Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΠΡΟΠΟΣΗ

( Απο τα καλύτερα βίντεο που έχω δεί )




...στη μέρα που τα μάτια ανοίγουν ύστερα απο αιώνες

και βλέπουν καθαρά την αιτία των πραγμάτων


...στην ανάταση των απλών ανθρώπων στο ύψος της ψυχής τους
και της παραδόσης


...στον ανώνυμο που μεταμορφώνεται σε ήρωα


όταν οι επώνυμοι "σωφρόνως" σιωπούν


...στις διάνοιες τις αυτόφωτες και αυτοφυείς


που αδιαφορούν στις παλίρροιες των καιρών


...στην πρώτη εξουσία που δε θα φοβηθεί την παιδεία


...στο κράτος που δεν αναπαράγεται χωρίς την άδειά μας


...στην κοινωνία που αναγνωρίζει οτι ειναι εφεύρεση υπό δοκιμή


...στους ανθρώπους που επιτέλους εννοούν όταν η φύση εκδικείται


...στην ελπίδα των παιδικών ονείρων να επιζήσουν των ενήλικων φιλοδοξιών τους


...στην αγάπη που δεν υπόσχεται


...στη θυσία που αγιάζει την αμαρτία


...στο θάνατο που σβήνει τα λάθη


...στην ώρα που συναντάς ζωντανή την κοινή μνήμη


...στην φοβερή στιγμή που οι έλληνες συμφωνούν


...σε ότι αισθανθήκαμε ότι αγαπήσαμε ότι πιστέψαμε


ότι προδώσαμε ακόμα κι αν τώρα μας φαίνονται όλα τελείως απίστευτα


Δ. Παπαδημητρίου -Λύδια Κονιόρδου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…