Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι

Της Ελενας Ακριτα

Μια χαρά τα είπε ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος. Ας αφήσουμε στην μπάντα αυτές τις αηδίες για εκλογές 19 Φλεβάρη κι ας κάτσουμε να δούμε σοβαρά τι γίνεται σ' αυτόν τον ρημαδοτόπο! Γιατί στην παρούσα φάση που καίγεται... ό,τι μας καίγεται, τέλος πάντων, σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι οι βουλευτικές εκλογές. Του έχει έρθει του άλλου η εισφορά καπέλο, είναι κι άνεργος, άλλη καΐλα δεν είχε από τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων και πόσες έδρες βγάζει ο πρώτος τυχών. Θα πετάξουν έξω 150.000 δημόσιους υπάλληλους μέχρι το 2015, οι ιδιωτικοί οι μισοί είναι απλήρωτοι κι άλλοι μισοί απολυμένοι, οι συνταξιούχοι δεν έχουν να αγοράσουν ούτε μπρόκολο, δεν ξέρουμε αν θα πάμε στη δραχμή ή στη μνα - και μιλάνε για εκλογές; Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι η κάλπη.
Αλλο που τα κόμματα έχουν της Χάιδως τη χαρά. Είναι βλέπεις που ο Σαμαράς δεν «κάθεται με το ημερολόγιο στο χέρι». Αυτό δεν είπε, αυτό δεν δήλωσε; Οτι «εντάξει, ρε παιδιά, δεν έσταξε κι η ζάχαρη στο νερό, μια πάνω μια κάτω, θα τα βρούμε». Και πριν αλέκτορα φωνήσαι, άνοιξε πάλι το κομματικό μπακαλοτέφτερο, το σάλιωσε σελίδα σελίδα να δει αν βγαίνει να μας κάνει μια καλύτερη τιμή.
Ασε το ΠΑΣΟΚ. Ο Χρυσοχοΐδης έσπευσε να καπαρώσει κάθισμα - κι έβαλε και τσαντούλα πάνω να μην του την πάρουν - οι υπόλοιποι «κρατάνε κλειστά τα χαρτιά τους» (τρελαίνομαι γι' αυτήν τη φράση), άλλοι πιέζουν τον Παπανδρέου - του οποίου το αυτί δεν παρουσιάζει συμπτώματα εφίδρωσης - άλλοι φοβούνται διάσπαση, άλλη διάλυση, άλλη μιλάνε για την «επόμενη μέρα» (αυτοί που μας πηδήξανε την «προηγούμενη μέρα»). Με την ψυχολογία που έχουμε εμείς τώρα; Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι ποιος θα διαδεχθεί τον Παπανδρέου κι αν το δαχτυλίδι θα είναι μπριγιάν ή θα φέρνει προς το σμαραγδί του.
Οχι, δεν θα πεθάνω εγώ, αγάπη μου! Δεν θα διαλυθώ εγώ με τί-πο-τα όμως! Που από το στρες, το άγχος και το αχ βαχ, θα με στείλουν μια ώρα αρχύτερα. Πήγα να κάνω τσεκάπ, βγήκαν οι αιματολογικές μου ένα σίχαμα. Χάλια οι μετρήσεις όλες. «Εχετε πολύ στρες, να το μετριάσετε», λέει ο γιατρός. Ναι, γιατρέ μου, αμέσως. Να μετριάσουν αυτοί τις μαλακίες, θα δεις μια πιεσάρα θεά 11-7 στην επόμενη μέτρηση.
Λέω στην παθολόγο «γιατρέ μου, στα καλά του καθουμένου εδώ στη μέση του στήθους με πιάνει ξαφνικά ένας έντονος πόνος, σαν σφίξιμο, σαν μέγγενη ένα πράγμα». Μου έγραψε η γυναίκα κάτι εξετάσεις. Ξέρετε, απ' αυτές που κάναμε τα παλιά καλά χρόνια... Αυτές που και τις καλύπτανε ασφαλιστικά ταμεία, ιδιωτικές ασφάλειες και τώρα μόνο να τους τηλεφωνήσεις, αλλάζουν συκώτι απ' το γέλιο. Καλά, φύγαν αυτές τις πήρε παραμάσχαλα ο Καιάδας, δεν το συζητώ. Αν δεν πληρωθώ απ' την τηλεόραση, να μπει κάνα φράγκο στο ταμείο, μια χαρά θα κάτσω με τη μέγγενη στο στήθος. Μη σου πω ότι αρχίζω να τη βλέπω σαν αξεσουάρ στο μπούστο...
Αλλά για να μη γίνουν τα κακά χειρότερα, τέρμα, το αποφάσισα: σκασίλα μου μεγάλη και δέκα παπαγάλοι για τον κάθε ηλίθιο... Δεν θα πεθάνω εγώ αγάπη μου, εμένα η μάνα μου δεν με ξανακάνει (βαριέται)! Με γράφουν; Τους γράφω! Σφίγγω τα δόντια, βάζω για λίγο κάβα εφορίες κι αγωνίες...
Και ψάχνω να βρω ένα χαμόγελο... Οπου κι αν έχει τρυπώσει... Κάτω απ' το χαλί, πίσω απ' το περβάζι, στο συρτάρι του ψυγείου. Ψάχνω να βρω ένα χαμόγελο στολίζοντας το δεντράκι μας... Στο σινεμά με το ποπ κορν αγκαλιά... Στο σπίτι της κολλητής μου που θα μαζευτούμε άνθρωποι που αγαπάς και σ' αγαπάνε, ρε γαμώτο. Σε μια τηγανιά πατάτες με τυρί φετούλα... Οπου το βρω... Οπως το βρω... Κι όσο αντέχω...
Σκασίλα μας μεγάλη και δέκα παπαγάλοι... Μέχρι να μεταναστεύσουν κι οι παπαγάλοι σε πιο θερμά κλίματα... Και να μείνουμε με τη σκασίλα... Τη σκέτη!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…