε η Τρόικα. Δεν το έκανε για την "καρέκλα". Από καρέκλες ο Σταυρίδης, να φαν κι οι κότες. Πρόεδρος ή Διευθύνων Σύμβουλος σε ένα σωρό εταιρείες: στη Lavipharm, στην "Αιγαίον", στα Τσιμέντα Ηρακλής στα Ελληνικά Πετρέλαια, στα Διυλιστήρια Ασπροπύργου, στην ΕΥΔΑΠ.Δεν το έκανε για την προβολή. Τι προβολή να λιγουρευτεί ένας που ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικού Διαλόγου του "EuroCommerce" του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Εργοδοτών, Πρόεδρος της Λέσχης Επιχειρηματικότητας, Πρόεδρος του Συνδέσμου Franchise Ελλάδος και εξακολουθεί να κατέχει καμιά δεκαριά ακόμα θέσεις κύρους;
 Δεν το έκανε για τα λεφτά. Τι να σου κανουν τα 2.900 ευρώ τον μήνα όταν για χρόνια ολόκληρα διοικείς έναν όμιλο εταιρειών (Group Ideales) με πολύ πετυχημένη και κερδοφόρα πορεία! Έχει και λεφτά και περιουσία ο Σταυρίδης.

Αλλά έχει και ευαισθησίες για το περιβάλλον και τους συνεργάτες του: για 3 συνεχόμενες χρονιές (2007, 2008, 2009) η Piscines Ideales αναγνωρίστηκε ως η καλύτερη εταιρεία για να εργάζεται κανείς (Best Workplace) στην Ελλάδα και μέσα στις 10 καλύτερες της Ευρώπης. Το 2009 βγήκε πρώτη και στην Ευρώπη. Το 2006 ο manager Σταυρίδης πήρε το Βραβείο του Έλληνα Quality Leader of the Year από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ποιότητας.Αν προσθέσεις τις σπουδές στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, τα μεταπτυχιακά και τις 5 ξένες γλώσσες που μιλάει, ο Σταυρίδης είναι ο ιδανικός χαρακτήρας για να τον μισούν οι Έλληνες κομπλεξικοί.

 Οι "αριστεροί", γιατί τους χαλάει την πιάτσα. Μα να ψηφίσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την εταιρεία του (τους) ως το καλύτερο εργασιακό περιβάλλον για να ζει κανείς; Πού είναι ο ανάλγητος επιχειρηματίας που τους μαθαίναν στην καθοδήγηση; Αλλά και τα παιδιά του δεξιού κομματικού ή του ακαδημαϊκού σωλήνα έχουν κάθε λόγο να μην τον "πάνε": δεν έχουν κάνει ούτε το ένα εκατοστό απ' όσα έχει κάνει στη ζωή του. Στουρνάρες και Μηταράκηδες ο Σταυρίδης τους τρώει για ορεκτικό και του φαίνονται και άνοστοι».

19/8/13

Blog Λογικη Ελλαδα:Η έλλειψη στρατηγικής στον τουριστικό κλάδο,εχει καταστροφικές συνέπειες

Η Ελλάδα είναι μιά τουριστική χώρα.Υποτίθεται ότι ο τουριστικός κλάδος αυτός ειναι ο πρώτος κλάδος της οικονομίας μας και αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ, δηλαδή το 10% του πλούτου της χώρας προέρχεται από τον τουρισμό.Διαβάζοντας κανείς δημοσιεύματα όπως αυτό,με αναφορά στη σημαντική αύξηση των αφίξεων,εύκολα μπορεί να πιστέψει ότι ο τουριστικός κλάδος θα σώσει την ελληνική οικονομία η θα μειώσει σε μεγάλο βαθμό την ύφεση.
Προσωπικά δεν το πιστεύω.Μεμονωμένοι αριθμοί όπως ο αριθμός των επισκεπτών η το μέσο ποσό που ξοδεύει ο κάθε επισκέπτης, δεν μου λένε τίποτα.Στα πλαίσια του υπάρχοντος τουριστικού μοντέλου, ακόμα κι΄αν αυξανόταν ο αριθμός των επισκεπτών κατά 100% η αν αυξανόταν η μέση δαπάνη ανα επισκέπτη κατά 100%, δεν θα άλλαζαν πολλά πράγματα γιά τις τουριστικές περιοχές της χώρας η γιά την ελληνική οικονομία.Κι΄αυτό, διότι κατά την γνώμη μου ο τουριστικός κλάδος της χώρας είναι προβληματικός εδώ και δεκαετίες.Η δε συμμετοχή του συγκεκριμμένου κλάδου στο ΑΕΠ είναι κατά την γνώμη μου υπερτιμημένη, και μου θυμίζει κάπως την ελληνική ανάπτυξη(με δανεικά) της δεκαετίας 2000-2010...

Read more: http://logikiellada.blogspot.com

15/8/13

ΡΟΔΟΣ-ΠΟΛΗ ΑΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ

Σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών από την ίδρυσή της, στα τέλη του 5ου αιώνα π.X., έως τους Νεότερους χρόνους, η πόλη της Ρόδου, γοητεύει  έλληνες και ξένους επισκέπτες με τα εντυπωσιακά ιπποτικά οικοδομήματα, τις γραφικές πλατείες, τα ξεχωριστής αρχιτεκτονικής κτίρια, τα χριστιανικά και μουσουλμανικά μνημεία, τα πάρκα, τους χώρους πρασίνου και τους ανοιχτούς δρόμους της.
Εντός των τειχών, στη μεσαιωνική πόλη με τις όμορφες πλατείες και τα μοναδικής αξίας κτίρια, ξεχωρίζουν το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου και η Οδός των Ιπποτών.

Το γεγονός ότι η Παλιά πόλη της Ρόδου συγκαταλέγεται,μέχρι στιγμής,στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO,όμως δε φαίνεται να συγκινεί και ιδιαιτερα τους συντοπίτες μου,αφού από μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς,οι Ροδίτες,έχουνε καταντήσει τη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου ένα απέραντο...παλαιοπωλείο να το πώ; Ένα απέραντο σουβλατζίδικο να το πώ;Όπως και να το αναφέρω μονο μνημείο δεν είναι αυτό το πράγμα.

Μέσα Ιουλίου λοιπόν αποφάσισα να αφήσω για λίγες ημερες τα κρύα βραδια της Στοκχόλμης, και να κατεβω στα μέρη που γεννήθηκα και μεγάλωσα,για ολιγοήμερες διακοπές.

Μπαίνοντας από την κυρια είσοδο της πόλης,ανήλικοι αθίγγανοι επαίτες,χωρίς το παραμικρό ίχνος στοιχειώδους καθαριότητας,κρατώντας σπασμένα ακορντεόν,και στο άλλο χέρι μικρά σκυλιά δεμένα με το σχοινί,στην προσπάθεια τους να τραβήξουν την προσοχή των επισκεπτών,υποδέχονται ντόπιους και τουρίστες,ζητιανεύοντας,σε μια από της πιο τουριστικές περιοχές,αν όχι του κόσμου,τουλάχιστον της Μεσογείου.Αυτή είναι η πρώτη εικόνα ενός επισκέπτη της Μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου

Προχωρώντας με προορισμό τη κεντρική πλατεία με το μεγάλο συντριβάνι,κράχτρες από σουβλατζίδικα και εστιατόρια να σταματάνε με το έτσι θέλω τουρίστες και να τους τραβάνε ακόμα και από το μπράτσο στα μαγαζιά τους.προκειμενου να δοκιμάσουν λίγο από το greek souvlaki. Πινακίδες από μαγαζιά σχεδόν στη μέση του πεζοδρομου όπου και όπως να είναι.Το ότι είναι πεζόδρομος όμως δε συγκινεί κανέναν.Λάτρες του μηχανοκίνητου αθλητισμού,με μηχανάκια και αυτοκίνητα,μαρσάρουν,κορνάρουν και σε αρκετές περιπτώσεις βρίζουν με σύγχρονα ελληνικά,( στην άκρη malaka! )τουρίστες προκειμενου αυτοί να κάνουν στην άκρη,για να περάσουν.
Η απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων ισχύει μονο στα χαρτιά.Ελλαδάρα μου!!!
Οι κάδοι των σκουπιδιών γεμάτοι με βουνό τα σκουπίδια και τις γάτες να κάνουν party,ενώ οι οδοκαθαριστές εκτελούν χρέη διοικητικών υπαλληλων στα γραφεία του δήμου της Ρόδου,ξεσκονίζοντας λουκουμάδες.

Στα εμπορικά καταστήματα κατά μήκος της οδού Σωκράτους,που πουλάνε ενθύμια του νησιού,οι τουρίστες μπορούν να διαλέξουν μεταξύ άλλων,δονητές όπου τα παπάρια αντικαταστάθηκαν από ένα ανοιχτήρι μπουκαλιών (δεν είναι πλακα), σφεντόνες και τόξα κινεζικης προέλευσης,και φυσικά cart postal φωτογραφίες που απεικονίζουν το νησί σαράντα και πλέον χρονια πριν.Να ζούμε να τα θυμόμαστε, ένα πράγμα.
Δεν υπάρχει ούτε ένα τουριστικό μαγαζί χωρίς αυτά τα...προϊόντα.
Για τοπικά προϊόντα που να θυμίζουν βρε παιδί μου Ρόδο,ούτε για αστείο,εκτος από τα καταστήματα με δερμάτινα είδη,που κατασκευάζονται στη Ρόδο(;)

Έπρεπε να γεράσω για να καταλάβω ότι αυτά είναι μερικά από τα πιο συνήθη δώρα,για κάποιον που θελήσει να αγοράσει ενθύμια από τη Ρόδο.

Και στο κέντρο με το μεγάλο συντριβάνι,απόγονοι του Σοφοκλή, Έλληνες λεβέντες με κορμοστασιά μαϊμούς,μπάτσοι,(πρώην άνεργοι,και άχρηστοι να κάνουν οτιδήποτε άλλο στη ζωή τους), της ομάδας Δίας να διώχνουν σαν σκυλιά κυριολεκτικά, Iαπωνεζους τουριστεs διότι τόλμησαν -άκουσον άκουσον-να βγάλουν φωτογραφία της μηχανές τους.
Στο άκουσμα "έλα έλα ρε ουστ" οι καημένοι οι τουρίστες είτε φοβισμένοι είτε προσβεβλημένοι έφευγαν άρον άρον από τη πλατεία,κουνώντας καταφατικά το κεφάλι.Τουρίστες που έρχονται από όλα τα μήκη και πλάτη της γης να έχουνε τέτοια συμπεριφορά;Γιατί και τι έγινε.Αλλα μήπως αυτός ο ανεκδιήγητος μπάτσος καταλαβαίνει ότι πληρώνεται από αυτόν τον τουρίστα;Που να το καταλάβει θα μου πείτε.Το μπεγλέρι στα δάχτυλα του,και με βλέμμα που θα το ζήλευε και ο ίδιος ο Κασιδιάρης,του δίνουν αυτοπεποίθηση Άρχοντα.Πως το λένε...Γαμώ και δέρνω!

Δεν έχει περάσει άλλωστε ούτε μια εβδομάδα όταν, τριάντα περίπου άτομα,εργαζόμενοι σε εστιατόρια και μπαράκια οι περισσότεροι από αυτούς κράχτες,πλακωθήκανε στο ξύλο,μπροστά σε χιλιάδες τουρίστες εισπράττοντας ειρωνικά χειροκροτήματα από τους ξένους επισκέπτες αλλα και το χλευασμό τους.Οι φωτογραφίες από τους τουρίστες θα κάνουν το γύρo του κόσμου από το διαδίκτυο,για να αποδείξει του λόγου το αληθές.Την πλήρη παρακμή της ελληνικής κοινωνίας.Είναι οι ίδιοι που ψηφίσανε τον μαλακα του "Λεφτά υπάρχουν".Είναι οι ίδιοι που σε κάθε αποτυχία τους φταίνε πάντε οι άλλοι,ενώ για ότι θετικό συμβαίνει είναι επειδή είναι Έλληνες και απόγονοι του Alexander the Great.Είναι οι τύποι που συντηρούν την παρακμή,και δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα.Είναι οι ίδιοι οι δολοφόνοι του ελληνικού πολιτισμού,και λάτρεις του τούρκο-μπαρόκ,που Σάββατο βραδυ συχνάζουν πρώτη πιστα στα σκυλάδικα.Είναι ο κλασικός μαλάκας που βγάζει τα ματια μονος του,αλλα στην τελική του φταίνε πάντα οι άλλοι.

 Ένα υπέροχο σκηνικό σε μια αθλια παράσταση.Τίποτα μα τίποτα δε θυμίζει πολιτισμό,κουλτούρα,φιλοξενία,καθαριότητα,σεβασμό.Είναι έννοιες ξένες πλέον.Γιατί πολύ απλά είναι ένας λαός που εκτροχιάστηκε από την ίδια του την ιστορία.Ιστορία,πολιτισμός,καθαριότητα και φιλοξενία στο βωμό του εύκολου κεδρους.
Σημασία πλέον έχει το πως θα πουλήσουμε,να τα κονομήσουμε.Αυτά τα τείχη της μεσαιωνικής πόλης,θα μπορούσαν να μιλήσουν και να πουν την ιστορία που κουβαλούν αιώνες.Τα καλύψαμε με φθηνά t-shirts να πουλήσουμε.Αυτό μας ενδιαφέρει. 
Ούτως η άλλως "When you discover the meat we had already Cholesterol".Αυτά γράφανε και τα κινεζικης προέλευσης t-shirts.Τα υπόλοιπα απλά υπενθυμίζανε το Greek culture με φόντο τη Μύκονο.Αρκεί ένα μπλουζάκι για να περάσει το μήνυμα που θέλουμε.Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

 Ευτυχώς υπάρχουν φωνές για να αλλάξει η κατάσταση αλλα φωνή βοώντος εν τη ερήμω.Τα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης-ο θεός να τα κάνει δηλαδή- δεν έχουν καμια διάθεση να συγκρουστούν με το κατεστημένο.Οι δημοσιογράφοι αναλώνονται στις δημόσιες σχέσεις με τοπικούς άρχοντες,και θα τους βρείτε στο προαύλιο της νομαρχίας να σαλιαρίζουν με αντιδημάρχους και άλλους "πρίγκηπες" μετά από κάθε δημοτικό συμβούλιο,και μετά πηγαίνοντας για καφέ στα γνωστά στέκια της πόλης με ύφος αλλα...Πρετεντέρηδες!

Kανένας δεν φαίνεται να πήρε στα σοβαρά την προειδοποίηση της UNESCO,για ανάκληση της αναγνώρισης ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.Κατά τη γνώμη μου,αν η UNESCO σέβεται το έργο της θα έπρεπε να την είχε αποχαρακτηρίσει ήδη την Παλιά πόλη από μνημείο.Είναι ντροπή αυτό που συμβαίνει στη μεσαιωνική πόλη και δεν τιμάει ούτε την Ρόδο,ούτε την Ελλάδα,ούτε την ιστορία της.

Στην εικόνα της Ρόδου δυστυχώς αντικατροπτίζεται ολόκληρη η ελληνική κοινωνία.Μια κοινωνία που περιμένει από τους...Nεφελιμ την αλλαγή,χωρίς η ίδια η κοινωνία να έχει καμια διάθεση να αλλάξει.Εξακολουθεί να συντηρεί ένα σύστημα καταστροφικό και αντιπαραγωγικό,που αρνείται να συνειδητοποιήση ότι καμία χωρα,κανένας πολιτισμός δεν φτωχαίνει οικονομικά,αν δεν φτωχύνει πρώτα πνευματικά.Ας βάλει ο θεός της Ελλάδας το χέρι του,γιατί ως Έλληνες αποδειχτήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και της ιστορίας μας.

8/8/13

Ο εκφυλισμένος Έλληνας, ο ψεκασμένος, ως θαμώνας του Ρέμου, του Κιάμου, του Σαμαρά, του Τσίπρα, του Μιχαλολιάκου.

Άρθρο του Βασίλη Μπόνιου που κατά τη γνώμη μου απεικονίζει τη πλήρη πραγματικότητα.

Σύμφωνοι.
Να δεχθούμε ότι οι ιδιοκτήτες του πολιτιστικού κέντρου που τραγουδάει ο Κιάμος (άλλο λαικό παιδί να σου πετύχει) είναι φοροφυγάδες και έχουν βρει άκρη στα καρακώλια που συμπληρώνουν τα μισθά που τους κόβει το μνημόνιο.
Οι 500 με 1.000 θαμώνες που ενώ γνώριζαν ότι το μαγαζί σφραγίστηκε την προηγούμενη και παρόλα αυτά έσπευσαν να «διασκεδάσουν» τι είναι;  Μήπως δεν είναι νεο-ελληναράδες της συμφοράς; Μήπως δεν είναι οι ίδιοι νεοελληναράδες που έσπευσαν να γεμίσουν προχθές τον αντίστοιχο ναό της Πάρου που τραγουδούσε ο Ρέμος;

Όταν εσύ, ο ψεκασμένος ελληναρέος, με την παρουσία σου ως θαμώνας, εγκρίνεις την φοροδιαφυγή των αντίστοιχων μαγαζιών ενώ αναδεικνύεις σε λαικά είδωλα τραγουδιστές που εν γνώση τους συνεργάζονται με φοροφυγάδες ιδιοκτήτες σκυλάδικων, τι σκατά είσαι; Ποιος είναι ο δικός σου ρόλος σε όλο αυτό το κύκλωμα, καθώς και τα υπόλοιπα κυκλώματα που δεκαετίες τώρα στήνει το παρακράτος;
Εσύ, ο μαλάκας ο θαμώνας, ο μαλάκας ο χουλιγκάνος των γηπέδων του αθλητικού παρακράτους, ο μαλάκας ο αγοραστής της κάθε παπαριάς που σου πουλάνε, δεν είσαι συμμέτοχος στο έγκλημα που γίνεται σε βάρος σου;

Εσύ δεν μεγαλώνεις τα παιδιά σου με ακούσματα του Ρέμου και του Κιάμου; Εσύ δεν εκπαιδεύεις τις κόρες σου να βρούνε κάνα πλούσιο; Οι πλούσιοι δεν εκπαιδεύουν τα παιδιά τους να παντρεύονται επίσης πλούσιους ώστε να συνεχίζεται αενάως η αιμομιξία του πλούτου;
Όλα αυτά τα σούργελα, δεν είμαστε εμείς; Δηλαδή ο ελληνικός λαός; Αυτή η εκφυλισμένη φάρα του νεοέλληνα;

Πας για παράδειγμα στην Χρυσή Ακτή της Πάρου, στο Blue, ένα beach bar που σύχναζε και ο Γιώργος-ΓΑΠ με την Άντα και το οποίο σε γενικές γραμμές μαζεύει φραγκάτους αθηναίους με σπίτια στο νησί. Εδώ λοιπόν ακούς τα γαυγίσματα (συγνώμη από τα αγαπημένα σκυλάκια) του Ρέμου, του Κιάμου, του Πλούταρχου. Όλα αυτά τα λαικά παιδιά που για δεκαετίες ήταν τα αγαπημένα εξώφυλλα του lifestyle-άλλα χρεοκοπημένα σούργελα εδώ-δεν επιβράβευες εσύ ο μαλάκας ο ελληνάρας αγοράζοντας το σάπιο προιόν που σου προσφέρουν;

 Δεν σε είδαμε να θαυμάζεις κάναν ήρωα πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που παίζει κορώνα γράμματα την ζωή του στο Αιγαίο, παρά μόνο όταν είναι νεκρός όπως ο ήρωας Ηλιάκης. Ο ψεκασμένος ελληναρέος, ο κομπλεξικος, θαυμάζει τους νεκρούς ήρωες γιατί αυτούς δεν τους ζηλεύει και «διασκεδάζει» στον Ρέμο την κατάντια του.



Αυτός ο μαλάκας ο Έλληνας ψηφίζει Σαμαρά, Βενιζέλο, Τσίπρα, Μιχαλολιάκο, Κουβέλη, Παπανδρέου, Καραμανλή. Αυτοί μας αξίζουν. Έχει καμιά διαφορά η κουλτούρα αυτού του γελοίου Ελληνάρα από τον Αλβανό, τον Σκοπιανό, τον Τούρκο;


Από αυτούς που θα σπεύσουν να αρπάξουν την διαμελισμένη Ελλάδα, την οποία έχουμε παραδώσει ήδη στο έλεος των συμμοριών της πολιτιστικής παρακμής.

                              Ο ψεκασμένος Ελληνάρας που χορεύει την σαπιοκοιλιά του
                    στη πίστα του Ρέμου και του Κιάμου, δεν έχει καμία (πολιτιστική) διαφορά 
                                  από τους Αλβανούς, τους Σκοπιανούς, τους Τούρκους 
                                   και τους άλλους ουρακοτάγκους αυτού του επιπέδου. 

Κι όσο πιο λαικός είναι ο Ελληνάρας, τόσο πιο μαλάκας. Τουλάχιστο στο Ηρώδειο βρέθηκαν και κάποιοι οι οποίοι έκραξαν τον κόκκινο Πάνο, ο οποίος συγχαίρει τον μαλάκα, τον ψεκασμένο Ελληνάρα- αυτό το ανεγκέφαλο ανθρωποειδές για τις θυσίες του.


Σημείωση>Πάνω από 8.000 «δημοσιογράφοι» έκαναν αιτήσεις για την ΕΡΤ του Καψή, του Σίμου, της Στάη, του Παπαδόπουλου, του Καλφαγιάννη. Κι εδώ να δεχθούμε ότι οι εκδότες και οι καναλάρχες είναι καθάρματα και πίνουν το αίμα των δημοσιογράφων με το μπουρί της σόμπας. Εσύ ο δημοσιογράφος, πως επιτρέπεις στον εαυτό σου να γίνεται ένας από τους 8.000 για μια θέση στην ΕΡΤ; 

http://kourdistoportocali.com/articles/22986.htm

7/8/13

η οικονομική πορεία της χώρας γιά τους προσεχείς 18 μήνες και οι κίνδυνοι που υφίστανται

Δύσκολη η περίοδος που βιώνει η χώρα.
Αυτή η υπερβολική ηρεμία στην κοινωνική ζωή της χώρας δεν μ΄αρέσει.Δεν είναι φυσιολογική.Από την άλλη, δεν μπορώ να πώ ότι προβλέπω κοινωνική έκρηξη.Νοιώθω ότι κυριαρχεί ο φόβος, η απόγνωση, και η παραίτηση.Τα στοιχεία αυτά συνήθως δεν οδηγούν σε κοινωνική έκρηξη, αλλά σε αποσύνθεση της κοινωνικής συνοχής, δηλαδη...

24/7/13

Μύκονος: Η συναυλία του Ρέμου και η θλίψη της περιφερόμενης παρακμής.

Αλεξάνδρα Τσόλκα

'Ένα ίνδαλμα φτιαγμένο από στόφα λαϊκή, σε καταγωγή και εικόνα που θα του διναν υλικό να γίνει εκφραστής καταπιεσμένων και όχι καψουρεμένων, όπως επέλεξε.
Η αυθεντικότητα του σε μια Αυλίδα – πίστα, έδωσε λαιμό στο σφαγείο της μαύρης σαν στόμα
ανοιχτό, έτοιμο να καταπιεί, πίστας, με τα υπερμηχανήματα, τις κυλιόμενες σκηνές, τις εκκωφαντικές μικροφωνικές, λογιών σταρ να ίπτανται με λαμπιόνια κρεμασμένα επάνω τους, σα χριστουγεννιάτικες μπεκάτσες. 

 Η εποχή της ελαφρότητας, της επιδειξιομανίας, της χαώδους διασκέδασης σε κενά γεμισμένα με μπόμπα αλκοόλ, της λαγνείας που χόρευε με μίνι πάνω στο τραπέζι, μισό - αποπροσανατολισμένη Βεδουίνα και μισό - αμερικανοποιημένη με σπουδές σε ιδιωτικό κολέγιο κι αγαπημένη πόλη την Νέα Υόρκη, του λαδέμπορου με τις εισπράξεις απ τη σοδειά στην τσέπη στο πρώτο τραπέζι, του σωματέμπορου με το δειγματισμό από νεαρή σάρκα, είναι πίσω.
Τα τύπου μπουζούκια, πρώην σουπερ μάρκετ που έγιναν κλαμπ, με τα ηχεία να πολλαπλασιάζουν τη φωνή της άμουσης ντίβας – γυμνάστριας και του παρολίγον λαϊκού νεόπλουτου σταρ.
Ο Αντώνης Ρεμος, έχει δείξει πως προτίμησε να τραγουδήσει για αυτά τα μαγαζιά και το συγκεκριμένο κοινό. Και ενώ η εποχή διώχνει ακόμα και τη θύμηση αυτών των εποχών από κενό, τίποτα, ανουσιότητα, με αποστροφή, έρχεται η καημένη η Μύκονος και μια συναυλία του λαϊκού –κάποτε- τραγουδιστή της καψούρας, να θυμίσει γιατί εκείνος δε θα γίνει ποτέ, φυσικά, Καζαντζίδης, Μπιθικώτσης, Διονυσίου, Αγγελόπουλος, Μενιδιάτης, ή Τερζής –δε θα μπορούσε κιόλας! Εκείνοι τραγούδησαν ακόμα και αν τους το φέρνε η ζωή σε οριτζιναλ πανηγύρι και όχι σε θλιβερό απομεινάρι μιας λησμονημένης κατάντιας.

Τα καφάσια οι μπύρες έγιναν καφάσια με πανάκριβες γαλλικές σαμπάνιες. Μαζευτήκαν δε σωρό για να δείξουν πόσο ο διασκεδαστής κατάφερε να μερακλώσει τους θαμώνες του. Το ψητό από το σπάνιο, στη διατροφή του χωριού, κρέας στη λαδόκολλα έχει μενού - είσοδος με 180 ευρώ (πόσο είναι ο μισθός ενός καθηγητή, λαϊκέ μου ερμηνευτή, είπαμε;). Το πανηγύρι δεν είχε αφορμή έναν πολιούχο άγιο, αλλά τον καθιερωμένο εορτασμό των ακόμα ζωντανών, ελάχιστων νεόπλουτων του παρελθόντος μας.
Το κοινό δεν γνωρίζονταν, όπως στα πανηγύρια, δεν ήταν ένα χωριό 1500 ατόμων που κοινά διασκέδασαν μέχρι το πρωί, αλλά επιδείκνυε το πλούτο του, με σωρούς από μπουκάλια σαμπάνιας. Ο πιο πλούσιος λέει παρήγγειλε μια που κόστιζε 25.000 ευρώ (καλόπιοτη ο άνθρωπος, σάμπως από μας την στέρησε;). Στου θαμώνες, όχι ο παπάς και ο δάσκαλος του χωριού και οι νέοι και οι νέες τη παντρειάς, αλλά κυρίες πολιτικοί, που βγάζουν και κάτι κορώνες για τον «καημένο το λαό και τι περνάει!», δημοσιογράφοι υποθέτω που δεν πλήρωσαν, νεαρές άεργες μελόνυφες, γυμνασμένοι αγαπητικοί και φυσικά πλούσιοι.

Ο καλλιτέχνης είναι αντιμνημονιακός. Συμπονάει. Συμπάσχει! Τι στο καλό; Παιδί του λαού ήταν και αυτός (και ουφ! Πρατρίχα γλίτωσε!).
«Αυτά θα δει ο Σόιμπλε και θα περπατήσει ο άνθρωπος. Θαύμα παιδιά! Σηκώθηκε ο Σόιμπλε και περπάτησε ο που@@ης ! Έλα πάμε»,  και «έκρυψα το πρόσωπό μου» (σ.σ: πράγματι! Έτσι θα έπρεπε να κάνω!). Όσο για την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ η προσφώνηση ήταν, πλειστάκις, «κουφάλα». Η καλλιτεχνική ευαισθησία θα κάνει πλάκα με τον ανάπηρο και οι πλούσιοι θαμώνες με τις γαλλικές σαμπάνιες θα χειροκροτήσουν, εκτιμώντας το χιούμορ για τον «κουτσό» και την «κουφάλα», τοσο καταδεκτικοί και αυτοί με τον «κοσμάκη».

Μια ξένη σταρ, χαζεύει το κουλέρ λοκάλ. Φωτογραφίζεται με φόντο τους ιθαγενείς να μεθάνε αλά γαλλικά. Μπορεί και στα πάρτι στα εμιράτα που την καλούν, με αδρά αμοιβή, να χει δει και χοντρές χορεύτριες της κοιλιάς, μα τούτο είναι τόσο εντυπωσιακό! Η Ελλάδα τη χρεοκοπίας τα σπάει στα πανηγύρια με γαλλικές σαμπάνιες. Σα Ρώμη, που ο Αττίλας εισβάλλει, ήδη, μέσα της, αλλά εκείνη είναι απασχολημένη με όργια, έκφυλους αγαπητικούς και αιμομιξίες.

Οι άνθρωποι χαλάνε τα λεφτά τους αφού τα χουν, όπου και όπως θέλουν. Οι καλλιτέχνες κάνουν τις επιλογή τους, που δεν αφορούν μόνο στο ρεπερτόριο η στα σινιέ ρούχα που θα φορέσουν, αλλά στην στάση τους απέναντι στο κοινό που θέλουν. Και εμείς μπορούμε να απορούμε για το ποιοι διασκεδάζουν ακόμα έτσι; Τι ευχάριστη βρίσκουν; Σε τι πόλεις ζουν, σε ποιους δρόμους οδηγούν, τι εικόνες βλέπουν γύρω τους;
Δεν βρίσκουμε προκλητική τη βραδιά –σκασιλάρα μας κιόλας!- ούτε απαιτούμε να ζήσουν όλοι στην μιζέρια, που απλώθηκε σαν έμπολα στη χώρα. Μόνο που να, αναλογιζόμαστε πως οι τόποι εύκολα στοιχειώνουν και πως το «ντεκαντάνς» ταιριάζει φούστα – μπλούζα με το dead can dance!

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/255551/star-alert-mykonos-h-synaylia-toy-remoy-kai-h-thlipsh-ths-periferomenhs-parakmhs#ixzz2a01i8Gyi

30/6/13

Μάρθα Φριντζήλα: Στο «Μολών λαβέ» αναγνωρίζουμε την... αντρίλα μας

"Νιώθουμε περήφανοι ως Ελληνες για το «Μολών λαβέ» επειδή σ' αυτό αναγνωρίζουμε τη μαγκιά και την αντρίλα μας και δεν έχουμε διαβάσει ή έστω δει στη ζωή μας ούτε ένα έργο του Σοφοκλή ή του Ευριπίδη..."

 Aσυμβίβαστη,και αληθινή η Mάρθα Φριντζήλα ερμηνεύτρια,ηθοποιός και σκηνοθέτης, συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα της έντεχνης μουσικής σκηνής τα τελευταία χρονια.Μια καλλιτέχνης που ξέρει που πατα και που βρίσκεται,σε μια εποχή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες δηλώνουν αριστεροί,προσπαθώντας έτσι να κουκουλώσουν την αμάθεια τους,πουλώντας το προφίλ του κουλτουριάρη αριστερού,που πολλές φορες δεν απέχει και πολύ από αυτό που λέμε ο κλασικός μαλάκας.
Η Mάρθα Φριντζήλα,απαντάει με λογική και ειλικρίνεια,και ο αναγνώστης εύκολα μπορεί να το διακρίνει,στην συνέντευξη που ακολουθεί.

"Η Mάρθα Φριντζήλα είτε τραγουδά είτε παίζει είναι εξίσου μαγευτική. Θεωρεί πως η Τέχνη είναι μία και ίσως γι' αυτό αγαπά εξίσου το Θέατρο και τη Μουσική, υπηρετώντας και τα δύο με την ίδια προσήλωση.
Η ηθοποιός και ερμηνεύτρια μιλά για τον θεσμό Αττικό Σχολείο και τη μεγάλη συναυλία με τη Μαρία Φαραντούρη και τους Mazaher Ensemble, αλλά και για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, την Αριστερά, τη Χρυσή Αυγή, ενώ δηλώνει πως είναι ύποπτοι οι λόγοι που ο Νεοέλληνας διατυμπανίζει την περηφάνια του για την καταγωγή του.

Συνεργάζεστε με τον Δήμο Ελευσίνας για τη δημιουργία του θεσμού του Αττικού Σχολείου, που δρα με την καθοδήγησή σας. Τι ακριβώς θα δουν οι «μαθητές» του θερινού σχολείου;

Οι μαθητές θα γνωρίσουν σπουδαίους δασκάλους , όπως ο ηθοποιός και χορευτής Μανουέλ Ροντά, ο Ακύλας Καραζήσης, η Σαβίνα Γιαννάτου, η Αντζελα Μπρούσκου, ο Καμίλο Μπετανκόρ, οι Mazaher που θα παραδώσουν τρίωρο masterclass για τη θεραπευτική δύναμη της μουσικής zar, ο Βασίλης Μαντζούκης και τέλος η μεταφρά­στρια Νικολέττα Φριντζήλα που θα οργανώσει ένα εργαστήριο για την επαφή με τον λόγο των αρχαίων όπου όλοι οι σπουδαστές καλούνται να μεταφράσουν από το πρωτότυπο μικρά οικεία αποσπάσματα αρχαίου λόγου. Το Θερινό Σχολείο κλείνει πανηγυρικά με μία μεγάλη συναυλία των Mazaher Ensemble με τη Μαρία Φαραντούρη και εμένα. Το Αττικό Σχολείο είναι ψυχαγωγία και εργασία σε πολύ γερές δόσεις.

Στο Αττικό Σχολείο μελετάτε το αρχαίο δράμα και τους τραγωδούς. Εχει σήμερα σχέση ο Νεοέλληνας με τους προγόνους του; Εχουμε λόγους να είμαστε περήφανοι για την ελληνική μας ταυτότητα;

Αν θεωρήσουμε ότι πατρίδα είναι η γλώσσα, ως προς αυτό, φυσικά και έχουμε λόγο να είμαστε περήφανοι. Ο Νεοέλληνας βέβαια έχει την τάση να θεωρεί προγόνους του μόνο τους αρχαίους Ελληνες, αγνοώντας την εξέλιξη του κλασικού πνεύματος στα δυόμισι χιλιάδες χρόνια που μεσολαβούν από την κλασική περίοδο στη σύγχρονη. Εκτός αυτού είναι ύποπτοι και οι λόγοι που ο Νεοέλληνας διατυμπανίζει την περηφάνια του για την καταγωγή του. Νιώθουμε περήφανοι ως Ελληνες για το «Μολών λαβέ» επειδή σ' αυτό αναγνωρίζουμε τη μαγκιά και την αντρίλα μας και δεν έχουμε διαβάσει ή έστω δει στη ζωή μας ούτε ένα έργο του Σοφοκλή ή του Ευριπίδη. Καπηλευόμαστε λοιπόν επιλεκτικά το παρελθόν μόνο για να καλύψουμε τα κόμπλεξ μας και την ανεπάρκειά μας. Είναι γελοίο να ταυτιζόμαστε με τον Αχιλλέα του Μπραντ Πιτ και να αδιαφορούμε για τον Διγενή. Να ωρυόμαστε για τη Μακεδονία και για το κρυφό σχολειό σαν θιγμένος όχλος και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του Παντελίδη και του Σουλεϊμάν.

Σας αρέσει αυτό που βλέπετε στη σημερινή Ελλάδα;

Σε γενικές γραμμές με αηδιάζει αλλά πάντα υπάρχουν «λεπτομέρειες» σ' αυτή την εικόνα που παρατηρώ, οι οποίες με συγκινούν και μου δίνουν κουράγιο.

Σας φοβίζει κάτι για το μέλλον της Ελλάδας ή πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουμε;

Με φοβίζει όπως με φόβιζε πάντα το μέλλον ενός λαού, ενός έθνους. Με φοβίζει περισσότερο όμως ο στόχος που θέτουμε και θέλουμε να πετύχουμε.

Υπάρχει μια δημόσια συζήτηση για την ευθύνη των πολιτών. Πιστεύετε ότι η κοινωνία είναι «συνένοχη» για την κατάσταση της χώρας;

Η ανάγκη, η φτώχεια, υλική και πνευματική, ώθησε στη «συνενοχή». Αν μιλάμε για τη γενική κατάσταση της χώρας και όχι μόνο την οικονομική. Αν μιλάμε δηλαδή για την απάθεια, την αβελτηρία, τη μοιρολατρία, τότε πρόκειται ασφαλώς περί συνενοχής.

Την Αριστερά, όπως εκφράζεται κοινοβουλευτικά, πώς την κρίνετε;

Πιστεύω πως η Αριστερά βρίσκεται σε μια διαρκή αναζήτηση και αυτοπροσδιορισμό από τον Μάη του '68 ακόμα. Δεν είναι όμως αρκετά ριζοσπαστική ώστε να φέρει την αλλαγή που ευαγγελίζεται. Υπάρχουν φωνές στην Αριστερά που πρέπει να τις εμπιστευτεί η ίδια η Αριστερά. Φωνές που δίχως να χάνουν τον ρομαντισμό τους διατηρούν μια εποπτεία των πραγμάτων ορθολογική.

Τι σας κάνει να χάνετε την αισιοδοξία σας;

Δεν ήμουν ποτέ αισιόδοξη. Είμαι ρομαντική και εργατική. Τον ρομαντισμό και την εργατικότητά μου δεν τα κλονίζει τίποτα.

Αρκεί να καταδικάζουμε τη ρατσιστική βία και τη Χρυσή Αυγή ή πρέπει να κάνουμε κάτι πιο δραστικό; Και αν ναι, τι;

Σας ζητώ συγνώμη αλλά σ' αυτή την ερώτηση αντί για μένα απαντά ο Μάνος Χατζιδάκις και με εκφράζει απόλυτα. «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία». Και η Μνήμη θα πρόσθετα εγώ.

Γιατί καλείτε τους Mazaher Ensemble; Πώς προέκυψε η ιδέα της κοινής συναυλίας με τη Μαρία Φαραντούρη και εσάς;

Οι Mazaher Ensemble είναι ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα συγκροτήματα στα οποία οι γυναίκες έχουν ηγετικό ρόλο και είναι συνδεδεμένα με την αρχαιότερη παράδοση της θεραπείας μέσω της μουσικής που πραγματοποιείται στην Αίγυπτο. Η τελετουργία περιλαμβάνει χορό με τη συνοδεία κρουστών και τραγουδιού. Τις Mazaher τις γνώρισα στο φεστιβάλ Voix des femmes στις Βρυξέλλες όπου συμμετείχα το 2005. Εκεί, είδα με τα μάτια μου τη δύναμή τους, όταν σε δέκα μόλις λεπτά είχαν κάνει όλο το κοινό να χορεύει σαν σε έκσταση. Καθώς το θέμα του Αττικού Σχολείου φέτος είναι οι Βάκχες του Ευριπίδη πιστεύουμε πως ήταν οι καταλληλότερες για να μας μυήσουν στην εκστατική δύναμη της μουσικής, στον κόσμο τής βακχείας.

Να θυμηθούμε ότι τα όργια -όπως λέει ο Ντοντς- δεν είχαν τη σημερινή έννοια αλλά ήταν πράξεις ευλάβειας και ότι «βακχεύω» δεν σημαίνει «γλεντώ» αλλά «αποκτώ μια ιδιαίτερη θρησκευτική εμπειρία» - την εμπειρία της κοινωνίας με τον θεό, που μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε βάκχο ή βάκχη. Η Μαρία Φαραντούρη, εκτός από μεγάλη τραγουδίστρια, είναι η αρχιέρειά μας και η μητέρα μας. Στη σκηνή είναι σαν να προσεύχεται στη Μουσική. Οταν τραγούδησα μαζί της κατάλαβα τι σημαίνει Μεγάλη Φωνή. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από αυτήν τη λειτουργία. Της τηλεφώνησα μουδιασμένη, γιατί γνωρίζω πως το πρόγραμμά της είναι εξαιρετικά φορτωμένο με τις περιοδείες της στο εξωτερικό. Με συγκίνησε πολύ όταν μου είπε «εννοείται πως θα έρθω». Για τους σπουδαίους ανθρώπους η προσφορά είναι κάτι αυτονόητο.

ΕΘΝΟΣ.GR

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ
bintelas@pegasus.gr

29/6/13

Ποια είναι τα ερεθίσματά σου;

Συντάχθηκε απο τον/την Τζιλ Δούκα   
Παρασκευή, 21 Ιούνιος 2013 12:51
Γυρνώντας από το σινεμά, και μετά από απουσία 5 ωρών από τα social media, κατάλαβα ότι την επόμενη ημέρα υπήρχε η πιθανότητα να γινόταν αναγγελία για εκλογές. Ξυπνώντας η πρώτη κίνηση ήταν να μπω online και να δω τι είχε συμβεί. Την γλιτώσαμε για την ώρα, σκέφτηκα.
Η δουλειά μου πάει πολύ καλά. Όμως, μετά από τα χθεσινά, άρχισα να κάνω (ξανά) περίεργες σκέψεις: να τραβήξω τα χρήματα από την τράπεζα (μην γελάς, ακόμα εκεί τα έχω) μήπως ακυρώσει η πολυεθνική το project, μήπως δεν έρθει το group των CEOs από το Λίβανο την άλλη εβδομάδα εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας και άλλα τέτοια όμορφα. Λίγο αν με έχεις διαβάσει, ξέρεις ότι αυτές οι σκέψεις δεν είναι... Τζιλ.
Το μόνο πάνω στο οποίο έχουμε έλεγχο στην ζωή μας είναι οι σκέψεις μας, αυτά που λέμε και αυτά που πράττουμε.
Τα παραπάνω συνδέονται στενά με τα ερεθίσματά μας. Για αυτόν τον λόγο το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών γίνονται όσο επιτυχημένοι είναι οι γονείς τους. Αυτά τα ερεθίσματα έχουν λάβει, αυτά και θα δημιουργήσουν. Έχεις προσέξει ότι οι άνθρωποι που βγάζουν 1.000 ή 5.000 ευρώ αν χάσουν την δουλειά τους θα βρουν τρόπο να ξαναβγάλουν το ίδιο ποσό; Επίσης, το 80% αυτών που κερδίζουν το joker και άλλα τυχερά παιχνίδια σε 5 χρόνια έχουν χάσει όσα κέρδισαν. Αυτό ξέρουν, εκεί γυρνούν.
Υπάρχει όμως και η άλλη μερίδα ανθρώπων. Αυτοί που από το τίποτα έχουν δημιουργήσει πολλά. Το 2011 στο Greek Power Summit, είχα την ευκαιρία μέσω του Steve Forbes να γνωρίσω τον Nick Halik.
Παιδί μεταναστών στην Μελβούρνη, πέρασε τα πρώτα 10 χρόνια της ζωής του στο σπίτι εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Στα 8 του, έγραψε τους τοπ 10 στόχους της ζωής του. Αγαπούσε το μπουζούκι και έπαιζε με τον μπαμπά του σε Ελληνικές ταβέρνες. Στα 14 έκανε την πρώτη του επιχείρηση και στα 17 του πήγε στο Χόλυγουντ και έγινε κιθαρίστας των Bon Jovi και των Deep Purple. altΣτα 19 αγόρασε το πρώτο του ακίνητο. Στα 24 έγινε εκατομμυριούχος. Μετά σύμβουλος στρατηγικής επενδύσεων, συγγραφέας, ομιλητής, και ο πρώτος Έλληνας πολιτικός αστροναύτης. Τι ερεθίσματα λαμβάνει ο Νικ και είναι τόσο επιτυχημένος; Πως κατάφερε να είναι ομιλητής δίπλα στους Sir Richard Branson, Robert Kiyosaki, Bill Clinton;

 Και πως κατάφερε να πλουτίσει;

Πιστεύει ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε τη ζωή που ονειρευόμαστε και να ζούμε σαν 'Thrillionaires', ένας όρος που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, συνδυάζοντας τις λέξεις thrill (= συγκίνηση) και trillionaire (= τρισεκατομμυριούχος). «Το να γίνεις Thrillionnaire είναι στάση ζωής. Σχεδιάζεις το δικό σου σενάριο. Πρέπει να ζεις τη ζωή με τους δικούς σου όρους και όχι με το πρόγραμμα κάποιου άλλου. Είναι νοοτροπία, πίστη κι αυτοπεποίθηση. Υπάρχουν πολλαπλές πηγές εισοδήματος κι επιχειρηματικά εγχειρήματα στην παγκόσμια πλατφόρμα», λέει ο Νικ.
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα στις 6/7 ο Nick Halik θα μας δείξει εργαλεία και στρατηγικές για να δημιουργήσουμε την ζωή που θέλουμε. Θα είμαι εκεί. Θα είμαι εκεί γιατί θέλω να έχω όσο το δυνατόν πιο θετικά ερεθίσματα μπορώ. Θέλω να μάθω για την επιτυχία και όχι να αναμασάω τι πήγε στραβά. Εσύ;
Be Unique!
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ το Σάββατο 6 Ιουλίου 2013. Για πληροφορίες και εισιτήρια επισκεφτείτε το thrillionairegreece.com ή τηλεφωνήστε στο 6908263228. E-mail: info@thrillionairegreece.com. Στο σεμινάριο θα υπάρχει μετάφραση.

27/6/13

Συγκλονιστικός διάλογος καθηγητή – φοιτητή για το αν υπάρχει ο Θεός

Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου, για την σχέση μεταξύ...επιστήμης και πίστης στον Θεό.

  Διαβάστε με προσοχή τον διάλογο και εξάγετε ο καθένας τα συμπεράσματά του!
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;
Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο......
Θεός παντοδύναμος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε νεαρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;
Φοιτ.: ο.. .. Θεός..
Καθ.: Σωστά.. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσμο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Άρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ...
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ..: Λοιπόν, ποιος τα δημιούργησε;
Φοιτ.: ...
Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ..: ...Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.
Φοιτ: Κύριε καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της. Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως.. Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ μου;
Φοιτ.: Κύριε, θέλω να καταλήξω ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική...
Καθ..: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Κύριε καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε καθηγητά, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα, αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου κάτι, κύριε καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.(προς την τάξη): Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του κ.καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του κ.καθηγητή; Κανένας. Άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε.. Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά..

Το όνομα του νεαρού φοιτητή ήταν …Άλμπερτ Αινστάιν!

24/6/13

"ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ"

Η φωνή του Νίκου Παπάζογλου,ταξιδεύει στην ακριτική και πανέμορφη Νίσυρο,στο μπλε του Αιγαίου.

"Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο...

21/6/13

Διάκριση για ελληνική ταινία στην Κίνα,όπου το φίλμ γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Πάτμο

Το Βραβείο καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους διεθνώς, απέσπασε το STONE STORY των Σπύρου Παπαναστασίου και Γιάννη Νικολάου, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σανγκάης (16ο Shanghai International Film Festival (SIFF). Η ταινία, που είναι συμπαραγωγή της ΕΡΤ, γυρίστηκε στην Πάτμο, κυρίως από ντόπιους συντελεστές.

Στο διαγωνιστικό Τμήμα Ταινιών Μικρού Μήκους του SIFF συμμετείχαν φέτος συνολικά 25 ταινίες, που επιλέχθηκαν από 2064 συμμετοχές από 90 χώρες. Στην ταινία, η οποία έχει προβληθεί στο 35ο Φεστιβάλ Ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας, πρωταγωνιστούν οι: Γιάννης Ανδρέου, Νίκος Καμπόσος (βοσκός), Μποντόσης Κοκκώνης (ψαράς) και Ιάκωβος Πιτσικάλης (βοηθός βοσκού).

Κατά τη διάρκεια μιας άσκησης διαλογισμού στην άκρη ενός γκρεμού, ο κεντρικός ήρωας Θοδωρής, ή «Θ», βιώνει μια υπερβατική εμπειρία: το χέρι του αρχίζει να βυθίζεται μέσα στον βράχο. Η παράξενη αυτή διαδικασία διακόπτεται απότομα από ένα αναπάντεχο γεγονός με αποτέλεσμα το χέρι του να παραμείνει εγκλωβισμένο μέσα στην πέτρα.
Όταν τελικά ύστερα από μια ολόκληρη μέρα απεγκλωβίζεται με τη παρέμβαση ενός βοσκού, θα βρεθεί στην παράξενη κατάσταση να έχει αντί για χέρι μια βαριά πέτρα. Πώς θα το αντιμετωπίσει;

Το Φεστιβάλ της Σανγκάης ιδρύθηκε το 1993 και είναι το μόνο στην κατηγορία του αναγνωρισμένο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κίνας από το FIAPF, γι αυτό και η διάκριση αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Ελλάδα και ιδιαίτερα για την Πάτμο, όπου το φίλμ γυρίστηκε εξ ολοκλήρου.

16/6/13

Τα αυγα, η ομελέτα και η ιστορία

Γραφει ο Αποστολος Δοξιαδης

H φράση στο χθεσινό άρθρο του Αντώνη Σαμαρά, «ομελέτα δε γίνεται, χωρίς να σπάσεις αυγά,» είναι μια σαφής ηγετική πολιτική αφήγηση. Παρουσιάζει κάτι καινούργιο στην πολιτική μας ζωή: έναν ηγέτη που εισηγείται μεταρρυθμιστική πολιτική, έχοντας δώσει προηγουμένως σοβαρό δείγμα ότι την εννοεί. Γιατί η κοινότυπη φράση από μόνη της δε λέει απολύτως τίποτε. Θα μπορούσε να είναι μια συνηθισμένη, μεγαλόστομη αρλούμπα. Αποκτά όμως τεράστια σημασία, εν προκειμένω, γιατί στηρίζεται σε μια πράξη που έχει προηγηθεί, δίνοντας........υλικό αντίκρυσμα στα λόγια: το κλείσιμο της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης ραδιοτηλεόρασής μας, ως απαραίτητο προοίμιο στη δημιουργία μιας καινούργιας, υγιούς.
Το αν ήταν σωστό ή απαραίτητο να γίνει έτσι όπως έγινε, ή όχι, είναι άλλο θέμα. Σχολιάζοντας εδώ την αφήγηση, μένω μόνο στο ότι έγινε. Γιατί η αφήγηση ενός ηγέτη δεν αρκεί να είναι ωραία ή έξυπνη ή χαριτωμένη ή ό,τι άλλο. Για να είναι έγκυρη είναι απαραίτητο ο ηγέτης να την εννοεί και να το δείχνει, οπότε, εν προκειμένω, μπορούμε να πιστέψουμε ότι ο Σαμαράς εννοεί τη φράση του γιατί ανέλαβε ήδη το κόστος της με μια πράξη υψηλού πολιτικού ρίσκου: έσπασε αυγά. Απομένει τώρα να δούμε και τη συνέχεια.
Γιατί να σπάσεις τα αυγά είναι όντως απαραίτητο. Αλλά μετά πρέπει να φτιάξεις και την ομελέτα. Μια ηγετική αφήγηση είναι μια πρόταση για το πώς πρέπει μια χώρα να προχωρήσει από το παρελθόν στο μέλλον. Η λέξη «αφήγηση» μπλέκει δικαιολογημένα κάποιους όταν χρησιμοποιείται στην πολιτική, καθώς ακούγοντάς τη σκέφτονται συνήθως μια ιστορία με πολλούς χαρακτήρες, σύνθετες καταστάσεις, αλλεπάλληλες δραματικές ανατροπές, κάτι σαν μυθιστόρημα ή σίριαλ, ας πούμε. Όμως τίποτε από αυτά δε χρειάζεται στην αφήγηση ενός ηγέτη, που λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σα κλειδί που ανοίγει το μέλλον. Οι μεγάλες ηγετικές αφηγήσεις εκφράζονται κατά κανόνα σε λίγες φράσεις. Ετσι, για παράδειγμα, συμπυκνωνόνταν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, στις ομιλίες του Τσόρτσιλ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πιο φημισμένη διατύπωση της ηγετικής του αφήγησης είχε τέσσερις μόνο λέξεις: «Δε θα παραδοθούμε ποτέ.» Αυτές όμως τα έλεγαν όλα, και τούτο γιατί εκφωνήθηκαν σε μια δεδομένη ιστορική στιγμή, από κάποιον που ήξερε ότι μιλάει σε ένα κοινό που καταλάβαινε ακριβώς τι εννοούσε. «Δε θα παραδοθούμε ποτέ,» έλεγε ο Τσόρτσιλ, κι οι Βρετανοί άκουγαν: «Εμείς, με την ένδοξη ιστορία, με τις μάχες μας για την ελευθερία και τη δημοκρατία, δε θα δεχτούμε την τυραννία του Χίτλερ, θα του αντισταθούμε, πολεμώντας τον μέχρι τέλους.» Η φράση έλεγε όσα ακριβώς χρειαζόταν για να τον καταλάβει το κοινό του. Επιπλέον, ο ηγέτης πίστευε στην αφήγησή του. Αυτό, το έδειχναν οι πράξεις του, καθώς την ίδια στιγμή που μιλούσε ετοίμαζε την άμυνα της Βρετανίας, εκείνη όπου «ποτέ ξανά τόσο πολλοί δεν όφειλαν τόσο πολλά σε τόσο λίγους», δηλαδή στους ανδρείους νεαρούς πιλότους της ΡΑΦ. Αν, αντίθετα, την ώρα που εκφωνούσε την ομιλία του, ο Τσόρτσιλ έκανε διαπραγματεύσεις με τον Χίτλερ, η ομιλία θα ήταν κούφια λόγια.
 Η αποτελεσματική αφήγηση ενός ηγέτη αναφέρεται στο παρελθόν και οραματίζεται το μέλλον, όπου θέλει να οδηγήσει τη χώρα του. Αυτό που έχει περισσότερη σημασία όμως είναι το παρόν. Γιατί ο ηγέτης δεν είναι ούτε ιστορικός, ούτε μελλοντολόγος. Είναι άνθρωπος της δράσης, που εξελίσσεται πάντα στο τώρα. Βέβαια οι ηγέτες που δρουν μόνο στο παρόν, χωρίς να κατανοούν τι συνέβη πρωτύτερα και χωρίς να οραματίζονται πού θέλουν να πάνε, είναι απλοί καρεκλοκένταυροι της εξουσίας—είναι ηγέτες χωρίς αφήγηση. Άλλοι πάλι, που βάζουν το παρόν πάνω από όλα, και λειτουργούν με βάση την πρωινή δημοσκόπηση και τη νυκτερινή συνέντευξη, είναι απλοί καιροσκόποι—που αλλάζουν συνέχεια αφηγήσεις.
Οι μεγάλοι ηγέτες προτείνουν και υποστηρίζουν μια σταθερή αφήγηση. Αυτοί που μένουν, αυτοί που γράφουν Ιστορία, ένας Λίνκολν, ένας Τσόρτσιλ, ένας Ντε Γκολ, είναι αυτοί που είχαν αφηγήσεις που ερμήνευαν το χθες της χώρας τους, για να το μετασχηματίσουν στο αύριο μέσα από το όραμά τους, με τη θεληματική δράση.
Η Ιστορία τους ονόμασε μεγάλους όχι επειδή είχαν αφηγήσεις, ούτε επειδή οι αφηγήσεις ήταν οραματικές, αλλά επειδή, επιπλέον, τις εφάρμοσαν. Και αναφέρω αυτούς τους τρεις, κι όχι έναν Ναπολέοντα, έναν Λένιν, ή έναν Χίτλερ, που επίσης είχαν ισχυρές αφηγήσεις που εφάρμοσαν, γιατί πιστεύω στη φιλελεύθερη δημοκρατία, και στους ηγέτες που επιβάλλονται μέσα από το λόγο και τις εκλογές, όχι με τη βία και το αίμα. Για να ξεχωρίσει ένας ηγέτης, για το καλό, η αφήγησή του πρέπει να έχει τρία στοιχεία: Το πρώτο είναι να βοηθάει τον τόπο του να λύσει τα προβλήματα του και να πορευτεί σε ένα καλύτερο μέλλον—αν είναι αναποτελεσματική ή αδιάφορη θα περάσει απαρατήρητη, ή απλώς θα αποτύχει.
Το δεύτερο είναι να είναι αντιληπτή από τον κόσμο, ώστε να πείσει τον κόσμο να δώσει στον ηγέτη την εξουσία να την κάνει πράξη—χωρίς εξουσία, ένας ηγέτης παραμένει απλός οραματιστής, ένας κομματάρχης με ωραίες ιδέες. Το τρίτο και σημαντικότερο είναι να θέλει ο ηγέτης να την εφαρμόσει στην πράξη, με επιμονή και συνέπεια. Χωρίς επιμονή, θα αποτύχει. Χωρίς συνέπεια, η αφήγηση θα χάσει τον ειρμό και το νόημα της, θα γίνει παρωδία του εαυτού της, μια τρύπα στο νερό. Το τελευταίο στοιχείο, η συνέπεια, είναι τόσο σημαντικό σε μια ηγετική αφήγηση, όσο και σε μια μαθηματική θεωρία. Μια μαθηματική θεωρία με αντιφάσεις καταρρέει.
 Μια ηγετική αφήγηση που είναι ασυνεπής, ή εσωτερικά με τον εαυτό της, ή κυρίως με τις πράξεις του ηγέτη, αυτο-ακυρώνεται. Φυσικά, μπορεί κανείς να αντιτάξει ότι η ζωή περιέχει εγγενείς αντιφάσεις, όπως άλλωστε δείχνουν οι μεγάλες έντεχνες αφηγήσεις, μια αρχαία τραγωδία, ένα κλασικό μυθιστόρημα, μια σπουδαία ταινία. Αυτό είναι αλήθεια, και οι ηγέτες συχνά καλούνται να αντιμετωπίσουν απρόσμενες συνθήκες, βάσει των οποίων πρέπει να προσαρμόσουν τις αφηγήσεις τους. Οι μικροί ελιγμοί ή τακτικισμοί, είναι ενίοτε απαραίτητοι. Αλλά η εγκατάλειψη της κύριας αφήγησης έχει πάντα μοιραίες συνέπειες για τον ηγέτη. Γιατί ο μεγάλος ηγέτης δεν είναι μυθιστοριογράφος, ώστε να αποδίδει το πολυσύνθετο της πραγματικότητας, αλλά πλάστης του μέλλοντος. Δεν κινείται από τα γεγονότα αλλά τα κινεί—γι’ αυτό είναι ηγέτης και όχι οπαδός. Η ηγετική αφήγηση, πάλι όπως τα μαθηματικά, είναι το αξίωμα, η αταλάντευτη αρχή. Όποιες και να είναι οι αντιξοότητες της ζωής, μόνο ακολουθώντας την αφήγησή του με συνέπεια μπορεί ο ηγέτης να φτάσει στο αποτέλεσμα, να αποδείξει το σωστό, το δίκιο του. Το αν θα πετύχει τελικά δεν είναι βέβαια απόλυτα στα χέρια του, καθώς το απρόβλεπτο, το μοιραίο, το τυχαίο, ενυπάρχουν στα ανθρώπινα και ο ηγέτης δε μπορεί όλα να τα προβλέψει. Μπορεί όμως, και πρέπει, να κάνει πάντα ό,τι καλύτερο μπορεί.
Αν είναι μαζί του κι οι θεοί—για να το πω ποιητικά—θα πετύχει. Αλλιώς τουλάχιστον θα πέσει σωστά, γενναία, σαν άξιος του οράματός του. Και θα αφήσει ένα μάθημα, ένα παράδειγμα. Όλες αυτές οι σκέψεις, που με απασχολούν καθημερινά στη δουλειά μου, ως συγγραφέα, αλλά και ανθρώπου που σκέφτεται πολύ για τη δύναμη της αφήγησης ως εργαλείου ερμηνείας του κόσμου, μου τις ξανάφερε στο νου η πράξη του Αντώνη Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ. Όταν την πρωτάκουσα δε την πίστεψα. «Δε γίνονται τέτοια στην Ελλάδα,» είπα, δηλαδή δεν υπάρχουν ηγέτες με τέτοια θεληματικότητα. Λίγες ώρες αργότερα, όταν είδα το περιβόητο «μαύρο» στο δέκτη, είπα «για να δούμε πόσο θα κρατήσει,» πάλι ασυνήθιστος σε ισχυρές και συνεπείς αφηγήσεις από τους πολιτικούς. Τις επόμενες μέρες, οι αμφιβολίες μου αυξήθηκαν, όταν είδα κάποιες αμφιταλαντεύσεις, καθώς και το ξαφνικό ξεθάρρεμα των χειρότερων στοιχείων των συγκυβερνώντων κομμάτων, που άρχισαν να κολακεύουν το παλιό τους κοινό, τις συντεχνίες, προτείνοντας ως «προοδευτικό» το να μην αλλάξει τίποτε!
Βλέποντας όμως ότι ο Σαμαράς δεν υποχωρεί, και κυρίως διαβάζοντας το χθεσινό άρθρο του, όπου η αφήγηση που υλοποίησε η δράση του δηλώνεται ξεκάθαρα, άρχισα να πιστεύω ότι εννοεί αυτά που κάνει, και κάνει αυτό που εννοεί. Το αρχικό κόστος της πράξης το ανέλαβε. Αν ακολουθήσει την αφήγησή του με επιμονή και συνέπεια, θα θέσει σοβαρή υποψηφιότητα στην Ιστορία για σημαντικός ηγέτης.
 Οσο για το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, για να προχωρήσουν σωστά πρέπει να καταλάβουν τη λογική των ηγετικών αφηγήσεων, και να πάψουν να αυτοσχεδιάζουν βάσει φθαρμένων προτύπων. Ούτε η νεκρανάσταση του συντεχνιασμού, ούτε οι ξεπερασμένες συνταγές θα τους σώσουν. Το να ζητάνε ουσιαστικά να γυρίσουν τα πράγματα στο παλιό κακό παρελθόν, τους ξαναγυρίζει κι αυτούς στο χειρότερο εαυτό τους, που θα έπρεπε να ξέρουν τι τους κόστισε. Άσε που σε αυτό το παιχνίδι είναι πλέον ικανότερος ο ΣΥΡΙΖΑ: οπισθοδρομεί πολύ πιο γρήγορα, πιο φωνακλάδικα, πιο λαϊκίστικα. Αν θέλουν οι δυο μικροί κυβερνητικοί εταίροι να κερδίσουν από τη νέα εξέλιξη, πρέπει να ορίσουν ταχύτατα μια νέα αφήγηση, ηγετών που τολμούν πραγματικά. Και πρώτα πρώτα να ενωθούν—ο χώρος της προόδου χωράει τώρα το πολύ δυο αλληλοσυμπληρούμενες αφηγήσεις, όχι τρεις. Ο Σαμαράς έσπασε τα αυγά—αυτή είναι η δική του αφήγηση, αποτελεσματική εφόσον δεν κάνει πίσω. ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αντί να προσπαθούν να ξανακολλήσουν τα τσόφλια, και να λερώνονται άσκοπα, μπορούν να συμπληρώσουν την αφήγηση του Σαμαρά με τη δική τους.

Αν θέλουν να είναι γνήσιοι, προοδευτικοί μεταρρυθμιστές, ας συμβάλλουν καθοριστικά ώστε να γίνει η καλύτερη δυνατή ομελέτα: ας πιέσουν να φτιαχτεί ένας κατά το δυνατόν καλύτερος καινούργιος δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας, ακομμάτιστος, ποιοτικός, νοικοκυρεμένος. Αντί να παραλληλίζουν, κάποιοι, βλακωδώς, το κλείσιμο της ΕΡΤ με το κλείσιμο του BBC, ας συμβάλλουν να φτιαχτεί ένας φορέας σαν το BBC. Αυτόν κανείς ποτέ δε θα τολμήσει να τον κλείσει. Τα κόμματα των άκρων, που βρίσκονται στην αντιπολίτευση, προτείνουν στην κοινωνία αφηγήσεις μελοδραματικές, υστερικές, γεμάτες βουή και σαματά, αφηγήσεις ψεύτικες, σκέτες ουτοπίες, πασπαλισμένες ασυναρτησίες για να πείσουν τους αφελείς και τους απελπισμένους. Είναι αφηγήσεις που δεν υλοποιούνται, γιατί είναι εσωτερικά αντιφατικές, όπως ή άρνηση του δανεισμού με ταυτόχρονη αύξηση των κρατικών δαπανών, ή η αύξηση της παραγωγικότητας μέσω του δυναμώματος των συντεχνιών—τρέχα γύρευε! Αν ποτέ, για κακή μας τύχη, βρεθούν στην εξουσία, απλούστατα θα τις πετάξουν στα σκουπίδια και θα ακολουθήσουν τις αφηγήσεις που πάντα εφάρμοσαν στην Ιστορία οι όμοιοί τους: τις αφηγήσεις της βίας και του αίματος. Εναπόκειται στα κόμματα που πιστεύουν στη φιλελεύθερη δημοκρατία να προτείνουν και να στηρίξουν σωστές αφηγήσεις. Η Νέα Δημοκρατία είναι σε ένα δρόμο. Ας ακολουθήσουν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ως δημιουργικοί και συνεπείς αφηγητές, όχι πιθηκίζοντας τους παλιούς κακούς εαυτούς τους. Αν το κάνουν, συνεργαζόμενοι, θα είναι όλοι κερδισμένοι. Αν δεν κάνουν, και η Νέα Δημοκρατία επιμείνει στη μεταρρυθμιστική της αφήγηση, τα δυο μικρότερα κόμματα θα συνθλιβούν, κάνοντας όμως πολύ κακό και στον τόπο, που έχει μεγάλη ανάγκη μια ενωμένη, ισχυρή, κεντροαριστερή μεταρρυθμιστική παράταξη.