Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μάρθα Φριντζήλα: Στο «Μολών λαβέ» αναγνωρίζουμε την... αντρίλα μας

"Νιώθουμε περήφανοι ως Ελληνες για το «Μολών λαβέ» επειδή σ' αυτό αναγνωρίζουμε τη μαγκιά και την αντρίλα μας και δεν έχουμε διαβάσει ή έστω δει στη ζωή μας ούτε ένα έργο του Σοφοκλή ή του Ευριπίδη..."

 Aσυμβίβαστη,και αληθινή η Mάρθα Φριντζήλα ερμηνεύτρια,ηθοποιός και σκηνοθέτης, συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα της έντεχνης μουσικής σκηνής τα τελευταία χρονια.Μια καλλιτέχνης που ξέρει που πατα και που βρίσκεται,σε μια εποχή που οι περισσότεροι καλλιτέχνες δηλώνουν αριστεροί,προσπαθώντας έτσι να κουκουλώσουν την αμάθεια τους,πουλώντας το προφίλ του κουλτουριάρη αριστερού,που πολλές φορες δεν απέχει και πολύ από αυτό που λέμε ο κλασικός μαλάκας.
Η Mάρθα Φριντζήλα,απαντάει με λογική και ειλικρίνεια,και ο αναγνώστης εύκολα μπορεί να το διακρίνει,στην συνέντευξη που ακολουθεί.

"Η Mάρθα Φριντζήλα είτε τραγουδά είτε παίζει είναι εξίσου μαγευτική. Θεωρεί πως η Τέχνη είναι μία και ίσως γι' αυτό αγαπά εξίσου το Θέατρο και τη Μουσική, υπηρετώντας και τα δύο με την ίδια προσήλωση.
Η ηθοποιός και ερμηνεύτρια μιλά για τον θεσμό Αττικό Σχολείο και τη μεγάλη συναυλία με τη Μαρία Φαραντούρη και τους Mazaher Ensemble, αλλά και για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, την Αριστερά, τη Χρυσή Αυγή, ενώ δηλώνει πως είναι ύποπτοι οι λόγοι που ο Νεοέλληνας διατυμπανίζει την περηφάνια του για την καταγωγή του.

Συνεργάζεστε με τον Δήμο Ελευσίνας για τη δημιουργία του θεσμού του Αττικού Σχολείου, που δρα με την καθοδήγησή σας. Τι ακριβώς θα δουν οι «μαθητές» του θερινού σχολείου;

Οι μαθητές θα γνωρίσουν σπουδαίους δασκάλους , όπως ο ηθοποιός και χορευτής Μανουέλ Ροντά, ο Ακύλας Καραζήσης, η Σαβίνα Γιαννάτου, η Αντζελα Μπρούσκου, ο Καμίλο Μπετανκόρ, οι Mazaher που θα παραδώσουν τρίωρο masterclass για τη θεραπευτική δύναμη της μουσικής zar, ο Βασίλης Μαντζούκης και τέλος η μεταφρά­στρια Νικολέττα Φριντζήλα που θα οργανώσει ένα εργαστήριο για την επαφή με τον λόγο των αρχαίων όπου όλοι οι σπουδαστές καλούνται να μεταφράσουν από το πρωτότυπο μικρά οικεία αποσπάσματα αρχαίου λόγου. Το Θερινό Σχολείο κλείνει πανηγυρικά με μία μεγάλη συναυλία των Mazaher Ensemble με τη Μαρία Φαραντούρη και εμένα. Το Αττικό Σχολείο είναι ψυχαγωγία και εργασία σε πολύ γερές δόσεις.

Στο Αττικό Σχολείο μελετάτε το αρχαίο δράμα και τους τραγωδούς. Εχει σήμερα σχέση ο Νεοέλληνας με τους προγόνους του; Εχουμε λόγους να είμαστε περήφανοι για την ελληνική μας ταυτότητα;

Αν θεωρήσουμε ότι πατρίδα είναι η γλώσσα, ως προς αυτό, φυσικά και έχουμε λόγο να είμαστε περήφανοι. Ο Νεοέλληνας βέβαια έχει την τάση να θεωρεί προγόνους του μόνο τους αρχαίους Ελληνες, αγνοώντας την εξέλιξη του κλασικού πνεύματος στα δυόμισι χιλιάδες χρόνια που μεσολαβούν από την κλασική περίοδο στη σύγχρονη. Εκτός αυτού είναι ύποπτοι και οι λόγοι που ο Νεοέλληνας διατυμπανίζει την περηφάνια του για την καταγωγή του. Νιώθουμε περήφανοι ως Ελληνες για το «Μολών λαβέ» επειδή σ' αυτό αναγνωρίζουμε τη μαγκιά και την αντρίλα μας και δεν έχουμε διαβάσει ή έστω δει στη ζωή μας ούτε ένα έργο του Σοφοκλή ή του Ευριπίδη. Καπηλευόμαστε λοιπόν επιλεκτικά το παρελθόν μόνο για να καλύψουμε τα κόμπλεξ μας και την ανεπάρκειά μας. Είναι γελοίο να ταυτιζόμαστε με τον Αχιλλέα του Μπραντ Πιτ και να αδιαφορούμε για τον Διγενή. Να ωρυόμαστε για τη Μακεδονία και για το κρυφό σχολειό σαν θιγμένος όχλος και να υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του Παντελίδη και του Σουλεϊμάν.

Σας αρέσει αυτό που βλέπετε στη σημερινή Ελλάδα;

Σε γενικές γραμμές με αηδιάζει αλλά πάντα υπάρχουν «λεπτομέρειες» σ' αυτή την εικόνα που παρατηρώ, οι οποίες με συγκινούν και μου δίνουν κουράγιο.

Σας φοβίζει κάτι για το μέλλον της Ελλάδας ή πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουμε;

Με φοβίζει όπως με φόβιζε πάντα το μέλλον ενός λαού, ενός έθνους. Με φοβίζει περισσότερο όμως ο στόχος που θέτουμε και θέλουμε να πετύχουμε.

Υπάρχει μια δημόσια συζήτηση για την ευθύνη των πολιτών. Πιστεύετε ότι η κοινωνία είναι «συνένοχη» για την κατάσταση της χώρας;

Η ανάγκη, η φτώχεια, υλική και πνευματική, ώθησε στη «συνενοχή». Αν μιλάμε για τη γενική κατάσταση της χώρας και όχι μόνο την οικονομική. Αν μιλάμε δηλαδή για την απάθεια, την αβελτηρία, τη μοιρολατρία, τότε πρόκειται ασφαλώς περί συνενοχής.

Την Αριστερά, όπως εκφράζεται κοινοβουλευτικά, πώς την κρίνετε;

Πιστεύω πως η Αριστερά βρίσκεται σε μια διαρκή αναζήτηση και αυτοπροσδιορισμό από τον Μάη του '68 ακόμα. Δεν είναι όμως αρκετά ριζοσπαστική ώστε να φέρει την αλλαγή που ευαγγελίζεται. Υπάρχουν φωνές στην Αριστερά που πρέπει να τις εμπιστευτεί η ίδια η Αριστερά. Φωνές που δίχως να χάνουν τον ρομαντισμό τους διατηρούν μια εποπτεία των πραγμάτων ορθολογική.

Τι σας κάνει να χάνετε την αισιοδοξία σας;

Δεν ήμουν ποτέ αισιόδοξη. Είμαι ρομαντική και εργατική. Τον ρομαντισμό και την εργατικότητά μου δεν τα κλονίζει τίποτα.

Αρκεί να καταδικάζουμε τη ρατσιστική βία και τη Χρυσή Αυγή ή πρέπει να κάνουμε κάτι πιο δραστικό; Και αν ναι, τι;

Σας ζητώ συγνώμη αλλά σ' αυτή την ερώτηση αντί για μένα απαντά ο Μάνος Χατζιδάκις και με εκφράζει απόλυτα. «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία». Και η Μνήμη θα πρόσθετα εγώ.

Γιατί καλείτε τους Mazaher Ensemble; Πώς προέκυψε η ιδέα της κοινής συναυλίας με τη Μαρία Φαραντούρη και εσάς;

Οι Mazaher Ensemble είναι ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα συγκροτήματα στα οποία οι γυναίκες έχουν ηγετικό ρόλο και είναι συνδεδεμένα με την αρχαιότερη παράδοση της θεραπείας μέσω της μουσικής που πραγματοποιείται στην Αίγυπτο. Η τελετουργία περιλαμβάνει χορό με τη συνοδεία κρουστών και τραγουδιού. Τις Mazaher τις γνώρισα στο φεστιβάλ Voix des femmes στις Βρυξέλλες όπου συμμετείχα το 2005. Εκεί, είδα με τα μάτια μου τη δύναμή τους, όταν σε δέκα μόλις λεπτά είχαν κάνει όλο το κοινό να χορεύει σαν σε έκσταση. Καθώς το θέμα του Αττικού Σχολείου φέτος είναι οι Βάκχες του Ευριπίδη πιστεύουμε πως ήταν οι καταλληλότερες για να μας μυήσουν στην εκστατική δύναμη της μουσικής, στον κόσμο τής βακχείας.

Να θυμηθούμε ότι τα όργια -όπως λέει ο Ντοντς- δεν είχαν τη σημερινή έννοια αλλά ήταν πράξεις ευλάβειας και ότι «βακχεύω» δεν σημαίνει «γλεντώ» αλλά «αποκτώ μια ιδιαίτερη θρησκευτική εμπειρία» - την εμπειρία της κοινωνίας με τον θεό, που μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε βάκχο ή βάκχη. Η Μαρία Φαραντούρη, εκτός από μεγάλη τραγουδίστρια, είναι η αρχιέρειά μας και η μητέρα μας. Στη σκηνή είναι σαν να προσεύχεται στη Μουσική. Οταν τραγούδησα μαζί της κατάλαβα τι σημαίνει Μεγάλη Φωνή. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από αυτήν τη λειτουργία. Της τηλεφώνησα μουδιασμένη, γιατί γνωρίζω πως το πρόγραμμά της είναι εξαιρετικά φορτωμένο με τις περιοδείες της στο εξωτερικό. Με συγκίνησε πολύ όταν μου είπε «εννοείται πως θα έρθω». Για τους σπουδαίους ανθρώπους η προσφορά είναι κάτι αυτονόητο.

ΕΘΝΟΣ.GR

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΠΙΝΤΕΛΑΣ
bintelas@pegasus.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Φράσεις της αρχαίας Ελληνικής που λέμε και σήμερα

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο
 Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά.

- Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο.
(Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση.
Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη …