Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το τελευταίο κείμενο ενός καρκινοπαθούς blogger

Η τελευταία ανάρτηση ενός blogger από το Vancouver του Καναδά πριν από το θάνατό του, προκάλεσε αισθήματα θλίψης και συμπάθειας σε 8 εκατομμύρια αναγνώστες του ιστολογίου του, από διάφορες χώρες του κόσμου.
 Ο Miller είχε προσελκύσει αρκετούς αναγνώστες στο ιστολόγιό του τα τελευταία δέκα χρόνια. Συγγραφέας και διορθωτής, ο Miller είχε πτυχίο στη θαλάσσια βιολογία, ήταν φωτογράφος κι ειδικός στους υπολογιστές. Αλλά τον τελευταίο καιρό έγραφε, κυρίως, για την πάλη του με τον καρκίνο.
Η οικογένεια του 41χρονου Derek Miller προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απώλεια, μετά από την άνιση μάχη που έδωσε με τον καρκίνο για τέσσερα χρόνια, ενώ το κείμενό του στο ιστολόγιό του, που το τιτλοφόρησε "Η Τελευταία Ανάρτηση",  προκάλεσε αίσθηση σε πολλούς αναγνώστες.
Aρχισε να γράφει την "Τελευταία Ανάρτηση" τον Ιανουάριο και έκανε μερικές διορθώσεις δύο μέρες πριν το θάνατό του.
"Τώρα είμαι νεκρός... Αυτή είναι η τελευταία μου ανάρτηση στο ιστολόγιο" έγραψε ο Miller στο (μεταχρονολογημένο) συναισθηματικό αυτό κείμενο.
Γεννήθηκα στις 30 Ιουνίου 1969 στο Βανκούβερ του Καναδά, και πέθανα στο Burnaby για 3 Μάη 2011, 41 ετών, από επιπλοκές από το στάδιο 4 μεταστατικό ορθοκολικό καρκίνο. Και όλοι γνωρίζαμε αυτό ερχόταν
"Έχω διαπιστώσει πως μπορεί να θρηνώ για ό,τι δε θα μάθω, αλλά δε μετανιώνω για όσα με έφεραν στο σημείο που βρίσκομαι.
"Ο κόσμος είναι όμορφος, εκπληκτικός , θαυματουργός. Υπάρχουν πάντοτε πράγματα να ανακαλύψεις. Δε μετανιώνω για τίποτε κι ελπίζω η οικογένειά μου να μπορέσει να πράξει ανάλογα".

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την ''Τελευταία Ανάρτηση'' του Derek Miller εδώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...

Να φεύγεις από όσα νόμιζες για αληθινά...
Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για το δρόμο.
Να φεύγεις από εκεί που δεν ξέρεις γιατί βρίσκεσαι - από εκεί που δεν ξέρεις γιατί σε κρατάνε. Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι. 
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη! 
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι. 
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω - δεν τους το χρωστάς! 
Η καρδιά χαλάει, θα τη χτυπάς μια μέρα και δεν θα δουλεύει! Να μάθεις να φεύγεις... Από εκεί που ποτέ πραγματικά δεν υπήρξες. 
Να φεύγεις κι ας μοιάζει να σου ξεριζώνουν το παιδί από τη μήτρα. 
Να φεύγεις από όσα νόμιζες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά..." 

Γιώργος Μεράντζας - Δίκοπη Ζωή

Από τους καλύτερους στίχους,κατά την γνώμη μου,που έγραψε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς-ποιητές,ο Μανος Ελευθεριου. "...κρυφά και φανερά σε ακολουθούνε,η συμμορίες και η βασανιστές,και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε,γιατί ποτε δεν ήταν ποιητές Το χώμα που πατούν να προσκυνούνε"

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της έννοιας του κράτους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,πρόκειται για άναρχο-άπλυτους που γράφουν στα παπάρια τους κάθε νόμο και τάξη.
Είναι οι ίδιοι,που όχι μόνο δεν θέλουν τίποτα να αλλάξει σε αυτό τόπο,αλλά κάνουν ότι είναι δυνατόν από την πλευρά τους,έτσι ώστε να συντηρήσουν και γιατί όχι,να διαιωνίσουν μια κατάσταση,που δεν τιμά καθόλου ένα κράτος.
Είναι ο καρκίνος ενός έθνους,που όχι μόνο αρνείται πεισματικά να εκπολιτιστεί,να αλλάξει,να καλυτερεύσει,αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ακόμα χειρότερη κατάσταση από την προηγούμενη,γιατί στη πραγματικότητα μισεί θανάσιμα ότι έχει να κάνει με τον  πολιτισμό και τάξη,και την ασφάλεια.
Κατασκηνώνουν σε δημόσιο χώρο γιατί έτσι γουστάρουν,καταπατώντας δημόσια περιουσία.
Mία αντίληψη που εκπορεύεται από μια φασιστική αντίληψη που τους διακατέχει,και ας μην το παραδέχονται.
Στη πραγματικότητα είναι το ίδιο φασίστες, που στηρίζονται στη λογική του ,"...έτσι γουστάρω και κάνω ότι θέλω",που δεν έχει καμία μα καμία διαφ…