Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΛΛAΣ-"Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος"

Από εδώ και στο εξής οι Έλληνες εντός και εκτος συνόρων,καλούμαστε να πολεμήσουμε αυτή τη φορα υπό διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικά όπλα.Αυτός είναι ένας πόλεμος πολύ διαφορετικός από τους άλλους,που ο εχθρός δεν έρχεται μέσω των ελληνό-αλβανικών συνόρων αλλα μέσα από τον ίδιο μας τον κακό εαυτό.
Ο πόλεμος βρίσκεται μέσα μας.
Στις ιδέες μας,τις αξιες μας,στα ιδανικά μας,στα πιστεύω μας,μέσα στην ίδια την ταυτότητα μας ως έθνος.
Tο πολιτικο σύστημα που μας κυβέρνησε από τη μεταπολίτευση και μετά,είναι και παραμένει ο μεγαλύτερος και χειρότερος εχθρός της χώρας.Μπορούμε να το αλλάξουμε,όχι αύριο,αλλα τώρα.
Να κάνουμε την υπέρβαση,όπως την κάνανε παρα πολλές φορες οι προγονοι μας και να φανούμε αντάξιοι τις ιστορίας μας και του πολιτισμού μας.

Αυτή η χωρα θα αλλάξει είτε το θέλουν μερικοί είτε όχι,και αυτό το πιστεύω ακράδαντα.Αυτοί που εξακολουθούν να υπηρετούν το σάπιο πολιτικο σύστημα,θα γραφτούν στην ιστορία με τα ποιο μελανά χρώματα ως προδότες,που εκτροχίασαν μια ολόκληρη χωρα από την ίδια την ιστορία της και τον πολιτισμό της.

Όταν στις αρχές του 2ου προχριστιανικού αιώνα ο πολύπειρος Αρκάδας στρατηγός Φιλοποίμην,είδε τη διάθεση για εμπλοκή στα ελληνικά πράγματα του Ρωμαίου υπάτου Φλαμινίκου,κατάλαβε πως οι Έλληνες βρισκόταν μπροστά σε τεράστιες περιπέτειες.
Ο Φιλοποίμην αποφάσισε τότε να συμβουλευτεί το Μαντείο των Δελφών για το μέλλον της Ελλάδας.

Η Πυθία έδωσε τον εξής χρησμό-και ταυτόχρονα τον απόλυτο ορισμό της Ελλάδας που εδώ και 22 αιώνες επιβεβαιώνεται στο ακέραιο:
“Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος”




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…