Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

O ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Χρειάζεται ένα κάλεσμα , χρειάζονται τα φωτεινά μυαλά, τα θαρραλέα εκείνα πνεύματα που τολμάνε να επωμίζονται πολλά., οι στίχοι ενός ποιήματος , τα λόγια ενός τραγουδιού, η μελωδία μιας
μουσικής , οι σελίδες ενός βιβλίου που προβληματίζει, που εμπνέει.
 

Που είναι , λοιπόν, τα φωτεινά μυαλά, τα θαρραλέα πνεύματα, τα λόγια, οι στίχοι, οι σελίδες?
 

Που είστε εσείς οι επιφανείς ανθρωπιστές, σοσιαλιστές, αριστεροί προστάτες του λαού, πνευματικοί ανθρώποι?
 

Που είστε εσείς αλλοτινοί επαναστάτες μουσικοί, τραγουδιστές, διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι? Εσύ πνευματική γενιά του πολυτεχνείου, έγινες σήμερα γενιά του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, με τους μισθούς τους παχυλούς.
 

Να τραγουδήσετε, να γράψετε για αυτόν που σήμερα πονά, μάλλον δεν σας συμφέρει.
Ματώνει η Μεσόγειος, ο νότος, ο άνθρωπος ο ταπεινός και εσείς στις βίλες σας οχυρωμένοι και αδρανείς τις νύχτες ήσυχα κοιμάστε..
 

Σας τύφλωσε ο η χλιδή και των πολλών την αγωνία να δείτε, δεν μπορείτε.
Κομμάτι του σάπιου του συστήματος, ομολογήσατε, πως είστε.
 

Η τέχνη, η διανόηση αν δεν εκφράζει τους καιρούς τότε σκοτάδι είναι.
 

Άνθρωποι δήθεν των γραμμάτων και του πνεύματος εκφραστές,σαπίσατε, προδώσατε και εσείς τους προδομένους ήδη.
 

Προστάζουν, όμως, οι εποχές για οδηγητές και για πνευματικούς ηγέτες.
 

Μάλλον δεν είστε εσείς αυτοί, στην άκρη ας κάνετε λοιπόν, να έρθουν τα πνεύματα που σήμερα διψούν του κόσμου την αδικία και την αλήθεια να εκφράσουν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…