30/5/11

Αυξέντιος Καλαγκός

O γιατρός των φτωχών παιδιών

 

Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους.
Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.
Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών».
Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ.
Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Έλληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.
«Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso».
Οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του.
Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σσε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση.
Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».
«Πιστεύω στον Θεό»
Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».
Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».
Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Άλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».
Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη.
Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονaάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.
Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.
Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.
Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω.
Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».
Η ευτυχία της προσφοράς
Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».
Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.
Ομως, ο Αυξέντιος Καλαγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.
Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.
Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν.

ΑΝ ΡΩΤΗΣΟΥΜΕ  1000 ΑΤΟΜΑ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΝΕΓΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΦΕΛΗ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΑΧΛΟΦΑΤΣΕΣ
ΕΝΩ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΓΙΑΤΡΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ MAΣ..
ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΑΥΝΟΣΗΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ Η ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ;

Παρακαλώ προωθείστε αυτό το μήνυμα!

29/5/11

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

Τίποτα δεν μπορεί ν΄αλλάξει σ΄αυτό τον τόπο, αν δεν ανατραπεί το πολιτικό καθεστώς της κομματοκρατίας, του κομματοσκυλλισμού δηλαδή.Αυτό είναι πλέον προφανές γιά το 70% των πολιτών σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις.Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να το τεκμηριώσουμε περαιτέρω.

Γιά ν΄αλλάξει αυτό το αισχρό πολιτικό καθεστώς που καθιερώθηκε το 1974, και οδήγησε την χώρα στην σημερινή καταστροφή,απαιτείται....

DER SPIEGEL: Η Ελλάδα έχει αποτύχει

DER SPIEGEL: Η Ελλάδα έχει αποτύχει
Δημοσίευμα του DER SPIEGEL για την δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδος και την έκθεση που ετοιμάζει η τρόικα.

Η ΕΕ θέτει επανεξετάζει την καταβολή της επόμενης δόσης της βοήθειας προς την Ελλάδα λόγω αποτυχίας στους στόχους του προγράμματος, σύμφωνα με το περιοδικό DER SPIEGEL. «Εμείς οι Ευρωπαίοι θέτουμε τους ίδιους όρους όπως και το ΔΝΤ», λέει ο αρμόδιος επίτροπος Όλι Ρεν σε συνέντευξή του στο περιοδικό «DER SPIEGEL» που κυκλοφορεί αύριο Δευτέρα. Ο κ. Ρεν προσθέτει ότι «για την επόμενη δόση θα αποφασίσουμε μετά την έκθεση της τρόικας», ενώ τονίζει ότι «η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή». Είχαν προηγηθεί δηλώσεις του προεδρεύοντος στην Ευρωζώνη Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι το ΔΝΤ εξετάζει να αρνηθεί την καταβολή της δόσης του Ιουνίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «DER SPIEGEL», το κλιμάκιο της τρόικας που αξιολογεί τη δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, στην τριμηνιαία έκθεση που θα επιδοθεί την επόμενη εβδομάδα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΔΝΤ και ΕΚΤ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει αποτύχει σε όλους τους προσυμφωνηθέντες δημοσιονομικούς στόχους. Το έλλειμμα είναι μεγαλύτερο από το αναμενόμενο. Ως λόγος αναφέρεται ότι η Ελλάδα συνεχίζει να δαπανά περισσότερα από όσα είχαν συμφωνηθεί στο πρόγραμμα βοήθειας. Επιπρόσθετα τα φορολογικά έσοδα υπολείπονται των στόχων. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το κλιμάκιο της τρόικας προειδοποιεί ότι οι αποκλίσεις από την εφαρμογή του προγράμματος θα έχουν «μοιραίες συνέπειες» με νέα πλήγματα στην πιστοληπτική φερεγγυότητα της χώρας. Έτσι θα καταστεί αδύνατο για την Ελλάδα να δανειστεί από τις αγορές 25 δισ. ευρώ, όπως έχει συμφωνηθεί, αναφέρει το περιοδικό.
Ως μέτρα οι ειδικοί της τρόικας προτείνουν στην ελληνική κυβέρνηση να βελτιώσει το σκέλος των εσόδων με αύξηση των φόρων, αλλά και τη διασφάλιση για την πραγματική είσπραξή τους. Επιπρόσθετα η τρόικα ζητά από την κυβέρνηση να επιταχύνει το ρυθμό των ιδιωτικοποιήσεων και πέρα από τα συμφωνηθέντα 50 δισ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του DER SPIEGEL «οι ειδικοί διαπιστώνουν ότι το ελληνικό κράτος έχει στην κατοχή του ακίνητα, επιχειρήσεις και λοιπή ιδιοκτησία ύψους 300 δισ. ευρώ».

27/5/11

Άρθρο της Ολλανδικής εφημερίδας De Pers για τα τουριστικά φιλέτα,που ετοιμάζεται να "αρπάξει" η Τουρκια από τα Ελληνικά νησιά,και πως πλέον η Τουρκια θα βρίσκεται με το ένα πόδι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το κείμενο της ολλανδικής εφημερίδας De Pers με τίτλο "Η Τουρκια κυνηγά ευκαιρίες στην Ελλάδα" μεταφρασμένο στα ελληνικά.

"Προκαλεί αρκετό πόνο. Έλληνες διπλωμάτες στην Άγκυρα σφουγγαρίζουν το πάτωμα της πρεσβείας οι ίδιοι, επειδή δε μπορούν να πληρώσουν το τουρκικό προσωπικό καθαριότητας. Εν τω μεταξύ, Τούρκοι επιχειρηματίες ετοιμάζονται να αγοράσουν τα ελληνικά λιμάνια, τα αεροδρόμια, ακόμα και ολόκληρα νησιά. Είναι ίσως ακόμη πιο επίπονο.


Η ίδια η Ελλάδα είναι για πώληση. Η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί την άμεση αποκρατικοποίηση του Τ. Ταμιευτηρίου, τη συμμετοχή στον τηλεπικοινωνιακό γίγαντα ΟΤΕ, τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, καθώς και σε ορισμένους αερολιμένες. Αυτό το σχέδιο ιδιωτικοποίησης, θα βοηθήσει στη μείωση του τεράστιου ελληνικού χρέους. Η Ελληνική Βουλή θα εγκρίνει το σχέδιο στις αρχές Ιουνίου, αλλά δεν έχει και άλλη επιλογή: Η Ελλάδα είναι σε πτώχευση και δεν μπορεί παρά να κάνει τεράστιες περικοπές για να έχει το δικαίωμα εκχώρησης δανείου από το ταμείο έκτακτης ανάγκης της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Το τρίγωνο-Ευρώπη, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και  Έλληνες είναι πλέον προβληματικοι. Η ελληνική κυβέρνηση  έλεγε ψέματα όλα αυτά τα χρονια για την ελληνική οικονομία, προκαλώντας στην Ευρωζώνη μεγάλα πρόβληματα.

Και οι χώρες που έχουν κρατήσει τους κανόνες, πρέπει τώρα να διευθετήσουν το ελληνικό χάος. Στην Ολλανδία, πάρα πολλοί άνθρωποι είναι θυμωμένοι για αυτό. Το Φιλελεύθερο Κόμμα (VVD) πιστεύει ότι οι Έλληνες πρέπει να τεθούν εκτός της ζώνης του ευρώ, όπως αναφέρθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Ελληνικές παραλίες

Η Ελλάδα είναι υπό αυστηρή εποπτεία για τους διαγωνισμούς πώλησης των κρατικών συμφερόντων, όπως αναφέρεται στους Ευρωπαϊκούς κανόνες κρατικού κανόνων δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι και Τούρκοι επιχειρηματίες μπορούν να δείξουν ενδιαφέρον. Οι πιθανότητες για να έχουν επιτυχείς επενδύσεις είναι αρκετά υψηλές. Τουρκικές εταιρείες έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρων, όπως πρόσφατα σημείωσε η τουρκική εφημερίδα Hurriyet, μετά από μια συνέντευξη με τον Σπύρο Καπράλο, επικεφαλής του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Σύμφωνα με τον Καπράλο ακόμη και οι Τούρκοι θα έρθουν μαζικά για να αγοράσουν. Ο τουρκικός τομέας τουρισμού ζεσταίνεται ήδη ενάμιση χρόνο για να αγοράσει παραλίες και ελληνικά νησιά.

Οι Τούρκοι γελάνε με τα μουστάκια τους. Η Ελλάδα πρέπει να πωληθεί για να κρατήσει ακόμη λίγο το πρόσωπό της μέσα στην Ευρώπη. Η Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί στην Ευρώπη, αλλά η πρόσβαση της μέσω αυτού του δρόμου τη φέρνει με το ένα πόδι στην πόρτα. Και αυτό εις βάρος της Ελλάδας. Για τους Έλληνες, αυτό είναι ένα πολιτικά θερμόαιμό και τεράστιο ψυχολογικό πλήγμα.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, η τουρκική-ελληνικές σχέσεις έχουν βελτιωθεί. Μετά από τους μεγάλους σεισμούς του 1999, πρώτα στην Τουρκία και λίγο αργότερα στην Ελλάδα, οι χώρες παρείχαν ανθρωπιστική βοήθεια, η οποία οδήγησε σε κάποια πολιτική προσέγγιση. Έκτοτε υπάρχει συνεργασία, ιδίως σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και εκπαίδευσης με τη μορφή συμβουλών αδελφοποίησης και πολιτιστικών ανταλλαγών.

Τούρκοι και Έλληνες επιχειρηματίες ανέπτυξαν τις σχέσεις τους. Σύμφωνα με την Τουρκική Γενική Γραμματεία Εξωτερικού Εμπορίου, ο όγκος εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών τετραπλασιάστηκε μεταξύ του 2001 και τέλη του 2010 και ανήλθε από 742 εκατομμύρια σε 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά τα μεγάλα προβλήματα ακόμη παραμένουν: η εδαφική σύγκρουση για τη Κύπρο και η κυριαρχία μιας ομάδας νησιών του Αιγαίου και εναέριου χώρου.

Ανταγωνισμός εξοπλισμών

Εν μέρει λόγω της πολιτικής ευαισθησίας που Τούρκων επενδυτών, δεν λένε τίποτα για τα σχέδιά τους. «Δεν είναι εύκολο για έναν Τούρκο να επενδύσει στην Ελλάδα», δήλωσε ο Μουσταφά Κουτλάι, οικονομικός αναλυτής του Ουσάκ, Τούρκικο think-tank στην Άγκυρα. "Όλες οι Τούρκοι επιχειρηματίες παραπονιούνται των μυστικών φραγμών στην Ελλάδα και οι Έλληνες χρησιμοποιούν ανορθόδοξες μεθόδους για να τους Τούρκους. Αναρωτιέμαι πώς θα πάει”. Οι τουρκικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό τομέα. Η Τουρκία είναι μία από τις λίγες χώρες όπου οι τράπεζες πέρασαν την κρίση χωρίς σημαντικό αντίκτυπο.

Σύμφωνα με ανώνυμες πηγές οι Ziraat Bankasi και Is Bankasi, έχουν τα μάτια τους στραμμένα σε επτά από τις ελληνικές τράπεζες των οποίων η αξία τους από την αρχή του τρέχοντος έτους σημείωσε πάνω από 50% μείωση. Οι Ziraat Bankasi Είναι Bankasi είναι μεταξύ των μεγαλύτερων τραπεζών της Τουρκίας και έχουν ήδη κεφάλαια στην Ελλάδα.

Πλήρωσε με Ευρώ σε τουρκικές τράπεζες στην Αθήνα, για να κλείσεις τις διακοπές σου σε ένα τουρκικό ξενοδοχείο στο νησί της Λέρου ή της Σύμης. Ακριβώς αυτή η σκέψη προσφέρει πολλές ανατριχίλες στους Έλληνες. Και να σκεφτεί κανείς ότι η ελληνική οικονομική κρίση προκλήθηκε εν μέρει από ένα αγώνα αγοράς όπλων με την Τουρκία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στοκχόλμης International Peace Research Institute (SIPRI), η Ελλάδα έδωσε την τελευταία δεκαετία περισσότερα χρήματα σε όπλα από κάθε άλλο μέλος της ΕΕ και ο ελληνικός αμυντικός προϋπολογισμός υπερέβαινε ακόμη ότι ορισμένες χώρες της Μέσης Ανατολής. Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα ξόδευε λιγότερα χρήματα για την άμυνα.
Γιατί πλέον η Ελλάδα δεν είναι μεγάλος εχθρός

26/5/11

ΑΠΟ ΤΟ "ΣΙΓΑ, ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ" ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΩΝ , ΣΤΟ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΞΥΠΝΙΟΙ" ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ενώ όλα γύρω μας δήλωναν μιζέρια και απαισιοδοξία,ξαφνικά μιά μικρή αχτίδα φωτός από την Ισπανία,ξυπνά την νεολαία μας,την μόνη ελπίδα που έμεινε σ΄αυτό τον τόπο.Μέσα σε λίγες ώρες, οι νέοι οργανώνονται, και συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες στις κεντρικές πλατείες των πόλεων, δηλώνοντας ότι είναι εδώ γιά να διεκδικήσουν το μέλλον που τους ανήκει.Το μέλλον, που τους αρνήθηκε η κομματοκρατία με έργο 35 ετών.
Και δεν είναι αισιόδοξο μόνο το γεγονός ότι δηλώνουν την ύπαρξη τους και την αποφασιστικότητα τους να δράσουν επί των εξελίξεων που τους αφορούν.

Ιδιαίτερα ελπιδοφόρος είναι και ο τρόπος που το κάνουν.Αποκρούουν την κομματοκρατία.Οι συγκεντρώσεις τους, είναι ειρηνικές και χωρίς ίχνος βίας.Ζητούν δημοψήφισμα γιά την πορεία πρός την κοινή ελληνική συλλογική μοίρα.Αντί γιά κομματοσκυλλικά συνθήματα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο, και "στήνουν" την ελληνική σημαία μπροστά στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη στην πλατεία Συντάγματος.Δεν δέχονται "κομματικές συμμετοχές και παρεμβάσεις".Ζητούν "να βάλουμε ξυπνητήρια,να ξυπνήσουμε στις οκτώ, να σβήσουμε την τηλεόραση,..."

Περισσότερα http://www.logikiellada.blogspot.com/

25/5/11

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΤΡΟΧΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Süddeutsche Zeitung: «Η Ακρόπολη πωλείται»

Με αυτόν τον σοκαριστικό τίτλο ξεκινά η ανάλυση του αρθρογράφου της γερμανικής εφημερίδας Süddeutsche Zeitung, Αλεξάντερ Χαγκελύκεν, σχετικά με τις αποκρατικοποιήσεις που αποφάσισε η ελληνική κυβέρνηση.
Ο οικονομικός αναλυτής υπογραμμίζει ότι παρά το πακέτο διάσωσης και τις προσπάθειες ενός χρόνου, «στα χρηματιστήρια αντιμετωπίζονται τα ελληνικά ομόλογα σαν να μην υπάρχει το ευρω- πακέτο. Ενώ ακόμη και η προοπτική νέας ευρω- βοήθειας προς την Αθήνα ύψους γύρω στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ δεν καθησυχάζει τους επενδυτές».
Σε αυτό το αδιέξοδο η μόνη λύση, σύμφωνα με τον Γερμανό αναλυτή, είναι η ολοταχώς εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και των ιδιωτικοποιήσεων:
«Πολλοί Έλληνες βιώνουν δραστικές περικοπές, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν μέχρι και 20%. Αλλά τα μέτρα αυτά κατανεμήθηκαν άνισα.
Ο υπερδιογκωμένος κρατικός μηχανισμός δεν πειράχθηκε σχεδόν καθόλου, καθώς ο πρωθυπουργός φοβάται τη σύγκρουση με τους δημοσίους υπαλλήλους. Στην ελληνική οικονομία, που λειτουργεί με μεσαιωνικά κριτήρια και κανόνες, υπάρχει ελάχιστος ανταγωνισμός. Μόλις χθες η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε το «άνοιγμα» 136 προστατευόμενων επαγγελμάτων, όπως αυτό του ταξιτζή ή του φούρναρη, αλλαγές που εδώ και χρόνια απαιτεί η ΕΕ από την Ελλάδα.
Επίσης έγιναν ελάχιστα στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων. Η Ευρώπη αναμένει τώρα δικαιολογημένα να πουλήσει η Αθήνα πολλά από τα ακίνητα του δημοσίου καθώς και τις μετοχές της στις ΔΕΚΟ», αναφέρεται στο άρθρο.
«Πρέπει κάτι να γίνει, γιατί η παρατεταμένη ελληνική καταστροφή είναι αυτή που διαμορφώνει την ευρωκρίση. Και αυτό επειδή όσο οι επενδυτές δεν πιστεύουν πως η Ευρώπη θα δρομολογήσει λύσεις για την Ελλάδα, ο κίνδυνος επέκτασης της κρίσης και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου είναι υπαρκτός», καταλήγει.

Πηγή: Deutsche Welle, Tageszeitung, Süddeutsche Zeitung

Και μη χειρότερα

 Γράφει ο Γιάννης Καλαμίτσης

 ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ του ’60 και ο τότε σταρ του τραγουδιού Γιώργος Κοινούσης, τραγουδούσε ένα τραγούδι που ξεκινούσε με τον στίχο «Αμερική Αμερική, είσαι μια χώρα μαγική»…  Λέγοντας «Αμερική», δεν εννοούσε την ήπειρο, αλλά τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Κι είναι πράγματι πάμπολλα τα μαγικά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ. Τα περισσότερα, όμως, είναι απλές συμπτώσεις.

Οταν, κάποια στιγμή, ο Μπιλ Κλίντον αναφέρθηκε στην ανάγκη να υπάρξει Παλαιστινιακό Κράτος, λίγοι έδειξαν να ενοχλούνται. Και πρέπει να ήταν εντελώς συμπτωματικό το ότι, λίγες ημέρες μετά, η Μόνικα Λεβίνσκι βρήκε στην ντουλάπα της ένα λερωμένο μπλε φόρεμά της, θυμήθηκε από πού είχε προέλθει ο λεκές και το ανακοίνωσε: Ο λεκές ήταν από σπέρμα του Προέδρου των ΗΠΑ!

Αυτό που ακολούθησε ήταν αυτό που εμείς οι Ελληνες χαρακτηρίζουμε ως «Χαμός στο ίσιωμα». Τα ΜΜΕ κάναν Πάσχα! Και πέραν από τις διαδικασίες, τις απολογίες, τις συγγνώμες κι όλα τα τέτοια, είχαμε και την εμφάνιση τουλάχιστον άλλων πέντε γυναικών, οι οποίες, όλως αιφνιδίως, θυμήθηκαν ότι και αυτές είχαν τύχει σεξουαλικής παρενόχλησης από τον Πρόεδρο.

Τον Μάρτιο του 2008, ο κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, Ελιοτ Σπίτζερ, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία ενός οργανισμού που λέγεται SEC (Securities and Exchange Commission) και δήλωσε πως θα έβαζε φραγμό στις αυθαιρεσίες των χρηματιστών. Τις επόμενες ημέρες, εντελώς συμπτωματικά, η σοβαρή εφημερίδα The New York Times ανακαλύπτει ότι ο κυβερνήτης ήταν επί σειρά ετών μέλος μιας ομάδας που λεγόταν «Πόρνες για Διάσημους» και είχε συνευρεθεί σεξουαλικά με το κολγκέρλ Ασλεϊ Ντουπρ σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου Μεϊφλάουερ. Τα ΜΜΕ πέσαν πάνω τους ως όρνεα κι εκεί μας τελείωσε και ο Σπίτζερ.

Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν πως ο Ντομινίκ Στρος - Καν είχε προσπαθήσει να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κι αυτό τού είχε δημιουργήσει εχθρούς στους τραπεζικούς κύκλους. Συμπτωματικώς, «βρέθηκε» να έχει βιάσει μία καθαρίστρια του ξενοδοχείου στο οποίο διέμενε. Τα ΜΜΕ το καταχάρηκαν, αποκάλυψαν πως αυτά τα σκάνδαλα τα έκανε πάντα ο Ντομινίκ και μία νεαρά και όμορφη δημοσιογράφος εξομολογήθηκε πως κι εκείνην προσπάθησε να τη βιάσει. Κι εκεί μας τελείωσε κι ο Ντομινίκ.

Σήμερα, η τρόικα ζητάει να καταργηθεί στη χώρα μας η αντιπολίτευση, ενώ έχει ήδη καταργηθεί η κυβέρνηση. Αναρωτιέμαι τι θα μάθουμε, ξαφνικά, για τα στελέχη της αντιπολίτευσης που θα αρνηθούν τη συναίνεση.

Το τραγούδι του Κοινούση τελείωνε με τον στίχο «Αμερική Αμερική, είσαι μια χώρα τρα
γική».

www.real.gr 

24/5/11

Αγανακτισμενοι Στο Συνταγμα

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ,ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ.ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ,ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΙΝΟΣ.ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ,ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ.
Οι αγανακτισμένοι πολίτες στο Facebook

«Ταξιδιάρα Ψυχή» και «Schoolwave on the Rocks»

Την Τετάρτη 25 Μαΐου, το CineDoc σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο προβάλει δύο ελληνικά ντοκιμαντέρ με θέμα την μουσική. 
Οι προβολές ξεκινούν στις 20.00 με «Schoolwave on the rocks» των Schooligans  και αμέσως μετά «Ταξιδιάρα Ψυχή» της Αγγελικής Αριστομενοπούλου

20:00 - Schoolwave on the rocks των Schooligans  2008, 43’
21.00 - «Ταξιδιάρα Ψυχή», της Αγγελικής Αριστομενοπούλου, Ελλάδα 2009, 60’

Εδώ και επτά χρόνια, οργανώνεται στην Αθήνα ένα φεστιβάλ μοναδικό στον κόσμο. Μαθητικά συγκροτήματα από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες συναντιούνται και παίζουν μουσική πάνω σε μια τεράστια σκηνή, μπροστά σε χιλιάδες συμμαθητές τους. Το ντοκιμαντέρ μάς μεταφέρει στο Schoolwave 2008, στο Θέατρο Βράχων του Δήμου Βύρωνα. Επί τρεις ημέρες, οι κάμερες καταγράφουν τον ρυθμό των παιδιών πάνω στη σκηνή, την αγωνία πριν την εμφάνιση στη σκηνή και τον ενθουσιασμό που τη διαδέχεται.
Ο Γιάννης Αγγελάκας ξεκίνησε το μουσικό του ταξίδι τη δεκαετία του 80’ και ως σήμερα η ποίηση του παραμένει το ίδιο επίκαιρη. Στα 2 χρόνια που διήρκεσαν τα γυρίσματα, βλέπουμε τις μουσικές συναντήσεις με τους συντρόφους του και την εξέλιξη των μουσικών διαδρομών τους μέσα από μια αναζήτηση στα ακούσματα της παιδικής τους ηλικίας, το ρεμπέτικο, τα ηπειρώτικα πολυφωνικά, τις κρητικές μελωδίες. Μια ταινία για τον  μουσικό που με τους στίχους του σημάδεψε την εναλλακτική ροκ σκηνή της χώρας μας.

Δείτε το τρέιλερ του «Ταξιδιάρα Ψυχή» εδώ:



Πηγή: elculture.gr

22/5/11

Eγώ, εγώ κι εγώ - Ο μαρασμός και η μοναξιά

Μια Κόλλια

"ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΑΣΤΑΕΙ Ο ΑΚΡΑΤΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ; Από τους αρχαίους ημών, προφανώς, πλην όμως παραβλέπουμε συνεχώς ότι ουδεμία σχέση δεν έχουμε με εκείνους. Μας έμεινε όμως το κουσούρι. Ότι εμείς είμαστε καθαρή φυλή, οι πρώτοι σε τόσα -φιλοσοφία, μαθηματικά, ιατρική, κοσμογραφία κλπ.- οπότε, η κεκτημένη ταχύτητα καλά βαστεί πάνω από 2000 χρόνια. Όταν ξυπνήσουμε, χρεωκοπημένοι και καταϊδρωμένοι, θα μας φταίει η μοίρα και, όπως πάντα, οι άλλοι.

ΕΓΩΠΑΘΕΙΣ, ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΚΟΙ, ΕΓΩΙΣΤΕΣ. Όλα κινούνται γύρω μας, όλα τα ξέρουμε, προτρέχουμε και όταν σκοντάφτουμε «φτου σου…» λέμε. Στον άλλον. Στο γνωστό ανέκδοτο, ο Ελληνας επιθυμεί περισσότερο την αποτυχία του άλλου παρά τη δική του επιτυχία. Γιατί δεν μπορεί να ανεχτεί τον καλύτερο. Στα μεγάλα και τα μικρά. Η χώρα από τη μια, ο πολίτης, ο άνθρωπος από την άλλη. Ίδιοι και απαράλλακτοι, του κεφαλιού τους θα κάνουν, με τη βεβαιότητα της απόλυτης γνώσης και το αδιαπραγμάτευτο του «εγώ» τους.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ. Οι περισσότεροι το εξηγούν αυτό λόγω του γεγονότος ότι εκεί, αλλού δηλαδή, μπορούν ανεπηρέαστοι από κυκλώματα και μπαγαποντιές να κάνουν τη δουλειά τους όπως πρέπει. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία επ’ αυτού. Όταν ο μηχανισμός λειτουργεί καλά λαδωμένος, τα ρουλεμάν κυλάνε ρολόι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι και το γεγονός ότι, αλλού -και για τους παραπάνω λόγους- πρέπει ο καθένας να αποδείξει πόσο μπορεί και να μαζευτεί στα κυβικά του. Δεν πουλάει ό,τι θέλει, ό, τι να ‘ναι και οι άλλοι το χαύουν. Οφείλει να ενεργοποιήσει μια εσωτερική κρυμμένη σεμνότητα και να ακούσει, να μάθει, να αντεπεξέλθει βάσει των αληθινών του δυνατοτήτων. Και έτσι, όλοι όσοι έχουν αξία, αργά και σταθερά, βάσιμα δηλαδή, χτίζουν και ανεβαίνουν. Σε μια κλίμακα αντικειμενικής και δίκαιης αξιολόγησης.

ΔΕΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ, ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΚΥΡΙΩΣ, όπου περνάς και τις περισσότερες ώρες της ζωής -ούτε με τους αγαπημένους σου δεν είσαι τόσο χρόνο μαζί. Πόσοι είναι εκείνοι που διψούν να μάθουν; Να πάνε μπροστά ακούγοντας τους άλλους; Πόσοι είναι εκεί για να σε διδάξουν, μετά τις στεγνές σπουδές, τα μυστικά της επαγγελματικής σου ζωής, να σου φανερώσουν σκαλοπάτια απάτητα που θα ανεβάσουν τον πήχη των δυνατοτήτων σου; Πόσοι θέλουν να σου προσφέρουν τη γνώση που θα μας κάνει όλους καλύτερους και συνεπώς το σύνολο; Πόσοι ανέχονται και δέχονται ισάξιους πλάι τους για να ανταλλάσσουν και όχι να επιβάλουν; Πόσοι αντέχουν; Και από τη μία και από την άλλη μεριά –ο από πάνω σου θα σε φοβηθεί άμα βελτιωθείς, και ο από κάτω σου δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι ξέρει κάτι λιγότερο.

ΕΝΑΣ ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑ καθηλωμένος στην ημιμάθεια, στη χρυσή μετριότητα. Ψάχνουμε συνεχώς δικαιολογίες -φυσικό επόμενο όταν κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας και χάνουμε έναν ολόκληρο πλούσιο κόσμο δίπλα μας. Κόσμο γνώσης και εμπειριών, ολοκαίνουργιων στην ούγια. Χάνουμε το πιο γουστόζικο πράγμα της ζωής: να «κερδίζουμε» από τις ζωές των άλλων.

ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ, ότι ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, ότι τελικά, τα πολλά μυαλά είναι καλύτερα από ένα. Στα λόγια. Στην πράξη, βλέπω μόνο εγωιστές νάρκισσους υπερφίαλους, να κυκλοφορούν βαριά -ακόμη και η σκιά θέλει φως για να φανεί. Ούτε τη σκιά τους δεν αντέχουν.

ΣΤΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΑΡΚΕΤΟΙ ΝΕΟΙ εκεί γύρω στα 16 με 25. Η σημερινή γενιά διαφέρει και ψάχνει να συγχρωτιστεί, να μάθει και να δώσει. Λες, εκτός από τη γαλανόλευκη, να μας κάνει η ηλικία τόσο εγωιστές; "

Y.Γ -Παντελης Χ
- Υπάρχουν χώρες στις οποίες οι άνθρωποι όταν δουν τον καλύτερο τους, προσπαθούν να ανέβουν στον δικό του ύψος και να του μοιάσουν. Και υπάρχουν χώρες στις οποίες οι άνθρωποι όταν δουν τον καλύτερο τους προσπαθούν να τον κατεβάσουν με κάθε τρόπο στο δικό τους (χαμηλό) επίπεδο.
Εάν δεν αλλάξουμε νοοτροπίες δεκαετιών δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Για να αλλάξει αυτή η χωρα  πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς.
Και πρώτα από όλα θα πρέπει να δούμε την ωμή πραγματικότητά. Και η πραγματικότητά είναι μια. Είμαστε μια υπανάπτυκτη χωρα, με ένα σάπιο πολιτικο σύστημά, που διοικείτε τα τελευταία 35 χρονια από ανθρώπους, που στο εξωτερικό δεν θα είχανε καμία τύχη, να εργαστούν ούτε σαν στελέχη μικρών επιχειρήσεων. Στο σύνολο τους τουλάχιστον.
Δυστυχώς η ευτυχώς μονο μια τέτοιου μεγέθους κρίση θα μπορούσε να μας αλλάξει, και να επαναπροσδιορίσουμε την ταυτότητά μας.

Η χαμένη ελληνική γενιά…

Άρθρο στην εφημερίδα Guardian αναρωτιέται για την ελληνική νεολαία.
Ένας οικονομολόγος μας ξάφνιασε όταν μας είπε ότι «όσο η νεολαία βολεύεται με ένα ηλεκτρονικό, μια κατεβασμένη ταινιούλα κι ένα χαρτζιλίκι, δεν θα ανατραπεί τίποτα στην Ελλάδα». Του είπαμε ότι είναι σκληρός. Αλλά όσο περνάνε οι μέρες συζητάμε όλο και περισσότερο τα λόγια του. Διαβάσαμε κι αυτό το κείμενο για την ελληνική νεολαία (σε μια βρετανική εφημερίδα γραμμένο από μια ελληνίδα, την Hara Kouki) και αποσπάσματα αναδημοσιεύουμε για να το συζητήσουμε όλοι μαζί.

Ένα χρόνο μετά την είσοδο της Τρόικας. Αν είσαι νέος μεταξύ 18 και 24 ετών η πιθανότητα να είσαι άνεργος ανέρχεται στο 40% της γενιάς σου. Αν πάλι είσαι κοντά στα 30 και έχεις δουλειά το πιο πιθανό είναι ότι είναι μερικής απασχόλησης και με ελαστικό ωράριο. Δυσκολεύεσαι να φανταστείς την πιθανότητα να προσληφθείς κανονικά και δεν έχεις ιδέα για πόσο καιρό θα έχεις έστω κι αυτή την δουλειά. Για διακοπές δεν το συζητάμε καν. Το να αρρωστήσεις είναι ρίσκο, δεν μπορείς να συμμετέχεις σε πορείες, να συντηρήσεις το σπίτι σου, ούτε καν να απαιτήσεις να πληρωθείς από την δουλειά σου.

Οι νέοι στην Ελλάδα δεν έχουν πλέον επιλογές: δεν μπορούν να προγραμματίσουν όχι το μέλλον τους, αλλά ούτε το παρόν τους. Τους είπαν ότι δεν μπορούν να παραπονιούνται γιατί έτσι κι αλλιώς ανήκουν σε μια χαμένη γενιά.



Ο καθημερινός Έλληνας σταμάτησε να βλέπει ειδήσεις και ν’ αναρωτιέται γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Όλοι όμως συζητούν μεταξύ τους γι’ αυτό που συμβαίνει: την αδικία, την απουσία δικαιοσύνης, την αίσθηση ανασφάλειας, τον φόβο, το ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα στην τελική. Η νέα πραγματικότητα λες και ήρθε σαν υπερφυσικό φαινόμενο κι έκατσε πάνω τους. Τους είπαν ότι φταίνε αυτοί για την κρίση γιατί «περνούσαμε καλά και ξοδεύαμε περισσότερα απ’ όσα βγάζαμε».

Μέσα σε ένα χρόνο οι ειδήσεις διαδέχονται η μία την άλλη: η λίστα των αστέγων μεγαλώνει, φίλοι απολύονται ξαφνικά ή δέχονται μειώσεις μισθού, οι αστυνομικοί χτυπούν μέχρι θανάτου πολίτες που διαδηλώνουν, σχολεία και νοσοκομεία κλείνουν, δημοσιογράφοι λογοκρίνονται, οι ρατσιστικές επιθέσεις αυξάνονται, πράγματα που γίνονταν σε υπανάπτυκτες στο μυαλό τους πόλεις –κάνοντας τους να νιώθουν τυχεροί που ανήκουν στην πολιτισμένη Ευρώπη- συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα. Μόνο που αυτοί δεν μπορούν να παραπονεθούν, δεν μπορούν να αντιδράσουν γιατί τους είπαν ότι αυτοί φταίνε για την κρίση.

Όμως πέρα από την κάλυψη των media και τις δηλώσεις πολιτικών και κατεστημένου όλο και περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν την έλλειψη νοήματος, δικαιοσύνης, λογικής κι ελευθερίας στην καθημερινή τους ζωή. Έτσι κάποιοι αρνούνται να πληρώσουν εισιτήριο και νοσήλεια, διόδια και χρέη ενώ άλλοι δημιουργούν μικρά εναλλακτικά δίκτυα ανταλλακτικής κοινωνίας στις περιοχές τους. Κάποιοι ανοίγουν μπλογκ και αρθρώνουν μια άλλη γλώσσα αξιοπρέπειας αφηγούμενοι καθημερινές πράξεις αντίστασης γιατί νιώθουν την διαφορά μεταξύ του «αυτοί» και του «εμείς»…

Ένας λαός δεν μπορεί να ζει σε απομόνωση, φόβο κι ενοχές για πολύ ακόμα, βλέποντας ένα μέλλον γεμάτο προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν. Αυτό που φοβούνται οι Έλληνες πολιτικοί και η Τρόικα είναι ότι οι καταπιεσμένοι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνήσουν χωρίς να μιλάνε, να προχωρήσουν ενώ δείχνουν ακίνητοι, ν’ αντισταθούν χωρίς αντίσταση –θα βρουν τελικά ο ένας τον άλλο και θα συνειδητοποιήσουν τι συμβαίνει και ποιος πραγματικά φταίει. Και τότε, όπως συνέβη και τον Δεκέμβριο του 2008 (εννοεί τα Δεκεμβριανά), μπορεί να υπάρξει μια βίαιη μαζική αντίδραση στην Ελλάδα, η οποία θα χαρακτηριστεί και πάλι απροσδόκητη και παράλογη».

H ΧΑΡΑ KOYKH είναι 32 χρονών. Έχει σπουδάσει ιστορικός στην Μεγάλη Βρετανία. Σήμερα ζει στην Ελλάδα και εργάζεται ως ερευνήτρια. Όλο το άρθρο μπορείτε να διαβάσετε
εδω

 www.doctv.gr

Φυλή στην Τουρκία μιλά αρχαία Ελληνικά

Μία απομονωμένη κοινότητα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, στη βορειοανατολική Τουρκία κοντά στην Τραπεζούντα, μιλά μια διάλεκτο που θυμίζει πολύ τα αρχαία Ελληνικά.

Όπως δημοσίευσε η Independent του Λονδίνου, περίπου 5.000 άνθρωποι στην Τουρκία μιλούν την αρχαία Ελληνική διάλεκτό και μέσω αυτού του στοιχείου οι γλωσσολόγοι μπορούν να εξετάσουν την εξέλιξή του αλλά και της αλλαγές της γλώσσας με το πέρασμα των αιώνων.

Η διάλεκτος με την ονομασία, Romeyka, είναι ουσιαστικά μια ποικιλία από ποντιακά ελληνικά, που έχει ρίζες στην αρχαία ελληνική.
Η εξήγηση του φαινομένου αυτού πηγάζει στο γεγονός ότι οι κάτοικοι της περιοχής είναι απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων που ζούσαν κατά μήκος των ακτών της Μαύρης Θάλασσας πριν από τον 6ο ή 7ο αιώνα π.Χ.

Οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής είναι ευσεβείς μουσουλμάνοι, γι΄ αυτό και είχαν το δικαίωμα να παραμείνουν στην Τουρκία μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

19/5/11

Spiegel: Ο μύθος των τεμπέληδων του Νότου

Οι δηλώσεις της Άνγκελα Μέρκελ την Τετάρτη για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και περικοπή   
ημερών άδειας και αργιών στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, προκάλεσαν αντιδράσεις ακόμα και εντός της Γερμανίας, με την αντιπολίτευση να επικρίνει την καγκελάριο για λαϊκισμό και το Spiegel να κάνει λόγο αβάσιμες προκαταλήψεις.
Σε κείμενό του με τίτλο «ο μύθος των τεμπέληδων του Νότου» το περιοδικό Spiegel αναρωτιέται για το εάν όντως Ισπανοί, Πορτογάλοι και Έλληνες είναι οι τεμπέληδες της ΕΕ.
Συγκρίνοντας τα στοιχεία του ΟΟΣΑ και της Κομισιόν για τις τρεις χώρες και για τη Γερμανία, καταλήγει: «Ναι μεν οι οικονομίες των τριών χωρών έχουν δομικά προβλήματα αλλά δεν κάθονται και απλώς απολαμβάνουν τον ήλιο της Μεσογείου».

Στην Ελλάδα, ο μέσος όρος ηλικίας συνταξιοδότησης βρίσκεται στα 61,9 χρόνια, έναντι του 61,8 ετών για Ισπανία και Γερμανία -οι δε Πορτογάλοι βγαίνουν στη σύνταξη κατά μέσο όρο στα 67 έτη. Το περιοδικό σημειώνει μάλιστα πως Αθήνα και Μαδρίτη, όπως και αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έχουν ήδη δρομολογήσει αύξηση των ορίων ηλικίας.

Όσον αφορά μάλιστα στις ημέρες άδειας, τα στοιχεία διαψεύδουν επίσης το στερεότυπο: Κατά μέσο όρο Ισπανοί και Πορτογάλοι παίρνουν άδεια για περίπου 22 ημέρες τον χρόνο, οι Έλληνες για 23. Αντίστοιχα, οι Γερμανοί έχουν κατά μέσο όρο 30 ημέρες -«χώρια τις δημόσιες αργίες», σημειώνει το Spiegel, που δεν είναι σημαντικά λιγότερες από ό,τι στις υπόλοιπες χώρες, του Βορρά ή του Νότου.

«Η κ. Μέρκελ ποντάρει ακόμα μία φορά στο λαϊκισμό και στο θυμικό και όχι στα επιχειρήματα» σχολίασε ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «είναι ντροπή η κ. Μέρκελ να διακυβεύει απερίσκεπτα την ευρωπαϊκή ιδέα των προκατόχων της Αντενάουερ, Μπραντ, Σμιτ, Κολ και Σρέντερ, μόνον και μόνο για να αποσπάσει το φτηνό χειροκρότημα του κόσμου».
«Με τον τρόπο αυτό καλλιεργεί αντιευρωπαϊκά ανακλαστικά, αντί να αναλάβει επιτέλους ευθύνη για την Ευρώπη ως σύνολο» τόνισε ο Γκάμπριελ, λέγοντας πως η καγκελάριος αρθρώνει τέτοιο πολιτικό λόγο ενώ «το πρόγραμμα περικοπών, το οποίο επιβάλλει η ελληνική κυβέρνηση στο λαό είναι άνευ προηγουμένου».
«Η ευρωπαϊκή πολιτική της καγκελαρίου Μέρκελ συνεχίζει να συνίσταται κυρίως από αγοραίες δηλώσεις σε κομματικές εκδηλώσεις» είπε ο πρόεδρος των Πρασίνων Τζεν Οζντεμίρ.
«Η αυθαίρετη ανάδειξη ορισμένων σημείων δεν βοηθά ούτε την Ελλάδα, ούτε την Πορτογαλία ούτε την Ισπανία, αλλά ούτε αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα» συνέχισε, λέγοντας πως η καγκελάριος θα έπρεπε «αντί να δίνει συμβουλές στους ευρωπαίους εταίρους, να προωθήσει επιτέλους έναν συνετό και λειτουργικό συντονισμό της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής μέσα στην ΕΕ».
Από την πλευρά του, και ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων Ντανιέλ κον Μπεντίτ, πρόεδρος της ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, ανέφερε ότι «όταν κάποιος μιλάει για οικονομική σύγκλιση, πρέπει να αφήνει κατά μέρος τα απλοϊκά συνθήματα και τις προκαταλήψεις».         

17/5/11

ΕΛΙΑ ΚΑΙ ΛΑΔΙ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΛΙΝΑ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ


Τα προϊόντα της ελιάς αποτελούν μέρος της βασικής διατροφής για τους Ελληνες. Οι περισσότερες ελληνικές συνταγές, άλλωστε, ξεκινούν με λάδι στην κατσαρόλα ή στο τηγάνι! Γι’ αυτό και εμείς ταξιδεύουμε στην ελληνική επαρχία, γνωρίζοντας από κοντά την ελιά και το λάδι. Στα μουσεία μαθαίνουμε την ιστορία τους, στα αγροτουριστικά καταλύματα κοιμόμαστε δίπλα σε ελαιώνες και το πρωί συμμετέχουμε στη συγκομιδή, και στα εστιατόρια μαθαίνουμε να εκτιμάμε το αγνό, παρθένο ελαιόλαδο.
 




ΜΟΥΣΕΙΑ

• Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού

(Οθωνος Αμαλίας 129, Σπάρτη, Τ/27310-89.315, www.piop.gr, ανοιχτό καθημερινά πλην Τρίτης, 10.00 - 18.00, είσοδος: 3 ευρώ)
Στην καρδιά της Λακωνίας, μιας από τις κύριες ελαιοπαραγωγούς περιοχές της χώρας, το μουσείο παρουσιάζει την ιστορία της ελιάς, τη θέση της στην ελληνική οικονομία και τον τρόπο που αυτή παρουσιάστηκε στην τέχνη. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν, επίσης, παλιά μηχανήματα ελαιοτριβείου και μηχανισμούς.

• Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας
(Αγία Παρασκευή, Λέσβος, Τ/22530-32.300, www.piop.gr, ανοιχτό καθημερινά πλην Τρίτης, 10.00 - 18.00, είσοδος: 3 ευρώ)
Στεγάζεται στο παλιό κοινοτικό ελαιοτριβείο του χωριού και εδώ θα μάθουμε όλα τα βασικά στάδια της διαδικασίας παραγωγής του λαδιού και τις αλλαγές που επέφερε η εξέλιξη της τεχνολογίας. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση και στον κοινοτικό χαρακτήρα που είχε το παλιό ελαιοτριβείο, το οποίο λειτούργησε αδιάλειπτα από το 1911 ώς το 1967, οπότε και λόγω δικτατορίας συνελήφθησαν τα περισσότερα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου.

                                                                     ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΑ

• Ελαιώνας της Γέρας
(Μάρμαρο, Πέραμα, Κόλπος Γέρας, Λέσβος, Τ/22510-52.105, www.lesvoseleon.gr, 55 - 60 ευρώ το δίκλινο χωρίς πρωινό)
Μέσα στον πυκνόφυτο ελαιώνα 9 στρεμμάτων, βρίσκουμε αυτόνομους παραδοσιακούς ξενώνες για όλες τις επιλογές: από δίκλινα δωμάτια μέχρι μεγάλα σπίτια για 5 άτομα. Ολα τα κτίρια είναι παραδοσιακά, με μεγάλους χώρους. Κάνουμε βόλτα στον ελαιώνα, αλλά βοηθάμε και στις αγροτικές δουλειές: κλάδεμα και μάζεμα ελιάς καθώς και άλλες αγροτουριστικές δραστηριότητες καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.

• Λιοτρίβι
(Βελιές Μονεμβασιάς, Τ/27320-61.395, www.liotrivi.info, από 70 ευρώ το δίκλινο με πρωινό)
Ο επάνω όροφος ήταν το πατρικό σπίτι του Γιάννη Ρίτσου, όπου ο ποιητής περνούσε τα καλοκαίρια του, και στο ισόγειο λειτουργούσε ελαιοτριβείο. Σήμερα, το κτίσμα είναι μέρος του αγροτουριστικού ξενώνα. Ο επάνω όροφος είναι αφιερωμένος στον ποιητή με την πλήρη συλλογή των βιβλίων του, ενώ στο ισόγειο το λιοτρίβι έχει διαμορφωθεί ως μουσείο, με τα παλιά μηχανήματα να διηγούνται την ιστορία της ελιάς και της επεξεργασίας της έως και το 1960, οπότε και σταμάτησε να λειτουργεί το ελαιοτριβείο. Δίπλα, πέντε νέα πέτρινα κτίρια, χτισμένα και αυτά μέσα στον ελαιώνα, φιλοξενούν τα δωμάτια.

• Ελιά
(Ανω Βούβες, Κολυμβάρι Χανίων, Τ/28240-83.056, www.elia-crete.com.gr, 80 - 150 ευρώ το δίκλινο με πρωινό)
Πανάρχαιοι ελαιώνες περιτριγυρίζουν τον ξενώνα, που βρίσκεται 25 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων. Χτισμένα μέσα σε ένα κτήμα 150 στρεμμάτων, ο παραδοσιακός ξενώνας Ελιά και η βίλα Ελάνθη είναι οι ιδανικές επιλογές για να χαλαρώσουμε, με τη μυρωδιά της ελιάς στα ρουθούνια μας. Στη βόλτα μας στον ελαιώνα, σταματάμε για να θαυμάσουμε την ελιά ηλικίας 2.500 ετών, κλαδιά της οποίας χρησιμοποιήθηκαν για να στεφθούν οι νικητές του Μαραθωνίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004.

Σημ. Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα των ξενώνων που σχετίζονται με την ελιά και το λάδι. Υπάρχουν πολλές ακόμα αγροτουριστικές μονάδες, χτισμένες σε ελαιώνες, όπου μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τη διαδικασία παραγωγής της ελιάς και του ελαιολάδου.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                                                            ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Σε πάρα πολλές περιοχές γίνεται, πλέον, προσπάθεια να δοθούν κίνητρα για να χρησιμοποιείται αποκλειστικά το ελληνικό ελαιόλαδο στις κουζίνες των εστιατορίων. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται το  Σήμα Ποιότητας Κρητικής Κουζίνας. Για να λάβει το σήμα κάποιο εστιατόριο ή ταβέρνα, θα πρέπει να χρησιμοποιεί αποκλειστικά παρθένο ελαιόλαδο στο σύνολο της κουζίνας. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ και λίστα με τα πιστοποιημένα εστιατόρια στο www.cretan-nutrition.gr

Και το Σήμα Ελληνικής Κουζίνας, που έχει θεσπίσει ο ΕΟΤ σε συνεργασία με τον ΕΦΕΤ, κινείται προς αυτή την κατεύθυνση: τη διασφάλιση της ποιότητας του ελαιολάδου που σερβίρεται.

http://www.kathimerini.gr/

"ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΑΣ "

15/5/11

Εκπληκτική απάντηση Έλληνα σε Γερμανό που έστειλε ειρωνική επιστολή για τα χρέη μας.

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει:

«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».
Αγαπητοί ΕΛΛΗΝΕΣ, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.
Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.
Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.
 
 Και η απάντηση που δόθηκε από έναν συμπατριώτη μας
 
Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 λιγότερα από σένα.
Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.
Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.
Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.
Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:
α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.
γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.
δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.
ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).
στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.
Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !
Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.
Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε;
Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !
Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! . Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !
Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !

ΠΗΓΗ : Περίεργα - PERIERGAA: Παρακαλώ Έλληνες διαβάστε!.Εκπληκτική απάντηση Έλληνα σε Γερμανό που έστειλε ειρωνική επιστολή για τα χρέη μας.

«Η Ελλάδα των κρίσεων» του Β. Μαρκεζίνη στα βιβλιοπωλεία

Ο ακαδημαϊκός Sir Βασίλειος Μαρκεζίνης έρχεται να ταράξει και πάλι, με το νέο του βιβλίο, που θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Λιβάνη, τα νερά της αποχαυνωμένης ελληνικής πολιτικής σκηνής και να σταθεί δίπλα στην απελπισμένη ελληνική κοινωνία. Το βιβλίο με τον τίτλο «Η Ελλάδα των Κρίσεων, ένα προσωπικό δοκίμιο», αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας αλλά και στοχασμών-προτάσεων για την Ελλάδα της κρίσης.

Ο Sir Βασίλειος Μαρκεζίνης απενοχοποιεί τον ελληνικό λαό με τα επιχειρήματά του και τον θωρακίζει απέναντι σε εκφράσεις του τύπου «μαζί τα φάγαμε» προσδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη δυνατότητα της ελληνικής κοινωνίας και των απλών ελλήνων να ξαναβρούν τον προσανατολισμό τους προς την ευημερία, την προκοπή και τη νοικοκυροσύνη. Να αξιοποιήσουν το ταλέντο τους και η χώρα να υψώσει το πραγματικό ανάστημά της απέναντι σε αυτούς που κατά καιρούς εμφανίζονται ως φίλοι αλλά υποσκάπτουν τελικά τη διεθνή εικόνα της χώρας.

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε το παρόν έργο από τη μια ως ένα ιστορικό σχεδίασμα της σύγχρονης πραγματικότητας μέσα από τη ματιά, τα βιώματα και τις αναζητήσεις ενός διανοούμενου και από την άλλη ως κατάθεση απόψεων για έναν αναπροσανοτολισμό και μια ανακατεύθυνση της ελληνικής πολιτικής ενός πολιτικού όντος, με την αριστοτελική διάσταση του όρου, που γνωρίζει καλά την εγχώρια και διεθνή πραγματικότητα.

Το βιβλίο ξεκινά με μια εξαιρετική εισαγωγή του συγγραφέα και την αναφορά του σε μια συνομιλία του με τον αείμνηστο μεγάλο έλληνα ηθοποιό Αλέξη Μινωτή ου συμβολισμός μιας φράσης του εξηγεί με το λακωνικότερο και περιεκτικότερο τρόπο τους λόγους που ώθησαν το συγγραφέα να γράψει το βιβλίο. Εξετάζει τις περισσότερες από τις κρίσεις που κοντεύουν να γονατίσουν την πατρίδα μας: την οικονομική, την εξωτερική, την μεταναστευτική, την αναίσχυντη υποβάθμιση της εθνικής μας συνείδησης, τα αυξανόμενα προβλήματα στη Θράκη λόγω του τουρκικού επεκτατισμού και τελειώνει με μια σειρά «νέων» προτάσεων και για τα εξωτερικά μας προβλήματα και για τα οικονομικά. Προπαντός όμως πρεσβεύει ότι σωτηρία δεν θα έλθει μέχρις ότου οι άνθρωποι που μας έφεραν στο χείλος της αβύσσου αποστρατευθούν οριστικά από την πολιτική μας ζωή. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται με «αποχή» ή «λευκό» παρά μόνο με στοχευμένο «μαύρισμα» στις επόμενες κάλπες…

Επιλέξαμε τρία αποσπάσμτα από το βιβλίο, που αφορούν την πολιτική διαφθορά και τη διαχείριση της κρίσης, τον ρόλο κάποιων ΜΜΕ ως συνοδοιπόρου της εξουσίας και όψεις της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής για να δώσουμε το στίγμα του καινούριου βιβλίου του  Sir Βασίλειου Μαρκεζίνη.

Μπορείτε να διαβάσετε τα τρία κείμενα σε μορφή PDF εδώ:

Επίκαιρα

Τα ισχυρά ατού των ελληνικών νησιών

Η Αμοργός και η Πάτμος θα μπορούσαν να λειτουργούν ως κέντρα θρησκευτικού τουρισμού, η Κέα, η Ανδρος και η Νάξος ως νησιά περιπατητικού τουρισμού, η Σαντορίνη και η Λήμνος μοιάζουν αγαπημένοι προορισμοί για τους φίλους του κρασιού και της γεύσης, η Κίμωλος, η Νίσυρος αλλά και η Λέσβος (Απολιθωμένο Δάσος) θα προσέλκυαν λάτρεις του γεωλογικού τουρισμού;


Η Χίος θα μπορούσε να αναδείξει τον μεσαιωνικό της χαρακτήρα, η Λέσβος τη σχέση της με τη Σαπφώ, τον Αλκαίο αλλά και τον Ελύτη (λογοτεχνία), τον Θεόφιλο (ζωγραφική), τον Θεόφραστο (οικολογία), την ελιά και το ούζο; Η Σάμος τη σχέση της με τον Πυθαγόρα και την επιστήμη (Ευπαλίνειο Ορυγμα); Και όλα μαζί να αναδείξουν τη μοναδικότητα και τον πλούτο του αρχιπελάγους σε ξηρά και θάλασσα;

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των νησιών περνά μέσα από τη στροφή στην παραγωγή ειδικών ποιοτικών προϊόντων και υπηρεσιών που να βασίζονται στα ειδικά πολιτισμικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά των νησιών με ταυτόχρονη δημιουργία νέας ταυτότητας (brand name) στην αγορά.
Τα παραπάνω είναι μερικά από τα βασικά συμπεράσματα μελέτης που εκπόνησε για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης ομάδα Ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων υπό την καθοδήγηση του Πανεπιστημίου Αιγαίου και με επιστημονικό υπεύθυνο τον επίκουρο καθηγητή Γιάννη Σπιλάνη.

«Η μονόπλευρη τουριστική ανάπτυξη, που είχε σημαντικές επιπτώσεις στην αναστροφή της φθίνουσας δημογραφικής και οικονομικής εξέλιξης πολλών νησιών, έχει εξαντλήσει τις προοπτικές ανάπτυξης καθώς δέχεται έντονο ανταγωνισμό από χώρες χαμηλού κόστους», μας λέει ο κ. Σπιλάνης. «Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό νησιωτικού πληθυσμού κατακερματισμένο σε πολλά μεσαία και μικρά νησιά από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα με συνέπεια να αντιμετωπίζει εντονότερα τα προβλήματα της νησιωτικότητας και μεγάλες ενδοπεριφερειακές διαφορές, τα γενικά συμπεράσματα της μελέτης έχουν εφαρμογή στον ελληνικό νησιωτικό χώρο». Οι επιστήμονες τονίζουν πως η δημιουργία κοινωνιών των 365 ημερών στα νησιά απαιτεί να δοθεί στους νησιώτες και σε όσους επιθυμούν να εγκατασταθούν σ' αυτά η πρόσβαση σε υπηρεσίες δημοσίου συμφέροντος με τρόπο που να τα καθιστούν ελκυστικά, ώστε να μην αισθάνονται πολίτες β' κατηγορίας.
«Η εφαρμογή μιας νησιωτικής πολιτικής απαιτεί την εκφρασμένη βούληση σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο και την υποστήριξη των φορέων που θα αναλάβουν το έργο αυτό από ένα Ινστιτούτο Νησιωτικής Πολιτικής», προσθέτει ο κ. Σπιλάνης.
«Ποιες οι προοπτικές των νησιών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής 2020; Στην πρόταση για "έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς μεγέθυνση" αντιπροτείνεται "το ποιοτικό, το πράσινο και το νησί των ίσων ευκαιριών" σε μια προσπάθεια τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νησιών να μη λειτουργούν ως μειονεκτήματα αλλά να αξιοποιηθούν ως πλεονεκτήματα.
Προϋποθέτει τόσο την ανάληψη δράσεων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο για ανατροπή της υφιστάμενης αναπτυξιακής στρατηγικής όσο και τη διαμόρφωση ενός διαφορετικού πλαισίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο την εδαφική συνοχή, βασισμένο σε 2 άξονες:

(α) Θεσμικές ρυθμίσεις και συντονισμό σε καίριες για τα νησιά κλαδικές πολιτικές ώστε να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά της νησιωτικότητας (β) Χρηματοδοτήσεις για να αντιμετωπιστεί το πρόσθετο κόστος που συνεπάγεται η νησιωτικότητα».

http://www.enet.gr/



13/5/11

Οι νεκροί βαραίνουν όλη την κοινωνία

Tου Νικου Γ. Ξυδακη

Κάθε εικοσιτετράωρο κι ένας νεκρός. Στον δρόμο, στο κέντρο, στην πρωτεύουσα. Κι η κοινωνία, σπαραγμένη, φοβισμένη, κατασυγχυσμένη, αποτραβιέται ακόμη βαθύτερα στο καβούκι της, όσο διάφορες ομάδες διεκδικούν σώματα και σορούς. (Μερικές σορούς δεν τις διεκδικεί κανείς, μένουν αταύτιστες στα ψυγεία. Με μια ανορθόγραφη ετικέτα.)
Ο Μανώλης Καντάρης δολοφονήθηκε λίγο προτού γεννηθεί το παιδί του. Ο Γιάννης Καυκάς κρατούσε ένα πανώ και βρέθηκε να χαροπαλεύει. Ο νεαρός από το Μπανγκλαντές έπεσε νεκρός από μαχαιριές αγνώστων. Βία εγκληματική, βία παρακρατική, βία φασιστική. Οι φονιάδες παραμένουν άγνωστοι, κυκλοφορούν ανάμεσά μας· κι είμαστε όλοι υποψήφιοι θύτες και θύματα, όλοι βυθισμένοι σ’ έναν δαιμονικό κύκλο βίας και μίσους, φόβου και μισαλλοδοξίας, εξαθλίωσης και αυτοδικίας. Και παράλογης διεκδίκησης νεκρών: κάθε φατρία διεκδικεί το αίμα ενός αθώου.
Αυτός ο κύκλος αίματος πρέπει να διακοπεί. Τώρα. Με ευθύνη της πολιτικής κοινωνίας και του δημοκρατικού κράτους, όσου έχει απομείνει, με ευθύνη κάθε έμφρονος πολίτη, είτε κατοικεί πέριξ της Πατησίων είτε κατοικεί στο Παγκράτι, στα Εξάρχεια, στους Αμπελοκήπους, στο Μαρούσι. Γιατί η βία απειλεί να γίνει πάνδημη. Γιατί οι νεκροί βαραίνουν όλη την κοινωνία: η βίαιη διακοπή μιας ζωής μάς βαραίνει όλους, η μνήμη τους μας στοιχειώνει. Ο οικογενειάρχης Μανώλης Καντάρης, ο δάσκαλος Γιάννης, ο νεαρός Μπανγκλαντέζος, είναι όλοι πλάσματα του ίδιου Θεού· δεν ανήκουν σε καμιά ναζιστική σέχτα, σε κανέναν αυτόκλητο υπερασπιστή της φυλής και της τάξης.
Στη ματοβαμμένη άσφαλτο της 3ης Σεπτεμβρίου, της Στρατηγού Kαλλάρη, της Πανεπιστημίου, οι Ελληνες πολίτες να ανάψουν κεριά και να μείνουν σιωπηλοί, απειλητικοί, αποφασισμένοι. Να στείλουν μήνυμα προς την εγκληματικά ολιγωρούσα πολιτική ηγεσία, την κουφή, τυφλή και μοιραία, που περιφρουρεί τα προνόμιά της, ότι η πρωτεύουσα έχει μετατραπεί σε slum και η χώρα βυθίζεται στην κατάθλιψη.
Θα περιμέναμε από τον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο να τεθούν επικεφαλής σε τέτοιες εκδηλώσεις αισθήματος και αποφασιστικότητας, υπεράσπισης του δημόσιου χώρου και της ζωής. Θα περιμέναμε από τους υπουργούς να σπεύδουν ακαριαία στα νοσοκομεία και στις κηδείες, να παίρνουν, έστω την υστάτη ώρα, το μήνυμα μιας κοινωνίας που βουλιάζει και σπαράσσεται. Δεν το έκαναν. Κρύβονται από την πραγματικότητα, κρύβονται από την κοινωνία, κρύβονται από την Ελλάδα. Εγκατέλειψαν την Κάτω Αθήνα στην εξουσία της Χρυσής Αυγής. Οι τιμηθέντες με την ψήφο του λαού, οι λειτουργοί της δημοκρατίας, οι υπερασπιστές της νομιμότητας, οι εγγυητές της συνταγματικής τάξης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κρύβονται, δειλιάζουν, ψελλίζουν διαχειριστικές ανοησίες, πλασάρονται σε κούρσες διαδοχής, νίπτουν τας χείρας τους.
Η κλεπτοκρατική τάξη που διοίκησε τη χώρα την οδήγησε στη χρεοκοπία και την αναξιοπρέπεια. Εκχώρησε τη σημαία της Επανάστασης και τον Υμνο προς την Ελευθερία στο αυγό του φιδιού. Τώρα παρακολουθεί εξ αποστάσεως τον ευτελισμό της ζωής στο αθηναϊκό slum: εκεί, στον ζόφο, βρισκόμαστε εμείς, οι πολίτες.

"Προσχωρούμε στη νεο-Οθωμανική Αυτοκρατορία"! Επιστολή πρέσβη κόλαφος για το ΥΠΕΞ!

Επιστολή-σοκ με βαρύτατες κατηγορίες κατά της ηγεσίς του ΥΠΕΞ αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού έστειλε ο πρόεδρος της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων! Ο πρέσβης Θ.Δασκαρόλλης τους κατηγορεί ότι για “ανομολόγητους χειρισμούς σε καίρια εθνικά θέματα από παραθεσμικούς μηχανισμούς κι όχι με το αζημίωτο”!!! Ποια ήταν η αντίδραση του ΥΠΕΞ; “Ουδέν σχόλιο”! Όπως και στο υπουργείο Άμυνας έτσι και στο ΥΠΕΞ ακολουθούν την τακτική “δεν ιδρώνει με τίποτα τ΄ αυτί μας”.
Συνεχεια...
www.onalert.g

12/5/11

Ο καθηγητής Δημήτρης Μπουραντάς

Ο καθηγητής Δημήτρης Μπουραντάς δίνει μία πολύ καλή συνέντευξη, μιλώντας με απτά παραδείγματα.
Εξηγεί τι έπρεπε να κάνουμε για να μην φτάσουμε στο μνημόνιο.
Μας λέει τι πρέπει να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση…!!



Αντιθέσεις - Μπουραντάς - 1 Απρ 11 from a:LoMak on Vimeo.

11/5/11

«Οι Ελληνες χάσαμε τον προορισμό μας»

Ο Στέλιος Πλαϊνιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα, έζησε στην Κρήτη, στη Λέσβο, στο Λονδίνο και τώρα δημιουργεί κτίρια και συνοικίες στη Μαλαισία. Βλέπει την Ελλάδα από μακριά και λέει ότι «πάσχουμε ακόμη να βρούμε ποιοι είμαστε, με το βλέμμα στραμμένο περισσότερο στο παρελθόν, αλλά δεν έχουμε σκεφθεί πώς θέλουμε να κάνουμε τον τόπο μας»
Συνεχεια

Φόβος και όχι καλοκαίρι μέσα μας

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Είναι μια σκηνή που την έχουμε δει σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες εποχής. Οι πόνοι της γέννας έχουν έρθει και, μες στην άγρια νύχτα, ο πατέρας βγαίνει με ένα φανάρι για να φέρει στο σπίτι τη μαμή ή τον γιατρό. Στην προ ηλεκτρισμού εποχή ή όταν έχει επιβληθεί συσκότιση, ο πατέρας βαδίζει κρατώντας ένα φανάρι. Αν η ταινία διαδραματίζεται στην εποχή κάποιου εμφυλίου πολέμου, ο νυχτερινός διαβάτης υψώνει μια μαγκούρα όπου έχει στερεώσει ένα λευκό μαντίλι.
Μια γλυκιά ανοιξιάτικη νύχτα ήταν η προχθεσινή και μάλιστα σε καιρό ειρήνης, όμως ένας νέος άνδρας σφάχτηκε τα χαράματα σαν το αρνί καθώς ετοιμαζόταν να πάρει το αυτοκίνητό του και να πάει στο μαιευτήριο για να προλάβει τη γέννηση της κόρης του. Για ένα βίντεο, κλεισμένο σε ένα τσαντάκι, ένα βρέφος γεννήθηκε ορφανό και αναρωτιέται κανείς σε ποια μαύρη αγορά θα πουληθεί η συσκευή που δεν πρόλαβε να αποτυπώσει το νεογέννητο.
Πληθαίνουν τα σημάδια που δείχνουν ότι η μετακίνηση, η ζωή στην πόλη και όχι μόνο στο εύφλεκτο αθηναϊκό κέντρο γίνεται θρίλερ. Πρόσφατα μια θεία μου μού τηλεφώνησε έντρομη, αναστατωμένη από μια ένοπλη ληστεία που είχε γίνει σε ένα σούπερ μάρκετ στην Πάτρα. Ενας πυροσβέστης, που βρισκόταν τυχαία ως πελάτης στο κατάστημα, επιχείρησε να εξουδετερώσει τον έναν από τους δύο ληστές, με αποτέλεσμα να δεχτεί μια σφαίρα και να τραυματιστεί θανάσιμα. «Δεν πρέπει να πηγαίνουμε για ψώνια το μεσημέρι και μάλιστα το Σάββατο», είπε η θεία, «γιατί τότε χτυπάνε οι ληστές, τότε τα ταμεία είναι γεμάτα. Να πηγαίνουμε το πρωί, όταν δεν έχουν ακόμα γίνει πολλές εισπράξεις...»
Το έγκλημα της Τρίτης αναστάτωσε την κοινή γνώμη και όχι απλώς την τηλεοπτική. Πώς να δεχτεί κανείς ότι μια από τις ευτυχισμένες στιγμές της ζωής ενός ανθρώπου σημαδεύεται από μια λίμνη αίματος; Πώς να αποδεχτεί κανείς το γεγονός ότι οι δρόμοι, που εκατοντάδες φορές τους έχουμε ανέμελα περπατήσει, γίνονται ύπουλα πεδία μάχης;
Ζούμε σε κατάσταση οικονομικής, εργασιακής αλλά και χωροταξικής πολιορκίας. Τοίχο τοίχο προχωράμε τη νύχτα, τοίχο τοίχο ανασαίνουμε και όλοι κατανοούμε σε ποιανού την αγκαλιά μάς ρίχνει ο φόβος και πώς ο φόβος μετατρέπεται σε μίσος και ρατσισμό.
Εκτός τόπου μοιάζει σήμερα η τηλεοπτική διαφήμιση μιας γνωστής μάρκας φρουτοχυμού, γυρισμένη σε μια πλατεία Ομονοίας που έχει μετατραπεί σε πλαζ. Χαρούμενοι λουόμενοι, ξαπλώστρες, γκαζόν, μια μεγάλη φουσκωτή πισίνα, πολύχρωμες βερμούδες, καμπίνες και ομπρέλες παραλίας. Και το σύνθημα: «Ακόμα και στους δύσκολους καιρούς, εμείς έχουμε το καλοκαίρι μέσα μας». Στο σποτάκι αυτό δεν φαίνονται ούτε τα καταστήματα που έχουν βάλει λουκέτο ούτε οι άνθρωποι-σκιές που στέκονται ή τριγυρίζουν άπραγοι σαν την άδικη κατάρα.
Ποιο καλοκαίρι; Ο φόβος μέσα μας, ο φόβος που ποτίζει το πεζοδρόμιο, το πάρκινγκ, την είσοδο της πολυκατοικίας.

 Aρθρο της "Καθημερινής"

Το τελευταίο κείμενο ενός καρκινοπαθούς blogger

Η τελευταία ανάρτηση ενός blogger από το Vancouver του Καναδά πριν από το θάνατό του, προκάλεσε αισθήματα θλίψης και συμπάθειας σε 8 εκατομμύρια αναγνώστες του ιστολογίου του, από διάφορες χώρες του κόσμου.
 Ο Miller είχε προσελκύσει αρκετούς αναγνώστες στο ιστολόγιό του τα τελευταία δέκα χρόνια. Συγγραφέας και διορθωτής, ο Miller είχε πτυχίο στη θαλάσσια βιολογία, ήταν φωτογράφος κι ειδικός στους υπολογιστές. Αλλά τον τελευταίο καιρό έγραφε, κυρίως, για την πάλη του με τον καρκίνο.
Η οικογένεια του 41χρονου Derek Miller προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απώλεια, μετά από την άνιση μάχη που έδωσε με τον καρκίνο για τέσσερα χρόνια, ενώ το κείμενό του στο ιστολόγιό του, που το τιτλοφόρησε "Η Τελευταία Ανάρτηση",  προκάλεσε αίσθηση σε πολλούς αναγνώστες.
Aρχισε να γράφει την "Τελευταία Ανάρτηση" τον Ιανουάριο και έκανε μερικές διορθώσεις δύο μέρες πριν το θάνατό του.
"Τώρα είμαι νεκρός... Αυτή είναι η τελευταία μου ανάρτηση στο ιστολόγιο" έγραψε ο Miller στο (μεταχρονολογημένο) συναισθηματικό αυτό κείμενο.
Γεννήθηκα στις 30 Ιουνίου 1969 στο Βανκούβερ του Καναδά, και πέθανα στο Burnaby για 3 Μάη 2011, 41 ετών, από επιπλοκές από το στάδιο 4 μεταστατικό ορθοκολικό καρκίνο. Και όλοι γνωρίζαμε αυτό ερχόταν
"Έχω διαπιστώσει πως μπορεί να θρηνώ για ό,τι δε θα μάθω, αλλά δε μετανιώνω για όσα με έφεραν στο σημείο που βρίσκομαι.
"Ο κόσμος είναι όμορφος, εκπληκτικός , θαυματουργός. Υπάρχουν πάντοτε πράγματα να ανακαλύψεις. Δε μετανιώνω για τίποτε κι ελπίζω η οικογένειά μου να μπορέσει να πράξει ανάλογα".

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ''Τελευταία Ανάρτηση'' του Derek Miller εδώ

10/5/11

Ασύλληπτη τραγωδία

Είναι παραπάνω από συγκλονιστική η ειδηση τις αγριας δολοφονίας που σημειώθηκε στο κέντρο τις Αθηνας,ενός 44 χρόνου,την ώρα που πήγαινε τη σύζυγο του στο μαιευτήριο για να γεννηση.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψεις το γεγονός,ούτε λόγια για να δώσεις κουράγιο στη σύζυγο του αδικοχαμένου παλικαριού.
Και όλα αυτά λίγο μετα τις 6 το πρωί.
Την ωρα που η Αθηνα εχει ηδη ξυπνησει και πηγαινει στο κεντρο για να παρει λεωφορεια, ηλεκτρικο και μετρο για τη δουλεια, κάποιοι δολοφονούν στη μεση του δρομου.
«Ανατριχιαστικό συμβάν» χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιώργος Πεταλωτής, τη δολοφονία επισημαίνοντας,ότι για το κέντρο της Αθήνας γίνονται, υπό τον πρωθυπουργό, συντονισμένες προσπάθειες, για την αναβάθμισή του και χαρακτήρισε «άδικο και μονομερές» να επιρρίπτεται η ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί στην έλλειψη αστυνόμευσης.
Συγχαρητηρια στον πρωην δημαρχο Αθηναιων Κακλαμανη που καταντησε την Αθηνα ετσι, συγχαρητηρια στον νυν δημαρχο Καμινη που παρατηρει απραγος την μετατροπη του κεντρου σε βοθρο,συγχαρητηρια στην κυρια Μπακογιάννη για την "ανθρώπινη πόλη" της,και πολλά επίσης συγχαρητήρια σε όλους εκείνους τους πολιτικούς και τους δημαρχους που τα τελευταία 35 χρόονια εξαγγέλλουν,σχεδιάζουν,και επιτέλους κατάφεραν να κάνουν μια Αθηνα να μοιάζει με πρωτεύουσα Αφρικανικής χώρας.
Και τέλος πολλά συγχαρητήρια στον πρωθυπουργό που πήρε επιτέλους την κατάσταση πάνω του,προβαίνοντας σε συντονισμένες προσπάθειες με τοπικούς φορείς,προκειμενου να αποσυμφορήσει το κέντρο της Αθηνας.Επιτέλους η Αθηνα θα γίνει και επισήμως ισάξια πόλη Αφρικανικής χώρας,με ηγέτες ακατάλληλους,επικίνδυνους,και άχρηστους πολιτικούς
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, μιλώντας στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή της Βουλής Προστασίας Περιβάλλοντος, δήλωσε για τη δολοφονία και την κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας: " Απαιτείται η συνεργασία του συνόλου της πολιτείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης αναφορικά με πρωτοβουλίες που πρέπει να ληφθούν για την προστασία και την ασφάλεια στο κέντρο της Αθήνας."
Ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης  ερωτώμενος από δημοσιογράφους τι προτείνει ώστε να αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα στο κέντρο της Αθήνας απάντησε, «να μένουν ανοιχτά τα φώτα στις βιτρίνες των καταστημάτων, ώστε να υπάρχει έντονος φωτισμός στους δρόμους!Τουλάχιστον να αφήνουν τα φώτα τα καταστήματα που δεν έχουν χτυπηθεί ακόμα από την κρίση»
Ποσο γελοία,και εξοργιστικά,μου ακούγονται όλα αυτά,όταν τουλάχιστον τα τελευταία 20 χρονια ακούω τα ίδια και τα ίδια...


9/5/11

Οι δικοί μας άνθρωποι

Δύο απώλειες, δύο διαφορετικών μεταξύ τους ανθρώπων, με διαφορετικούς συμβολισμούς, σημάδεψαν τις τελευταίες μέρες. Έφυγαν από τη ζωή ο Λάκης Σάντας, ο ένας από τους δύο ήρωες - ο άλλος ήταν ο Μανώλης Γλέζος - που πριν από 70 χρόνια, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941, κατέβασαν από την Ακρόπολη τη ναζιστική σημαία.
Ο δεύτερος - χρονικά - ήταν ο Θανάσης Βέγγος, ένας ηθοποιός που σε όλη τη μακρά διάρκεια της καριέρας του αποτύπωσε στο κινηματογραφικό πανί και μετέφερε στο θεατρικό σανίδι, με χιούμορ, σαρκασμό και αξιοπρέπεια, την πιο κρυφή πλευρά μας, αυτή που ποτέ δεν θέλαμε να δείχνουμε - ως αυθεντικοί... ευρωχωριάτες άλλωστε.
Κοινό χαρακτηριστικό των δύο αυτών ανθρώπων, η σεμνότητα. Ο Σάντας δεν εξαργύρωσε τον πατριωτισμό και τον ηρωισμό του όλες αυτές τις δεκαετίες με υλικά ή πολιτικά ανταλλάγματα -όταν πολλοί άλλοι εξαργύρωσαν πανάκριβα τη μηδαμινότητά τους χτίζοντας καριέρες, φήμη και περιουσίες.
Αλλά ούτε ο Βέγγος, ο «καλός μας άνθρωπος», έγινε μέρος του «σταρ σίστεμ» απολαμβάνοντας πλαστική δόξα ή πλούτο. Δεν μετατράπηκε σε φλύαρο κριτή ούτε έγινε μέρος της τρισάθλιας τηλεοπτικής «ψυχαγωγίας» μας. Έμεινε ο εαυτός του καθρεφτίζοντας πάντα τον επιμελώς συγκαλυμμένο δικό μας.
Στις μέρες μας, ο δικός μας Θανάσης, ο «πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης», ο αγχωμένος Ρωμιός, ο ναυαγός, είναι αυτός που αποτυπώνει σχεδόν άψογα τη σημερινή μας κατάσταση - γι’ αυτό το σημερινό μας πρωτοσέλιδο είναι μια μείξη στοιχείων από την ταινία του «Ένας ξένοιαστος παλαβιάρης» (πριν από 40 χρόνια, το 1971, εν μέσω χούντας).
Ας ελπίσουμε ότι σύντομα, πριν όλα γύρω μας γίνουν στάχτη και ερείπια, θα έχουμε κάθε λόγο και «νομιμοποίηση» να πάμε ένα βήμα πιο πέρα: να παραπέμψουμε, με ένα ανάλογο εξώφυλλο, στον Λάκη Σάντα και την
- αυτονόητη για τον ίδιο, αλλά ηρωική και απλησίαστη για όλους εμάς - πράξη στην οποία προέβη εκείνη τη νύχτα πριν από 70 χρόνια σαλπίζοντας την έναρξη της Εθνικής Αντίστασης...