Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί ξεχνάμε εύκολα…


Από  Το κουτί της Πανδώρας

……. Μετά από λίγο, με όση δύναμη τού απομένει, λέει στην μάνα του, «να κάνω νάνι…». Στο επόμενο δευτερόλεπτο ξεψυχά…



Η «Εθνική Τράπεζα», με πρόσχημα τον νόμο 5101 τού 1931, σύμφωνα με τον οποίο δεν επιτρέπεται η άμεση αποδέσμευση χρημάτων που προέρχονται από ερανικό λογαριασμό και δεν έχει δηλωθεί ο σκοπός του, δέσμευσε το ποσό κι αρνήθηκε την εκταμίευσή του. Το ποσό παρακρατείται για οκτώ μήνες. Αντ’ αυτού, η τράπεζα αποδεσμεύει μόνο 12 εκατομμύρια δραχμές· ποσό ανεπαρκές για την νοσηλεία τού μικρού Παναγιώτη, καθώς το «Μεμόριαλ» απαιτούσε προκαταβολή 33 εκατομμυρίων δραχμών. Γίνεται προσφυγή στην Δικαιοσύνη για την αποδέσμευση ολόκληρου τού ποσού και την υπεράσπιση τής οικογένειας , αναλαμβάνει αφιλοκερδώς, ο δικηγόρος Σπύρος Κλαδάς (μετέπειτα επικεφαλής τού ΣΔΟΕ). Ο μικρός Παναγιώτης όμως, δεν μπορεί να περιμένει… Αφήνει την τελευταία του πνοή στις 5 Μαρτίου 2001. Έχει πέσει θύμα τής γραφειοκρατίας κι ενδεχομένως κάποιων που μυρίστηκαν «ψητό» και επιλεκτικά αποφάσισαν να τηρήσουν πιστά το γράμμα τού νόμου. Η αξία τής ανθρώπινης ζωής και μάλιστα ενός παιδιού, καταντά μηδενική μπροστά στην αξία τού χρήματος.
Η κυβέρνηση εκδήλωσε την «θλίψη» της για τον θάνατο τού παιδιού και την «συμπαράστασή της στην οικογένεια», αρνούμενη ωστόσο τις ευθύνες της.

Ο τότε υπουργός Υγείας και Πρόνοιας, Αλέκος Παπαδόπουλος, στις επίμονες ερωτήσεις τών δημοσιογράφων για το τραγικό αυτό περιστατικό, περιορίστηκε στην λακωνική απάντηση: «Έκλεισε το θέμα. Άλλη ερώτηση».

Στην πραγματικότητα, κυβερνητικά και τραπεζικά στελέχη, προσπαθούσαν να δικαιολογηθούν, κατά τρόπον ανήθικο, αφήνοντας ακόμη και υπονοούμενα για κατάχρηση από την οικογένεια Βασιλέλλη, ή χρυσώνοντας το χάπι, με το επιχείρημα, ότι έτσι κι αλλιώς το παιδί δεν είχε ουσιαστική ελπίδα επιβίωσης.
Η οικογένεια  προσέφυγε και πάλι στην Δικαιοσύνη, ζητώντας την τιμωρία τών υπευθύνων…….
Αξίζει να σημειωθεί, πως η «Εθνική Τράπεζα», πρότεινε ως έναν εκ τών μαρτύρων υπεράσπισής της και τον πρώην δικηγόρο τής οικογένειας , εγείροντας έτσι εύλογα ερωτηματικά για τον ρόλο τού εν λόγω δικηγόρου και τον τρόπο με τον οποίον υπεράσπισε τούς πρώην πελάτες του.
Τον Δεκέμβριο τού 2008, η Δικαιοσύνη αποφάνθηκε πώς ουδείς είχε ευθύνη για τον θάνατο τού παιδιού, ενώ το 2009 η αίτηση αναίρεσης τής αποφάσεως αυτής από τον αντεισαγγελέα τού Αρείου Πάγου, Δημήτριο Λεκκό, απορρίφθηκε από το Ποινικό Τμήμα τού Αρείου Πάγου. Τόσο απλά….

Y.Γ. ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΟΙ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ!!!!!!!TΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΛΛΗΣ.ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΤΑΙ ΧΟΝΤΡΟΠΕΤΣΟΙ, ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΔΥΟ ΥΠΕΡΟΧΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ…..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…