Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΛΛAΣ-"Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος"

Από εδώ και στο εξής οι Έλληνες εντός και εκτος συνόρων,καλούμαστε να πολεμήσουμε αυτή τη φορα υπό διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικά όπλα.Αυτός είναι ένας πόλεμος πολύ διαφορετικός από τους άλλους,που ο εχθρός δεν έρχεται μέσω των ελληνό-αλβανικών συνόρων αλλα μέσα από τον ίδιο μας τον κακό εαυτό.
Ο πόλεμος βρίσκεται μέσα μας.
Στις ιδέες μας,τις αξιες μας,στα ιδανικά μας,στα πιστεύω μας,μέσα στην ίδια την ταυτότητα μας ως έθνος.
Tο πολιτικο σύστημα που μας κυβέρνησε από τη μεταπολίτευση και μετά,είναι και παραμένει ο μεγαλύτερος και χειρότερος εχθρός της χώρας.Μπορούμε να το αλλάξουμε,όχι αύριο,αλλα τώρα.
Να κάνουμε την υπέρβαση,όπως την κάνανε παρα πολλές φορες οι προγονοι μας και να φανούμε αντάξιοι τις ιστορίας μας και του πολιτισμού μας.

Αυτή η χωρα θα αλλάξει είτε το θέλουν μερικοί είτε όχι,και αυτό το πιστεύω ακράδαντα.Αυτοί που εξακολουθούν να υπηρετούν το σάπιο πολιτικο σύστημα,θα γραφτούν στην ιστορία με τα ποιο μελανά χρώματα ως προδότες,που εκτροχίασαν μια ολόκληρη χωρα από την ίδια την ιστορία της και τον πολιτισμό της.

Όταν στις αρχές του 2ου προχριστιανικού αιώνα ο πολύπειρος Αρκάδας στρατηγός Φιλοποίμην,είδε τη διάθεση για εμπλοκή στα ελληνικά πράγματα του Ρωμαίου υπάτου Φλαμινίκου,κατάλαβε πως οι Έλληνες βρισκόταν μπροστά σε τεράστιες περιπέτειες.
Ο Φιλοποίμην αποφάσισε τότε να συμβουλευτεί το Μαντείο των Δελφών για το μέλλον της Ελλάδας.

Η Πυθία έδωσε τον εξής χρησμό-και ταυτόχρονα τον απόλυτο ορισμό της Ελλάδας που εδώ και 22 αιώνες επιβεβαιώνεται στο ακέραιο:
“Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος”




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Φράσεις της αρχαίας Ελληνικής που λέμε και σήμερα

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο
 Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά.

- Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε κάποιον άλλο.
Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787)
- Αντίπαλον δέος: όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο.
(Θουκυδίδης – Γ 11)
- Από μηχανής θεός: μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση.
Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοποιούσαν οι τραγικοί ποιητές όταν ήθελαν να δώσουν διέξοδο στη …