Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

EΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΕΣ


Αρθρο της Τασουλας Kαραϊσκακη στην εφημερίδα ''Καθημερινή''.

Kάποια ζητήματα είναι ξεδιπλωμένα εμπρός μας άλυτα ή σε πορεία λανθασμένης επίλυσης, χρόνια τώρα, αλλά εμείς ούτε που νοιαζόμαστε. Δικαιολογημένα, ίσως, την παρούσα στιγμή. Δεν μπορούμε να δούμε πέρα από τη μύτη του θηριώδους παγόβουνου με το όνομα δημοσιονομική κρίση. Το θρίλερ στις οθόνες δεν αφήνει περιθώρια για διαχρονικές αναλύσεις. Το πρόβλημα είναι ότι το αντιμετωπίζουμε έτσι, ως θρίλερ στην οθόνη. Παίρνουμε τα μέτρα μας (μεταφορά καταθέσεων σε θυρίδες!) και φιλοδοξούμε ότι θα τα βολέψουμε «κολυμπώντας» στο γνώριμο χάος, με τις αυθαιρεσίες, τις παρατυπίες και μοναδικό μπούσουλα τη βολή μας. Μάθαμε, σαν χαμαιλέοντες, να επιβιώνουμε προσαρμοζόμενοι στα δύσκολα. (Και να ξεφαντώνουμε, χωρίς μέτρο, όταν τα πράγματα στρώσουν). Ευμετάβολοι, γκρινιάρηδες, αμφίθυμοι, καιροσκόποι (είδαμε την Ε.Ε. σαν κρουνό κονδυλίων, αδιαφορώντας στην πράξη για τις υποχρεώσεις), αποφεύγουμε να συνυπολογίσουμε ότι η κρίση δεν ήρθε αιφνίδια και δεν είναι ίωση που θα περάσει, αλλά η κραυγαλέα ένδειξη μιας από καιρό σοβούσας πολιτικής, θεσμικής, κοινωνικής αποσάθρωσης. Ενα παταγώδες ξέσπασμα που θα αλλάξει συθέμελα την καθημερινότητά μας. Προετοιμαζόμαστε;

Μάλλον συνεχίζουμε να ισορροπούμε επιστρέφοντας στο γνώριμο έρμα. Το ρουσφέτι, το φακελάκι, την κρατικοδίαιτη ζωή. Χωρίς συλλογική συνείδηση, χωρίς αληθινή διάθεση για αντίσταση, φασαριόζοι, αλλά πειθήνιοι. Επαναστάτες στα λόγια και μοιρολάτρες στην πράξη.
Αποτελεί στερεότυπο ότι η μακροχρόνια υποτέλεια οδήγησε τους Ελληνες στην ιδεολογική αλλοτρίωση, καλλιέργησε σ’ αυτούς ένα είδος μειονεξίας. Ομως αν δεν ανατρέξουμε στο παρελθόν, στην αλληλοδιαδοχή των επεμβάσεων, των εκβιασμών, των εξευτελισμών που υπέστη η Ελλάδα, στις εποχές που άλλοι καθόριζαν τη μοίρα της μικρής φτωχής χώρας με τη στρατηγική θέση, ίσως δεν θα μπορέσουμε να ψηλαφήσουμε το μέλλον. Εως χθες κοινή ήταν η αντίληψη της εξάρτησης. Χωρίς φωνή στην οικογένεια των εθνών, χωρίς υπόληψη και αναγνώριση αγώνων και θυσιών, οι Ελληνες αντιστέκονταν πάντα μόνοι, χωρίς φυλετικές συγγένειες και αλληλεγγύη, χωρίς ιστορικούς συμμάχους, αποκομμένοι και σχεδόν πάντα αμυνόμενοι.
Σήμερα οι επεμβάσεις δεν γίνονται πια με καταναγκασμό, αλλά διά της πληροφορίας, του Τύπου, των μαζικών προτύπων ζωής, της τεχνολογίας, των λυσσαλέων ανταγωνισμών και, κυρίως, του δανεισμού και των υπερχρεώσεων. Η οικονομική εξάρτηση είναι η νέα υποτέλεια. Ο θείος Σαμ και η μαμά Ευρώπη δεν προσφέρουν άδολη χείρα βοηθείας στην «ασήμαντη» εσχατιά της ευρωπαϊκής ηπείρου. Αν δεν υψώσουμε το ανάστημά μας, αν δεν πολεμήσουμε για τη σχετική αυτονομία μας θα βιώσουμε μια νέα εποχή παρεμβάσεων, εκβιασμών, εξευτελισμών. Μια νέα εποχή καταδυνάστευσης.
Το κύρος, η ακτινοβολία ενός έθνους δεν έχουν να κάνουν με την εδαφική έκταση και τον πληθυσμό του, αλλά με τα επιτεύγματά του. Είναι καιρός η ζωή μας, η νοοτροπία μας, η συμπεριφορά μας, οι όποιες επιδιώξεις μας να τεθούν εντός πολύ συγκεκριμένου σχεδίου. Αυτό της ηθικής ανασυγκρότησης, της κοινωνικής αναγέννησης, της ουσιαστικής παιδείας. Για να μην είναι οι Ελληνες απατεώνες ή υποζύγια, άξιοι της μοίρας τους. Για να πάψει η χώρα να είναι ένα κουβάρι που ταλαντεύεται ανάμεσα στη διάλυση και την «προστασία». Προϋπόθεση της εθνικής αυτονομίας δεν είναι μόνο η οικονομική ανάπτυξη, αλλά και η αχειραγώγητη σκέψη.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Φράσεις της αρχαίας Ελληνικής που λέμε και σήμερα

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο
 Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά.

- Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο.
(Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση.
Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη …