Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Δεν ξερω τι αλλο θα μου προκαλέσει έκπληξη μεσα σε αυτο τον κατεγισμο των γεγονότων. που ερχονται στο φώς της δημοσιοτητας, αλλα αυτο μπορω να πω πως μου προξένησε φόβο. Ναι φοβο και οχι γέλιο Δασκάλα λοιπόν, καταγγέλθηκε από μητέρα μαθητή ότι κάνει ισλαμική προπαγάνδα επειδή στο μάθημα της μουσικής μοίρασε στους μαθητές τους στίχους του Νίκου Γκάτσου από το ομώνυμο τραγούδι του εξίσου μεγάλου Μανου Χατζιδάκη "Κεμάλ"!!!!! Το χειρότερο όμως σε αυτή την είδηση είναι ότι η διευθύντρια του σχολης επέπληξε τη δασκάλα προχωρώντας ακόμα και στο μάζεμα των στίχων από τους μαθητές! Όπως καταγγέλει σε ανάρτησή της στο facebook " Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διεθύντρια επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζηδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας? Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμέν...

29 Μαΐου 1453 ~ Η Άλωση της Πόλης National... by KRASODAD

Εάν η Ελλάδα ήταν χώρα κανονική και όχι ξέφραγο αμπέλι ας δούμε τι θα γινόταν με τους πολιτικούς αρχηγούς. 1:) Ο Σαμαράς σίγουρα ΔΕΝ θα ήταν πρωθυπουργός. Μπορεί στέλεχος σε κάποια εταιρεία (απλός υπάλληλος) 2:) Ο Βενιζέλος θα ήταν ένας πολύ καλός δικηγορός (το ξέρει το αντικείμενο αλλά ως εκεί- του ταιρειάζει είναι και γλειώδης) Ο Κουβέλης θα ήταν απλώς ένας ΔΥ 4:) Ο Καμμένος θα ήταν σκουπιδιάρ ης και μέλος σε ομάδες. που μιλάνε για ψεκασμένους. Γενικώς σε δουλειές που χρειάζεται να χρησιμοποιήσει το μυαλό του (του λείπει) 5:) Ο Κουτσούμπας ΔΕΝ θα υπήρχε γιατί δεν υπάρχει ΚΚΕ σε κανονικές χώρες( μην ξεχνάμε ότι ο Κουτσούμπας είναι 100% προϊον κομματικού σωλήνα) 6:) Ο Μιχαλολιάκος? δεν μπορώ να φανταστώ τι θα έκανε.. Τίποτα? 7:) Ο Τσίπρας? αιώνιο ς φοιτητή ς ...

Τι διαφορά έχει ένας χρυσαυγίτης που χασκογελάει στην κάμερα με αστεία για το ολοκαύτωμα από έναν «ηγέτη» αριστερού κόμματος που χασκογελάει στην κάμερα με αστεία για τα γκουλάγκ; Η μόνη διαφορά που εντοπίζω στις δύο απεχθείς εικόνες είναι ότι ο λούμπεν χρυσαυγίτης «τα λέει» σε επίπεδο καφενείου με τα παρόμοια θλιβερά φιλαράκια του ενώ ο «ηγέτης» ακούει μαγεμένος γνωστό καραγκιόζη, διανοούμενο της συμφοράς στα πλαίσια …συνεδρίου. Βέβαια πίσω από τα γελάκια κρύβονται απόψεις. Που είναι ξεκάθαρες. Τις θυμίζω: Τσίπρας: «Ο Μάο εκτιμούσε ότι αυτό που κάνει είναι ένα βήμα προς τη σοσιαλιστική κοινωνία. Και πίστευε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αλλά, ο σκοπός του, η πρόθεσή του ήταν καλή». Schoolingans: «Απ’ αυτή την καλή πρόθεση πέθαναν 38 εκατομμύρια άνθρωποι! Περισσότεροι απ’ όσους σκότωσε και ο Χίτλερ!» Τσίπρας: «Ε, τώρα δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τον Χίτλερ με τον Μάο! Μπορεί τα κομμουνιστικά καθεστώτα να είχαν αυτό το τεράστιο έλλειμμα ελευθερίας, αλλά τουλάχιστ...

Στις χώρες με «Εν μέρει Ελευθερία του Τύπου» κατατάσσεται η Ελλάδα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού Freedom House που εδρεύει στις ΗΠΑ. Η Ελλάδα αξιολογήθηκε με 41 βαθμούς έναντι 30 που είχε πέρυσι και κατατάσσεται στην 85 η θέση μεταξύ των 197 χωρών που εξετάστηκαν...   Read more: http://mignatiou.com/?p=2573#ixzz2S8CawLAi

Όταν κατά τύχη έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο στο Διαδίκτυο ομολογω πως ζήλεψα πολύ.Αφενός γιατί είμαι λάτρης των ταξιδιών με μοτοσυκλέτα,αφετέρου διότι μέσα σε αυτή τη γκρίζα πραγματικότητα,υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που με ζήλο και αποφασιστικότητα προσπαθούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους. Τα δε κακεντρεχή σχόλια που ακολουθούσαν το άρθρο δεν με εξέπληξαν,αλλα επιβεβαίωσαν με πανυγηρικό τρόπο αυτό που λέει και ο σοφός λαός.  Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. Αλλα σημασία δεν έχει τι λέει ο κάθε ένας. Σημασία έχει ότι το ταξίδι των φίλων απεικονίζει την αστείρευτη ανάγκη του ανθρώπου να γνωρίσει,να μάθει,να εμπλουτίσει της γνώσεις του,μέσα από τις εμπειριες του. Και όπως λέει και το ρητό,o κόσμος μας είναι ένα βιβλίο και όσοι δεν ταξιδεύουν έχουν διαβάσει μόνο 1 σελίδα .  Εύχομαι από καρδιας μέσα απο το blog μου, στους φίλους Ηλία Βροχίδη και Χριστίνα Πεφάνη ένα καλο και πάνω από όλα ασφαλές ταξίδι,και τους περιμένουμε να μας μεταφέρουν τις πολύτιμες...

Από τον Τάσο (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλο. Όταν πρωτοείδα τη διαφήμιση των Jumbo με την Κατερίνα Στανίση ντυμένη κόκκινη τούρτα – λαμπατέρ πίστας, φρίκαρα. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να με υποψιάσει για την ιδιοφυία των δημιουργών της αλλά εγώ παρέμενα κολλημένος στην πρώτη ανάγνωση. Μια κουβέντα με ένα φίλο (για να μη στο παίζω και ιδιοφυής) μου άνοιξε αμέσως τα μάτια.   Απέναντι στην πιο τίμια καταγραφή της πραγματικότητας μιας χώρας. Πάσχα τσίκνα, παχύσαρκα παιδιά, κοιλαράδες γονείς, πλαστική καρέκλα, σκυλάδικα, χύμα φτηνό κρασί σε πλαστικά μπουκάλια και μαλλί κομμωτηρίου μαζί με φόρεμα τσαντίρι – Μπάκιγχαμ. Κι ένα τελευταίο πλάνο με ένα παλουκωμένο καμένο αρνί πάνω στο οποίο οι διαφημιστές μας εύχονται «Καλό Πάσχα». Είναι genius. Tίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.  Μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, ολόκληρη η νεοελληνική ασχήμια, μετατρέπεται σε διαφημιστικό όνειρο του Αλμοντοβάρ με επιρροές από τον κοινωνικό ρεαλισμό. Από την πρώτη κι όλας σκην...