Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υποκρισία και δημοκρατία

Του Aλεξη Παπαχελα

Πολλή υποκρισία βγήκε στην επιφάνεια με το επεισόδιο της Σχολής Ευελπίδων. Αίφνης όλοι επέδειξαν με εντυπωσιακό τρόπο την ευαισθησία τους για το δημοκρατικό πολίτευμα και την ανάγκη προστασίας του.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως πρέπει όλοι μας να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τον ρόλο των άκρων και τους τυχόν οπαδούς μιας αριστερής, δεξιάς ή αριστεροδεξιάς χούντας. Η ιστορία έχει αποδείξει, παγκοσμίως, ότι οι μεγάλες κρίσεις σαν και αυτή που βιώνει η Ευρώπη οδηγούν σε πολέμους, εμφύλιες συρράξεις και την επικράτηση των άκρων. Οι σειρήνες των άκρων δεν πρέπει να σαγηνεύσουν κανέναν και αντιθέτως μέσα από τη δημοκρατία θα προκύψουν νέες λύσεις που να πείθουν.
Αναρωτιέμαι, όμως, πού ήταν όλη αυτή η ευαισθησία, που σήμερα ξεχειλίζει, όταν έπρεπε να προστατευθεί η μεταπολιτευτική δημοκρατία από τα ακραία συμπτώματα σήψης και παρακμής. Προσπαθώ να μπω στο μυαλό ενός «ψαγμένου» ευέλπιδος, ο οποίος έχει εισαχθεί στη Σχολή μέσω Πανελληνίων και συνεπώς έχει κάποιο επίπεδο. Είναι πολύ πιθανό να γνωρίζει ο νεαρός εύελπις ότι η Ελλάδα αγόρασε γερμανικά τανκς σε απίστευτα υψηλή τιμή χωρίς, έως πολύ πρόσφατα, να έχει αγοράσει πυρομαχικά γι’ αυτά. Ναι, όπως το ακούτε, ή μάλλον το διαβάζετε. Μην ψάχνετε πολύ να βρείτε τι φταίει... Ή μήπως ο νεαρός εύελπις δεν ακούει και δεν μαθαίνει για το πόσο κόστισαν διάφορα άλλα εξοπλιστικά συστήματα από τα οποία... έλειπαν, πάλι για προφανείς λόγους, κάποια άκρως απαραίτητα συστήματα;
Η σήψη, η παρακμή και η γενικευμένη ατιμία χωρίς τιμωρία έχουν οδηγήσει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στα άκρα, είτε στα δεξιά είτε στα αριστερά. Οι όψιμοι λαϊκιστές αγνοούσαν τα φαινόμενα όταν τα έβλεπαν μπροστά στα μάτια τους και προτιμούσαν να ασχολούνται με το lifestyle ή να γίνονται απολογητές αυτού του σάπιου ψευτοκατεστημένου φωνάζοντας «διαφθορά, πού την είδατε βρε παιδιά τη διαφθορά;». Ο νεαρός εύελπις, όμως, όπως και ο νεαρός διαδηλωτής από την άλλη πλευρά, δικαιούνται να είναι οργισμένοι όταν ο ένας θα πληρωθεί ελάχιστα για να κάνει βάρδια σε κάποιο ακριτικό νησί και ο άλλος δεν μπορεί να βρει δουλειά.
Δεν δικαιολογώ, και δεν θα το κάνω ποτέ, τις ακραίες συμπεριφορές και την ανομία. Η ελληνική δημοκρατία, όμως, προκειμένου να μην απειλείται από τα άκρα, πρέπει να βρει τη δύναμη να αυτοεξυγιανθεί για να μπορέσει να δώσει ελπίδα, δουλειές και μια προοπτική στους νέους που σήμερα ψάχνουν μανιωδώς να δουν αν μπορούν να βρουν μια δουλειά κάπου μακριά από εδώ...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Φράσεις της αρχαίας Ελληνικής που λέμε και σήμερα

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο
 Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά.

- Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο.
(Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση.
Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη …