Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ελληνισμός δεν έχει φοβικά σύνδρομα.Είναι γενναιόδωρος, διότι πάσχει για τους άλλους κι όχι μόνο τους δικούς του

Tου Νίκου Λυγερού.
 Η ελπίδα έχει νόημα για τους περισσότερους, όταν βρίσκονται σε φάση αναμονής.
Το θέμα είναι να μην την συγχέουν με την έννοια της τύχης. Σε αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζουν τα πάντα με ένα παθητικό τρόπο και δεν συμμετέχουν σε καμία προσπάθεια αλλαγής.

Μόνο όταν δεν ελπίζεις τίποτα, δεν φοβάσαι τίποτα κι είσαι ελεύθερος.

 Η ελπίδα βρίσκει τα όρια της με την ανάγκη. Σε αυτό το σημείο βρίσκουμε τον αγώνα και μάλιστα την πάλη της αναγκαιότητας ενάντια στην τυχαιότητα. Αυτός είναι ο σκοπός της νοημοσύνης, για να προσφέρει το έργο της στους άλλους, στην ανθρωπότητα. Η ελπίδα είναι λοιπόν η αρχή που μετατρέπεται σε αξία μέσω της ανάγκης.
 Είναι μία διαδικασία που γνωρίζει πολύ καλά ο ελληνισμός. Το έχει ζήσει και πριν από κάθε μεγάλη μάχη: στο Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες και στη Σαλαμίνα. Ο συνδυασμός της ελπίδας και της ανάγκης δημιουργεί ένα μαχητικό πεδίο, στο οποίο συσπειρώνεται ο ελληνισμός, όταν κατανοεί ότι υπάρχει ένα εχθρικό πλαίσιο που προσπαθεί να τον καταστρέψει. Σε φάση ειρήνης, όλοι μιλούν για την διχόνοια του ελληνισμού.
Δεν έχει σημασία.
Είναι απλώς η έκφραση της μιζέριας και της μετριότητας.
Ο ελληνισμός είναι μία προσφορά για την ανθρωπότητα.
 Έδειξε ιστορικά ότι η δημοκρατία μπορεί ν’ αντισταθεί ενάντια στη βαρβαρότητα.
 Απέδειξε ότι η εσωστρέφεια αλλάζει τον κόσμο.
 Έδωσε βάση στην έννοια της φιλοξενίας και οδήγησε στον αλτρουισμό.
Ο ελληνισμός δεν έχει φοβικά σύνδρομα.
Είναι γενναιόδωρος, διότι πάσχει για τους άλλους κι όχι μόνο τους δικούς του.
Οι άνθρωποί του είναι οι άνθρωποι.
Ο κόσμος του είναι ο κόσμος.
Κάθε προσπάθεια κατηγορίας ενάντια στον ελληνισμό είναι καταδικασμένη αξιακά.
 Κατά συνέπεια, είναι ορθολογικό να λειτουργεί ως ανοιχτή δομή και ως παράδειγμα.
Αν η ελληνική τωρινή κοινωνία δεν μπορεί να τον αναπτύξει, το πρόβλημα δεν προέρχεται από τον ελληνισμό, διότι είναι διαχρονικός.

Υπάρχουν Έλληνες που πιστεύουν στη μνήμη μέλλοντος και αυτοί παράγουν το απαραίτητο έργο. Με την πάροδο του χρόνου και άλλοι θα συμβάλλουν, διότι όλοι μας καταλαβαίνουμε πλέον ότι χωρίς μαχητικότητα, ο ελληνισμός θα παραμείνει μία απλή ανάμνηση.
Ενώ είμαστε ένα λαός του χρόνου που γνωρίζει την εμβέλειά του και πρόσφατα το βάθος του.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Φράσεις της αρχαίας Ελληνικής που λέμε και σήμερα

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο
 Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά.

- Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο.
(Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση.
Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη …